Czynności procesowe w postępowaniu cywilnym są dla pewności obrotu prawnego obwarowane terminami, w ciągu których powinny być dokonane pod rygorem bezskuteczności.
Terminy wynikają albo z ustawy (czyli są dokładnie wskazane w kpc – np. termin na wniesienie apelacji –art. 369 kpc) albo są to tzw. terminy sądowe (czyli ustalane przez sąd na rozprawie lub posiedzeniu).

Bezskuteczność czynności dokonanej po upływie zakreślonego terminu następuje automatycznie. Ustawodawca musiał jednak przewidzieć, że zdarzają się wypadki niezawinione, które nie pozwalają stronie na uczynienie zadość obowiązkowi (np. choroba).

Strona, która nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy może wnieść wniosek o przywrócenie terminu do sądu, przed którym czynność miała być dokonana w terminie tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Pismo o przywrócenie terminu powinno zawierać:
- uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek,
- równoczesne dokonanie zaległej czynności procesowej,

Zgodnie z treścią art. 172. Zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie lub wykonanie orzeczenia.

Nie zawsze przywrócenie terminu jest możliwe:

- nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie pociąga za sobą ujemnych dla strony skutków procesowych,
- po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych,
- niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego od wyroku orzekającego unieważnienie małżeństwa lub rozwód albo ustalającego nieistnienie małżeństwa, jeżeli choćby jedna ze stron zawarła po uprawomocnieniu się wyroku nowy związek małżeński.

Wniosek nie podlega opłatom sądowym