Zadaj pytanie na forumZOSTAŃ NASZYM EKSPERTEM
| dukeaecc | nieruchomosci_waw | mfilipinka | zaneta1985 |

Pomógł: 870 |
CYTAT(Bez_Prawka) Na szczęscie nie mialem żadnych glupich pomysów żeby brać inne swiństwa ... tak więc w moim wypadku bylo to tylko i wylacznie THC ... robie wszystko żebym miał to za sobą i zeby wydalić z organizmu THC, pije cidziennie litr mleka, pije sporo wody, wiczorem pije piwo (w moim wypadku powoduje to częste oddawanie moczu, tak wi,ec czyszczą sie nerki a jeśli nerki to wydaje mi sie że cały krwiobiego zarazem ...) równierz robie rowerem najmniej 10 km dziennie a dzisiaj nawet zrobilem 30 km tak wiec wydaje mi sie że jestem na dobrej drodze ... myśle ze za tydzien zrobie sobie testy na mocz takie z apteki i sprawdze jak wygląda mniej wiecej sprawa ... ehhh po co mi to wszystko bylo
Jak najbardziej słusznie. Odpowiadam publicznie na forum. Jedynie w sprawach większej wagi mogę odpowiedzieć prywatnie. | ||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
No na szczescie nie malem jakichs dziwnych odpałów i nic innego mnie nie ciagnie ;D ale caly czas martwie sie o ta krew ;/ badania mam 22 maja ... ale z drogiej stronytroche poronione by bylo jesli by badali krew bo tam utrzymuje sie roznie w zaleznosci od organizmu ... a ja skierowanie dostalem rok temu i od tamtej pory niby tez moze jeszcze sie utrzymac ... | |||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
linki reklamowe | |
Pomógł: 870 |
Nie ma się co martwić.
---------------------CYTAT ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami Dz. U. nr 2 poz. 0015
CYTAT Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa: 1) szczegółowe warunki i tryb: a) kierowania na badania lekarskie, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, zwane dalej "badaniami lekarskimi", c) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, a także odwoływania się od orzeczeń lekarskich, d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie; 2) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie; 3) zakres badań lekarskich; 4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów; 5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie. § 2. 1. Osoby, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", zgłaszają się na badanie lekarskie bez skierowania. 2. Kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust.1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie lekarskie wydaje komendant powiatowy Policji w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym nastąpił wypadek drogowy, albo od dnia, w którym kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Kserokopię skierowania komendant powiatowy Policji przesyła do właściwego starosty. 3. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. 4. Osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania: 1) wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu; 2) wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem; 3) zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem. 5. Starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. 6. Starosta wydaje skierowanie, o którym mowa ust. 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji. 7. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 4 i 5, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. CYTAT ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy
(Dz. U. Nr 69, poz. 622) Na podstawie art. 125 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa: szczegółowe warunki i tryb: kierowania osób na badania psychologiczne, odwoływania się od orzeczeń psychologicznych; szczegółowy tryb uzyskiwania i cofania uprawnień w zakresie przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych; warunki, zakres i sposób przeprowadzania badań psychologicznych; sposób postępowania z dokumentacją związaną z przeprowadzanymi badaniami psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów; wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną; wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru; szczegółowe warunki, jakie musi spełniać pracownia psychologiczna; maksymalne stawki opłat za badania psychologiczne. § 2. 1. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", decyzję o skierowaniu na badanie psychologiczne, zwane dalej "badaniem", wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym kierowała w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol, albo od dnia, w którym przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. 2. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 3. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji. 4. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 3, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. 5. Komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji kopię decyzji o skierowaniu na badanie i skierowania na badanie przesyła niezwłocznie właściwemu staroście. 6. Przewoźnik drogowy wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 i Nr 273, poz. 2703), według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia. 7. Lekarz wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia. 8. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 5 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia. 9. Osoby, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 i 6 oraz ust. 2 ustawy oraz art. 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zgłaszają się na badanie bez skierowania. 10. Osoby, o których mowa w ust. 1, 3, 6, 7 oraz 8, zgłaszają się na badanie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania lub decyzji o skierowaniu na badanie. § 3. 1. Pracownia psychologiczna powinna posiadać: pomieszczenie przeznaczone do badań zbiorowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2; pomieszczenie przeznaczone do badań aparaturowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2; pomieszczenie o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 dla psychologa przeprowadzającego badania psychologiczne; ciemnię kabinową lub pomieszczenie służące za ciemnię; zestaw metod i narzędzi badawczych. 2. Wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia. 3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną potwierdza wojewoda, wydając zaświadczenie, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia. 4. Pracownia psychologiczna używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia. § 4. 1. Pracownia psychologiczna prowadzi dokumentację badań, na którą składają się: rejestr osób badanych; skierowanie na badanie; karta badania, której wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia; dokumenty z badań testowych lub odpowiednie wydruki komputerowe wraz z merytorycznym uzasadnieniem orzeczenia; kopia wydanego orzeczenia psychologicznego; potwierdzenie odbioru kopii orzeczenia. 2. Rejestr osób badanych zawiera następujące dane: datę i numer wpisu do rejestru; imię i nazwisko; numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie nadano numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu tożsamości; miejsce zamieszkania; datę i numer wydanego orzeczenia. 3. Dokumentacja badania jest przechowywana w pracowni psychologicznej przez okres 20 lat. Po upływie tego okresu dokumenty są komisyjnie niszczone. 4. W przypadku niszczenia dokumentacji badania sporządza się protokół zawierający: wykaz numerów ewidencyjnych niszczonych kart badań oraz imiona i nazwiska osób, których te karty dotyczą; listę osób dokonujących niszczenia dokumentacji wraz z ich podpisami. 5. W przypadku likwidacji pracowni psychologicznej dokumentacja badania przekazywana jest wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną. § 5. 1. Wojewoda potwierdza uzyskanie przez psychologa uprawnień do wykonywania badań, wydając zaświadczenie o wpisie do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań, według wzoru określonego w załączniku nr 10 do rozporządzenia. 2. Uprawniony psycholog używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia. 3. W przypadku, o którym mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, wojewoda wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień w zakresie badań psychologicznych. 4. W przypadku skreślenia psychologa z ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań z powodów, o których mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, ponowne wpisanie do ewidencji może nastąpić po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu uprawnień stała się prawomocna. § 6. 1. Badanie przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej. 2. Badanie obejmuje w szczególności ocenę: cech osobowości; sprawności intelektualnej; sprawności psychofizycznej. § 7. 1. Uprawniony psycholog odmawia przeprowadzenia badania, jeżeli: osoba badana informuje o złym stanie swego zdrowia lub o złym samopoczuciu; stan osoby badanej wskazuje, że może znajdować się ona w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie jak alkohol. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub innych przypadkach losowych psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 30 dni od daty poprzedniego terminu. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 7 dni od daty poprzedniego terminu. § 8. 1. Uprawniony psycholog na podstawie wyników badania wydaje orzeczenie psychologiczne, zwane dalej "orzeczeniem", stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych do: kierowania pojazdem; wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. 2. Orzeczenie uprawniony psycholog wystawia z kopią. Oryginał orzeczenia otrzymuje osoba badana, a kopię dołącza się do dokumentacji badania. 3. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 124 ust. 1 i 2 ustawy, jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia. 4. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 39d i 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia. 5. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, właściwy organ uprawniony do wydania prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem. 6. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, przewoźnika oraz wojewódzkiego inspektora transportu drogowego. 7. W przypadku wydania orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań psychologicznych, o którym mowa w ust. 1, ponowne badanie może nastąpić po upływie roku. § 9. 1. Osoba badana lub podmiot kierujący na badanie może, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia, wnieść odwołanie od jego treści. 2. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem pracowni, która wydała orzeczenie, do podmiotu odwoławczego, którym jest uprawniony psycholog, prowadzący badania w zakresie psychologii transportu przez okres co najmniej 5 lat. 3. Pracownia psychologiczna, w której złożono odwołanie, przesyła odwołanie wraz z kopią karty badania, w terminie 14 dni, do podmiotu odwoławczego, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. W przypadku osób przewidzianych do szkolenia na kierowców na potrzeby wojska podmiot odwoławczy wskazuje kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. § 10. 1. Uprawniony psycholog, o którym mowa w § 9 ust. 2, wydaje orzeczenie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania odwołania na podstawie: wyników przeprowadzonego przez siebie badania, o którym mowa w § 8, kopii karty badania, o której mowa w § 9 ust. 3. 2. Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne. § 11. Wojewoda przekazuje pracowniom psychologicznym wykaz podmiotów odwoławczych. § 12. Ustala się następujące maksymalne stawki opłat za przeprowadzenie badania: o którym mowa w § 2 – 120 zł; w trybie odwoławczym – 180 zł. § 13. Badania psychologiczne rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia odbywają się na podstawie dotychczasowych przepisów. § 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Minister Zdrowia: M. Balicki Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. (poz. 622) Załącznik nr 1 zobacz » Załącznik nr 2 zobacz » Załącznik nr 3 zobacz » Załącznik nr 4 zobacz » Załącznik nr 5 zobacz » Załącznik nr 6 zobacz » Załącznik nr 7 zobacz » Załącznik nr 8 zobacz » Załącznik nr 9 zobacz » Załącznik nr 10 zobacz » Załącznik nr 11 zobacz » Załącznik nr 12 zobacz » Załącznik nr 13 zobacz » Jeżeli nie posiadają Państwo programu do otwierania dokumentów z rozszerzeniem pdf, proszę skorzystać z darmowego programu Adobe Reader Pobierz 1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 92, poz. 884, Nr 121, poz. 1264, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202. Odpowiadam publicznie na forum. Jedynie w sprawach większej wagi mogę odpowiedzieć prywatnie. | ||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
CYTAT(Pasjonat) Nie ma się co martwić.
CYTAT ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami Dz. U. nr 2 poz. 0015
CYTAT Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa: 1) szczegółowe warunki i tryb: a) kierowania na badania lekarskie, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, zwane dalej "badaniami lekarskimi", c) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, a także odwoływania się od orzeczeń lekarskich, d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie; 2) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie; 3) zakres badań lekarskich; 4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów; 5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie. § 2. 1. Osoby, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", zgłaszają się na badanie lekarskie bez skierowania. 2. Kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust.1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie lekarskie wydaje komendant powiatowy Policji w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym nastąpił wypadek drogowy, albo od dnia, w którym kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Kserokopię skierowania komendant powiatowy Policji przesyła do właściwego starosty. 3. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. 4. Osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania: 1) wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu; 2) wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem; 3) zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem. 5. Starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. 6. Starosta wydaje skierowanie, o którym mowa ust. 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji. 7. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 4 i 5, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. CYTAT ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy
(Dz. U. Nr 69, poz. 622) Na podstawie art. 125 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje: § 1. Rozporządzenie określa: szczegółowe warunki i tryb: kierowania osób na badania psychologiczne, odwoływania się od orzeczeń psychologicznych; szczegółowy tryb uzyskiwania i cofania uprawnień w zakresie przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych; warunki, zakres i sposób przeprowadzania badań psychologicznych; sposób postępowania z dokumentacją związaną z przeprowadzanymi badaniami psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów; wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną; wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru; szczegółowe warunki, jakie musi spełniać pracownia psychologiczna; maksymalne stawki opłat za badania psychologiczne. § 2. 1. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", decyzję o skierowaniu na badanie psychologiczne, zwane dalej "badaniem", wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym kierowała w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol, albo od dnia, w którym przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. 2. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 3. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji. 4. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 3, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia. 5. Komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji kopię decyzji o skierowaniu na badanie i skierowania na badanie przesyła niezwłocznie właściwemu staroście. 6. Przewoźnik drogowy wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 i Nr 273, poz. 2703), według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia. 7. Lekarz wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia. 8. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 5 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia. 9. Osoby, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 i 6 oraz ust. 2 ustawy oraz art. 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zgłaszają się na badanie bez skierowania. 10. Osoby, o których mowa w ust. 1, 3, 6, 7 oraz 8, zgłaszają się na badanie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania lub decyzji o skierowaniu na badanie. § 3. 1. Pracownia psychologiczna powinna posiadać: pomieszczenie przeznaczone do badań zbiorowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2; pomieszczenie przeznaczone do badań aparaturowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2; pomieszczenie o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 dla psychologa przeprowadzającego badania psychologiczne; ciemnię kabinową lub pomieszczenie służące za ciemnię; zestaw metod i narzędzi badawczych. 2. Wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia. 3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną potwierdza wojewoda, wydając zaświadczenie, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia. 4. Pracownia psychologiczna używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia. § 4. 1. Pracownia psychologiczna prowadzi dokumentację badań, na którą składają się: rejestr osób badanych; skierowanie na badanie; karta badania, której wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia; dokumenty z badań testowych lub odpowiednie wydruki komputerowe wraz z merytorycznym uzasadnieniem orzeczenia; kopia wydanego orzeczenia psychologicznego; potwierdzenie odbioru kopii orzeczenia. 2. Rejestr osób badanych zawiera następujące dane: datę i numer wpisu do rejestru; imię i nazwisko; numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie nadano numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu tożsamości; miejsce zamieszkania; datę i numer wydanego orzeczenia. 3. Dokumentacja badania jest przechowywana w pracowni psychologicznej przez okres 20 lat. Po upływie tego okresu dokumenty są komisyjnie niszczone. 4. W przypadku niszczenia dokumentacji badania sporządza się protokół zawierający: wykaz numerów ewidencyjnych niszczonych kart badań oraz imiona i nazwiska osób, których te karty dotyczą; listę osób dokonujących niszczenia dokumentacji wraz z ich podpisami. 5. W przypadku likwidacji pracowni psychologicznej dokumentacja badania przekazywana jest wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną. § 5. 1. Wojewoda potwierdza uzyskanie przez psychologa uprawnień do wykonywania badań, wydając zaświadczenie o wpisie do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań, według wzoru określonego w załączniku nr 10 do rozporządzenia. 2. Uprawniony psycholog używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia. 3. W przypadku, o którym mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, wojewoda wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień w zakresie badań psychologicznych. 4. W przypadku skreślenia psychologa z ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań z powodów, o których mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, ponowne wpisanie do ewidencji może nastąpić po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu uprawnień stała się prawomocna. § 6. 1. Badanie przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej. 2. Badanie obejmuje w szczególności ocenę: cech osobowości; sprawności intelektualnej; sprawności psychofizycznej. § 7. 1. Uprawniony psycholog odmawia przeprowadzenia badania, jeżeli: osoba badana informuje o złym stanie swego zdrowia lub o złym samopoczuciu; stan osoby badanej wskazuje, że może znajdować się ona w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie jak alkohol. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub innych przypadkach losowych psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 30 dni od daty poprzedniego terminu. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 7 dni od daty poprzedniego terminu. § 8. 1. Uprawniony psycholog na podstawie wyników badania wydaje orzeczenie psychologiczne, zwane dalej "orzeczeniem", stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych do: kierowania pojazdem; wykonywania pracy na stanowisku kierowcy. 2. Orzeczenie uprawniony psycholog wystawia z kopią. Oryginał orzeczenia otrzymuje osoba badana, a kopię dołącza się do dokumentacji badania. 3. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 124 ust. 1 i 2 ustawy, jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia. 4. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 39d i 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia. 5. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, właściwy organ uprawniony do wydania prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem. 6. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, przewoźnika oraz wojewódzkiego inspektora transportu drogowego. 7. W przypadku wydania orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań psychologicznych, o którym mowa w ust. 1, ponowne badanie może nastąpić po upływie roku. § 9. 1. Osoba badana lub podmiot kierujący na badanie może, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia, wnieść odwołanie od jego treści. 2. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem pracowni, która wydała orzeczenie, do podmiotu odwoławczego, którym jest uprawniony psycholog, prowadzący badania w zakresie psychologii transportu przez okres co najmniej 5 lat. 3. Pracownia psychologiczna, w której złożono odwołanie, przesyła odwołanie wraz z kopią karty badania, w terminie 14 dni, do podmiotu odwoławczego, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. W przypadku osób przewidzianych do szkolenia na kierowców na potrzeby wojska podmiot odwoławczy wskazuje kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. § 10. 1. Uprawniony psycholog, o którym mowa w § 9 ust. 2, wydaje orzeczenie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania odwołania na podstawie: wyników przeprowadzonego przez siebie badania, o którym mowa w § 8, kopii karty badania, o której mowa w § 9 ust. 3. 2. Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne. § 11. Wojewoda przekazuje pracowniom psychologicznym wykaz podmiotów odwoławczych. § 12. Ustala się następujące maksymalne stawki opłat za przeprowadzenie badania: o którym mowa w § 2 – 120 zł; w trybie odwoławczym – 180 zł. § 13. Badania psychologiczne rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia odbywają się na podstawie dotychczasowych przepisów. § 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Minister Zdrowia: M. Balicki Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. (poz. 622) Załącznik nr 1 zobacz » Załącznik nr 2 zobacz » Załącznik nr 3 zobacz » Załącznik nr 4 zobacz » Załącznik nr 5 zobacz » Załącznik nr 6 zobacz » Załącznik nr 7 zobacz » Załącznik nr 8 zobacz » Załącznik nr 9 zobacz » Załącznik nr 10 zobacz » Załącznik nr 11 zobacz » Załącznik nr 12 zobacz » Załącznik nr 13 zobacz » Jeżeli nie posiadają Państwo programu do otwierania dokumentów z rozszerzeniem pdf, proszę skorzystać z darmowego programu Adobe Reader Pobierz 1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439). 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 92, poz. 884, Nr 121, poz. 1264, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202. Mogli jednak by napisać tutaj czy badaja krew na obecnośc thc czy nie ;P ale oni zawsze tak napiszą zeby nic nie napisac ... hrhrhrh już mnie troche uspokoiliscie ale dalej mam stracha ze sie usraja na mnie bo takie mam szczescie zawsze ... (w moim miescie gdyby zabrali wszystkim prawko co jezdza pod wplywem thc to 3/4 miasta chodzilo by z buta, i jeszcze co najsmieszniejsze jak ja jezdzilem spokojnie powoli i nikomu nie zawadzalem to mnie zabrali prawko a wszystkm przyglupom co fruwaja doslownie w terenie zabudowanym to jak fruwali tak dalej to robia ... ) | |||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
Pomógł: 870 |
Aby zachować ostrożność procesową jak i aby wszcząć ewentualną procedurę odwoławczą to w terminie do 7 dni o daty ogłoszenia wyroku należy złożyć pisemny wniosek przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii tj. kserokopia pisma wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy zaznaczyć sygnaturę sprawy, która identyfikuje każdą sprawę- widnieje między innymi na wezwaniu na rozprawę. Należy pamiętać, że złożenie takowego wniosku przed ogłoszeniem wyroku czyni ten wniosek bezskutecznym w rozumieniu art. 422 § 1 k.p.k. (przedwczesność). W razie składania pisemnego wniosku w dniu ogłoszenia wyroku warto zadbać o wpisanie godziny złożenia takowego wniosku- optymalne jest złożenie takowego wniosku w następnym dniu po ogłoszeniu orzeczenia. Niemniej jednak gdy sąd z uwagi na zawiłość sprawy lub z innych ważnych powodów odracza ogłoszenie wyroku do 7 dni- art. 411 § 1 k.p.k. warto złożyć takowy pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w terminie ogłoszenia wyroku tj. w 7 dniu od daty odroczenia ogłoszenia wyroku, a następnie ponowić go w terminie do 7 dni od daty ogłoszenia odroczonego wyroku (z uwagi na to, że wniosek złożony po zawitym terminie 7 dni daty ogłoszenia wyroku staje się bezskuteczny i wówczas tracimy prawo do złożenia apelacji). Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. W terminie 14 dni- art. 445 § 1 k.p.k. (7 dni od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w sprawach o wykroczenia) od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem należy złożyć przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii gotową apelację tj. kserokopia apelacji wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego pisma. Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. Przykładowy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz wzór apelacji i pełny opis procedury odwoławczej tutaj.
---------------------http://www.forum.prawnikow.pl/177.htm [quote] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego [/quote] [quote] Art. 16. § 1. Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby, której to dotyczy. § 2. Organ prowadzący postępowanie powinien ponadto w miarę potrzeby udzielać uczestnikom postępowania informacji o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach także w wypadkach, gdy ustawa wyraźnie takiego obowiązku nie stanowi. W razie braku takiego pouczenia, gdy w świetle okoliczności sprawy było ono nieodzowne, albo mylnego pouczenia, stosuje się odpowiednio § 1. [/quote] [quote] Art. 100. § 1. Orzeczenie lub zarządzenie wydane na rozprawie ogłasza się ustnie. § 2. Orzeczenie lub zarządzenie wydane poza rozprawą należy doręczyć prokuratorowi, a także stronie i osobie nie będącej stroną, którym przysługuje środek zaskarżenia, jeżeli nie brali oni udziału w posiedzeniu lub nie byli obecni przy ogłoszeniu; w innych wypadkach o treści orzeczenia lub zarządzenia należy powiadomić strony. § 3. Wyrok zapadły na posiedzeniu oraz postanowienie z uzasadnieniem w wypadku wskazanym w art. 98 § 2 doręcza się stronom. § 4. Jeżeli ustawa nie zwalnia od równoczesnego sporządzenia uzasadnienia, orzeczenie doręcza się lub ogłasza wraz z uzasadnieniem; w wypadku określonym w art. 98 § 2 po ogłoszeniu postanowienia podaje się ustnie najważniejsze powody rozstrzygnięcia. § 5. Jeżeli sprawę rozpoznano z wyłączeniem jawności ze względu na ważny interes państwa, zamiast uzasadnienia doręcza się zawiadomienie, że uzasadnienie zostało sporządzone. § 6. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie nie podlega zaskarżeniu. Oskarżonego, o którym mowa w art. 335 lub 387, należy także pouczyć o treści art. 443 w związku z art. 434 § 3. [/quote] [quote] Art. 335. § 1. Prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. § 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w § 1, a w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie przeprowadzać; przeprowadza się jednak czynności, co do których zachodzi niebezpieczeństwo, że nie będzie można ich przeprowadzić na rozprawie. § 3. Uzasadnienie aktu oskarżenia można ograniczyć do wskazania okoliczności, o których mowa w § 1. [/quote] [quote] Art. 343. § 1. Uwzględniając wniosek, o którym mowa w art. 335, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, warunkowo zawiesić jej wykonanie albo orzec wyłącznie środek karny wymieniony w art. 39 pkt 1-3, 5-8 Kodeksu karnego. § 2. W wypadku określonym w § 1: 1) nadzwyczajne złagodzenie kary może nastąpić również w innych wypadkach niż przewidziane w art. 60 § 1-4 Kodeksu karnego, 2) warunkowe zawieszenie wykonania kary może nastąpić niezależnie od przesłanek określonych w art. 69 § 1-3 Kodeksu karnego, przy czym nie stosuje się go do kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej lat 5, a okres próby nie może przekroczyć 10 lat, 3) ograniczenie skazania do orzeczenia środka karnego może nastąpić, jeżeli przypisany oskarżonemu występek jest zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. § 3. Jeżeli nie ma zastosowania art. 46 Kodeksu karnego, sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku od naprawienia szkody w całości albo w części lub od zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio. § 4. Postępowania dowodowego nie prowadzi się. Przepis art. 394 stosuje się jednak odpowiednio. § 5. Prokurator, oskarżony i pokrzywdzony mają prawo wziąć udział w posiedzeniu. Pokrzywdzony może najpóźniej na tym posiedzeniu złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 54 § 1. Udział prokuratora, oskarżonego lub pokrzywdzonego w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli prezes sądu lub sąd tak zarządzi. § 6. Sąd, uwzględniając wniosek, skazuje oskarżonego wyrokiem. § 7. Jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. [/quote] [quote] Art. 387. § 1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. § 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku. § 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio. § 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę. § 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na rozprawie. [/quote] [quote] Art. 434. § 1. Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylko w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym lub podlegających uwzględnieniu z urzędu. § 2. Środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego. § 3. Określonego w § 1 zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego nie stosuje się w wypadkach określonych w art. 60 § 3 i 4 Kodeksu karnego lub w art. 36 § 3 Kodeksu karnego skarbowego oraz w wypadkach skazania z zastosowaniem art. 343 lub art. 387 Kodeksu postępowania karnego albo art. 156 Kodeksu karnego skarbowego. [/quote] [quote] Art. 443. W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo gdy zachodzą okoliczności określone w art. 434 § 3. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego. [/quote] [quote] Art. 422. § 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku strona, podmiot określony w art. 416, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. § 3. Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną lub po terminie. Na zarządzenie prezesa przysługuje zażalenie. [/quote] [quote] Art. 445. § 1. Termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem. § 2. Apelacja wniesiona przed upływem terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wywołuje skutki określone w art. 422 i podlega rozpoznaniu; apelację taką można uzupełnić w terminie określonym w § 1.[/quote] [quote] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. [/quote] [quote] Art. 60. § 1. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy określone w art. 54 § 1. § 2. Sąd może również zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, w szczególności: 1) jeżeli pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, szkoda została naprawiona albo pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody, 2) ze względu na postawę sprawcy, zwłaszcza gdy czynił starania o naprawienie szkody lub o jej zapobieżenie, 3) jeżeli sprawca przestępstwa nieumyślnego lub jego najbliższy poniósł poważny uszczerbek w związku z popełnionym przestępstwem. § 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia. § 4. Na wniosek prokuratora sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy przestępstwa, który, niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił przed organem ścigania i przedstawił istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności. § 5. W wypadkach określonych w § 3 i 4 sąd wymierzając karę pozbawienia wolności do lat 5 może warunkowo zawiesić jej wykonanie na okres próby wynoszący do 10 lat, jeżeli uzna, że pomimo niewykonania kary sprawca nie popełni ponownie przestępstwa; przepisy art. 71-76 stosuje się odpowiednio. § 6. Nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju według następujących zasad: 1) jeżeli czyn stanowi zbrodnię, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, 2) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności, 3) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności niższa od roku, sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności. § 7. Jeżeli czyn zagrożony jest alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i orzeczeniu środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 2-8; przepisu art. 61§ 2 nie stosuje się. [/quote] [quote] Ustawa z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy. [/quote] [quote] Art. 36. § 1. Stosując nadzwyczajne złagodzenie kary, sąd może: 1) wymierzyć karę ograniczenia wolności, jeżeli przestępstwo skarbowe jest zagrożone karą pozbawienia wolności; przepis art. 26 § 2 stosuje się; 2) odstąpić od wymierzenia kary i orzec środek karny wymieniony w art. 22 § 2 pkt 2-6; 3) odstąpić od wymierzenia środka karnego, chociażby jego orzeczenie było obowiązkowe; przepis art. 19 § 3 zdanie drugie stosuje się. § 2. Jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej i przed wydaniem wyroku wymagalna należność została w całości uiszczona, nadzwyczajne złagodzenie kary może polegać na orzeczeniu tylko kary grzywny w wysokości nieprzekraczającej połowy górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane przestępstwo skarbowe, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-6, przewidzianych za to przestępstwo. § 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z inną osobą lub osobami w popełnieniu przestępstwa skarbowego, jeżeli ujawnił przed organem postępowania przygotowawczego wszystkie istotne informacje dotyczące tych osób oraz okoliczności jego popełnienia. § 4. Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli sprawca: 1) wezwany do złożenia wyjaśnień lub zeznań, nie potwierdził w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe ujawnionych przez siebie informacji; 2) kierował wykonaniem ujawnionego przestępstwa skarbowego; 3) wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego przestępstwa skarbowego; 4) nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten czyn zabroniony. § 5. Warunkowego zawieszenia wykonania kary, o którym mowa w § 3, nie stosuje się także do sprawcy określonego w art. 37 § 1 pkt 2 i 5. [/quote] [quote] Art. 156. § 1. Prokurator, a także finansowy organ postępowania przygotowawczego może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za zarzucane mu przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte. § 2. Wniosek może dotyczyć: 1) w sprawie o przestępstwo skarbowe - wymierzenia oskarżonemu kary z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia, orzeczenia środka karnego określonego w art. 22 § 2 pkt 2-6, odstąpienia od ich wymierzenia lub warunkowego zawieszenia wykonania kary; przepisu nie stosuje się do sprawcy przestępstwa skarbowego popełnionego w warunkach określonych w art. 37 § 1 lub w art. 38 § 2, z zastrzeżeniem art. 37 § 2 i 3 albo art. 38 § 3; 2) w sprawie o wykroczenie skarbowe - wymierzenia oskarżonemu kary grzywny nieprzekraczającej dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia albo orzeczenia środka karnego określonego w art. 47 § 2 pkt 2 lub 3 albo z odstąpieniem od ich wymierzenia. § 3. Przepisy art. 335 § 2 i 3, art. 339 § 1 pkt 3 i art. 343 § 4-7 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio; jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, a nie została ona w całości uiszczona, sąd uzależnia uwzględnienie wniosku od uiszczenia tej wymagalnej należności w całości w wyznaczonym terminie. § 4. Nie można uwzględnić wniosku o orzeczenie przepadku przedmiotów, jeżeli interwenient temu się sprzeciwi na piśmie albo ustnie do protokołu. [/quote] Przykładowe wnioski o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem Wariant I Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...). Wariant II Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...). Wariant III Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...). [quote] Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. (Dz. U. z dnia 29 września 2001 r.) [/quote] [quote] Art. 81. Przy przeprowadzaniu rozprawy stosuje się odpowiednio przepisy art. 369, 371, 372, 374 § 2, art. 375-377, 379, 384, 386, 395, 396, 399, 405-407 Kodeksu postępowania karnego. [/quote] [quote] Art. 82. § 1. (28) Po wysłuchaniu głosów stron sąd sporządza wyrok na piśmie. Przepisy art. 409-411, 413 § 1, art. 418 § 1 i 3, art. 418a, art. 419, 422-424 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio. § 2. Wyrok skazujący powinien zawierać także: 1) dokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu oraz jego kwalifikację prawną, 2) rozstrzygnięcie co do kary i środków karnych, a w razie potrzeby co do zaliczenia na poczet zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania dokumentu stwierdzającego uprawnienie do ich prowadzenia oraz zaliczenie okresu zatrzymania na poczet wymierzonej kary aresztu lub grzywny. § 3. Okres zatrzymania zalicza się na poczet wymierzonej kary aresztu i kary ograniczenia wolności, przyjmując jeden dzień zatrzymania, z zaokrągleniem do pełnego dnia, za równoważny jednemu dniowi kary aresztu i dwóm dniom kary ograniczenia wolności, a na poczet grzywny - przyjmując za równoważny grzywnie w wysokości 200 zł. § 4. Jeżeli obwiniony jest osobą czasowo przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo nie ma na nim stałego miejsca zamieszkania lub miejsca stałego pobytu, można orzec natychmiastową wykonalność wyroku skazującego, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że jego wykonanie będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione. Orzeczenie takie podlega wykonaniu z chwilą wydania. § 5. (29) W wypadku wskazanym w § 4 sąd: 1) wobec osoby czasowo przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zarządza zatrzymanie jej paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy, na czas do stawienia się do wykonania kary lub uiszczenia grzywny w terminie 3 dni, pod rygorem wykonania zastępczej kary aresztu, którą na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie orzeka, stosując odpowiednio przepis pkt 3, 2) wobec osoby niemającej stałego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skazanej na karę aresztu, zarządza natychmiastowe osadzenie jej w zakładzie karnym, 3) wobec osoby, o której mowa w pkt 2, skazanej na karę grzywny, orzeka zastępczą karę aresztu, przyjmując 1 dzień aresztu za równoważny grzywnie od 20 zł do 150 zł, przy czym kara zastępcza nie może przekroczyć 30 dni aresztu; zarządza ponadto, na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie 3 dni, natychmiastowe wykonanie kary zastępczej. [/quote] [quote] Art. 105. § 1. Apelację wnosi się na piśmie w terminie 7 dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem, chyba że ustawa stanowi inaczej. § 2. Wniesienie apelacji przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia wywołuje skutki wskazane w art. 35 § 1 i podlega rozpoznaniu; można ją uzupełnić w terminie wskazanym w § 1. § 3. O przyjęciu apelacji zawiadamia się strony, obrońców i pełnomocników, po czym akta przekazuje się niezwłocznie sądowi odwoławczemu. [/quote] Odpowiadam publicznie na forum. Jedynie w sprawach większej wagi mogę odpowiedzieć prywatnie. | ||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
Hmmm strasznie to wszystko zawiłe ;/ Mam pytanko do Kolegi Pasjonata ... Ostatnio mnie kurator poinformowal że moge składac pisemny wniosek do sędziego sądu który mnie skazał po połowie odbycia kary wniosek o przywrocenie mi praw do jazdy pojazdami mechanicznymi, wyrok w zawieszeniu oczywiscie pozostaje ale to mi absolutnie nie przeszkadza bo nie mam nic do ukrycia ... jak to sie ma w praktyce ? zbliza mi sie połowa kary a prawojazdy jest mi tak potrzebne aż płakac ... coś ktoś na ten temat może wie, ktoś może to przechodzil ? jakie są szanse ? | |||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
Pomógł: 870 |
Jeżeli zakaz był orzeczony obligatoryjnie tj. z powody nietrzeźwości, środków odurzających itp. to termin zakazu nie podlega skróceniu.
---------------------CYTAT Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 § 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. § 3. (uchylono). CYTAT Art. 42. § 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
§ 2. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, 174 lub 177. § 3. Sąd może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173 lub 174, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia. § 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3. CYTAT Art. 43. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39:
1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10, 2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39: 1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10, 2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15. § 2. Pozbawienie praw publicznych, obowiązek lub zakaz obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia; okres, na który środek orzeczono, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo. § 3. Orzekając zakaz określony w art. 42, sąd nakłada obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu; do chwili wykonania obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie. CYTAT Art. 84. § 1. Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art. 39 pkt 1-3, uznać je za wykonane, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego, a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli środki karne wymienione w art. 39 pkt 2--3 orzeczono na podstawie art. 41 § 1a, art. 41 a § 3 albo art. 42 § 2 lub 3. CYTAT Art. 39. Środkami karnymi są:
1) pozbawienie praw publicznych, 2) zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, 2a) zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi, 2b) obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu, 3) zakaz prowadzenia pojazdów, 4) przepadek , 5) obowiązek naprawienia szkody, 6) nawiązka, 7) świadczenie pieniężne, 8) podanie wyroku do publicznej wiadomości. Odpowiadam publicznie na forum. Jedynie w sprawach większej wagi mogę odpowiedzieć prywatnie. | ||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
linki reklamowe | |
to ja nie wiem o co to chodzi ... Kurator mi mówił że jest to możliwe i jeszcze paru znajomych co tez mieli podobne przygody ... | |||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
Pomógł: 870 |
CYTAT(Bez_Prawka) to ja nie wiem o co to chodzi ... Kurator mi mówił że jest to możliwe i jeszcze paru znajomych co tez mieli podobne przygody ...
Można skócić czas takowego zakazu jedynie wówczas gdy zostanie orzeczony fakultatywnie. Odpowiadam publicznie na forum. Jedynie w sprawach większej wagi mogę odpowiedzieć prywatnie. | ||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
No właśnie rozmawiałem nie dawno z kuratorem ... dowiedzial sie wiecej na temat tego wczesniejszego skrócenia kary ale w wypadku zatrzymania pod jakim kolwiek wpływem nie wchodzi to w gre ;/ ehhh zawsze wiatr w oczy ... | |||
zgłoś naruszenie regulaminu![]() | |||
| Kalkulatory | Pisma |
| Akty prawne | Tagi |

| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | MAPA SERWISU |
