Jazda pod wpływem środków odurzających   (http://prawo.wieszjak.pl/forum/thread/54632,Jazda-pod-wplywem-srodkow-odurzajacych.htm)

grzegorz85 - 02:35 18-02-2009
Witam,
Trzy dni temu zostałem zatrzymany do kontroli drogowej. Poddano mnie badaniu na zawartość środków odurzających, test wyszedł pozytywnie - THC. Pobrano mi również krew do badania oraz zatrzymano prawo jazdy.

Powód zatrzymania: Kierujący podejrzany o kierowanie pojazdem pod wpływem środków odurzających.

Obawiam się że badanie krwi wyjdzie pozytywnie. Nigdy nie byłem karany, nie posiadam punktów karnych i z taką sytuacją mam pierwszy raz do czynienia.

Chciałbym się dowiedzieć:

1. Co za takie wykroczenie(przestępstwo?) w mojej sytuacji może mi grozić?
2. Na czym to wszystko będzie polegać? Tzn. ile to może trwać i jak to będzie przebiegać.
3. Czy badanie krwi podaje tylko wynik pozytywny/negatywny, czy też np. stężenie danego środka odurzającego? Jak tak to jaki to ma wpływ na wyrok oraz postępowanie?
4. Czy na rozprawie mogą pojawić się pytania typu: "skąd miałeś tą używkę?", "gdzie paliłeś?" itp. jak tak to czy muszę na te pytania odpowiadać? Jeżeli nie, to czy będzie miało to jakiś wpływ na dalszy przebieg zdarzeń czy też sam wyrok?
5. Na czym polega poddanie się dobrowolnej karze?

Z góry dziękuje za odpowiedź.
pasjonat - 07:51 18-02-2009
CYTAT(Grzegorz85)
1. Co za takie wykroczenie(przestępstwo?) w mojej sytuacji może mi grozić?
2. Na czym to wszystko będzie polegać? Tzn. ile to może trwać i jak to będzie przebiegać.
3. Czy badanie krwi podaje tylko wynik pozytywny/negatywny, czy też np. stężenie danego środka odurzającego? Jak tak to jaki to ma wpływ na wyrok oraz postępowanie?
4. Czy na rozprawie mogą pojawić się pytania typu: "skąd miałeś tą używkę?", "gdzie paliłeś?" itp. jak tak to czy muszę na te pytania odpowiadać? Jeżeli nie, to czy będzie miało to jakiś wpływ na dalszy przebieg zdarzeń czy też sam wyrok?
5. Na czym polega poddanie się dobrowolnej karze?

Z góry dziękuje za odpowiedź.



1)


CYTAT
Art. 87. (102) § 1. Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym,
podlega karze aresztu albo grzywny nie niższej niż 50 złotych.
§ 2. (103) Kto, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1,
podlega karze aresztu do 14 dni albo grzywny.
§ 3. (104) W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1 lub 2 orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów.



CYTAT
Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. (uchylono).


2) Wszystko zleży do wyników- jeśli zatrzymano prawo jazdy na postanowienie można złożyć zażaleniew terminie do 7 dni od daty jego doręczenia;

3) Musi być stężenie;

4) Tak- można odmówić odpowiedzi- i nie ma to znaczenia na proces;

5) Prokurator składa wnioserk o wydanie wyroku- i nie ma rozprawy ,a tylko posiedzenie sądu na którym sąd zwykle orzeka zaproponowną karę przez prokuratora uzgodnioną przez oskarżonego, ktoy podpisuje takowy wniosek. W terminie do 7 dni o daty ogłoszenia wyroku należy złożyć pisemny wniosek przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii tj. kserokopia pisma wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy zaznaczyć sygnaturę sprawy, która identyfikuje każdą sprawę- widnieje między innymi na wezwaniu na rozprawę. Należy pamiętać, że złożenie takowego wniosku przed ogłoszeniem wyroku czyni ten wniosek bezskutecznym w rozumieniu art. 422 § 1 k.p.k. (przedwczesność). W razie składania pisemnego wniosku w dniu ogłoszenia wyroku warto zadbać o wpisanie godziny złożenia takowego wniosku- optymalne jest złożenie takowego wniosku w następnym dniu po ogłoszeniu orzeczenia. Niemniej jednak gdy sąd z uwagi na zawiłość sprawy lub z innych ważnych powodów odracza ogłoszenie wyroku do 7 dni- art. 411 § 1 k.p.k. warto złożyć takowy pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w terminie ogłoszenia wyroku tj. w 7 dniu od daty odroczenia ogłoszenia wyroku, a następnie ponowić go w terminie do 7 dni od daty ogłoszenia odroczonego wyroku (z uwagi na to, że wniosek złożony po zawitym terminie 7 dni daty ogłoszenia wyroku staje się bezskuteczny i wówczas tracimy prawo do złożenia apelacji). Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. W terminie 14 dni- art. 445 § 1 k.p.k. (7 dni od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w sprawach o wykroczenia) od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem należy złożyć przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii gotową apelację tj. kserokopia apelacji wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego pisma. Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. Przykładowy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz wzór apelacji i pełny opis procedury odwoławczej tutaj.
http://www.forum.prawnikow.pl/177.htm

CYTAT
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego


CYTAT
Art. 422. § 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku strona, podmiot określony w art. 416, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy.
§ 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.
§ 3. Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną lub po terminie. Na zarządzenie prezesa przysługuje zażalenie.


CYTAT
Art. 445. § 1. Termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem.
§ 2. Apelacja wniesiona przed upływem terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wywołuje skutki określone w art. 422 i podlega rozpoznaniu; apelację taką można uzupełnić w terminie określonym w § 1.


Przykładowe wnioski o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem

Wariant I
Wnioskuję o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

Wariant II
Wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

Wariant III
Wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

CYTAT
Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. (Dz. U. z dnia 29 września 2001 r.)



CYTAT
Art. 81. Przy przeprowadzaniu rozprawy stosuje się odpowiednio przepisy art. 369, 371, 372, 374 § 2, art. 375-377, 379, 384, 386, 395, 396, 399, 405-407 Kodeksu postępowania karnego.


CYTAT
Art. 82. § 1. (28) Po wysłuchaniu głosów stron sąd sporządza wyrok na piśmie. Przepisy art. 409-411, 413 § 1, art. 418 § 1 i 3, art. 418a, art. 419, 422-424 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.
§ 2. Wyrok skazujący powinien zawierać także:
1) dokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu oraz jego kwalifikację prawną,
2) rozstrzygnięcie co do kary i środków karnych, a w razie potrzeby co do zaliczenia na poczet zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania dokumentu stwierdzającego uprawnienie do ich prowadzenia oraz zaliczenie okresu zatrzymania na poczet wymierzonej kary aresztu lub grzywny.
§ 3. Okres zatrzymania zalicza się na poczet wymierzonej kary aresztu i kary ograniczenia wolności, przyjmując jeden dzień zatrzymania, z zaokrągleniem do pełnego dnia, za równoważny jednemu dniowi kary aresztu i dwóm dniom kary ograniczenia wolności, a na poczet grzywny - przyjmując za równoważny grzywnie w wysokości 200 zł.
§ 4. Jeżeli obwiniony jest osobą czasowo przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo nie ma na nim stałego miejsca zamieszkania lub miejsca stałego pobytu, można orzec natychmiastową wykonalność wyroku skazującego, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że jego wykonanie będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione. Orzeczenie takie podlega wykonaniu z chwilą wydania.
§ 5. (29) W wypadku wskazanym w § 4 sąd:
1) wobec osoby czasowo przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zarządza zatrzymanie jej paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy, na czas do stawienia się do wykonania kary lub uiszczenia grzywny w terminie 3 dni, pod rygorem wykonania zastępczej kary aresztu, którą na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie orzeka, stosując odpowiednio przepis pkt 3,
2) wobec osoby niemającej stałego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skazanej na karę aresztu, zarządza natychmiastowe osadzenie jej w zakładzie karnym,
3) wobec osoby, o której mowa w pkt 2, skazanej na karę grzywny, orzeka zastępczą karę aresztu, przyjmując 1 dzień aresztu za równoważny grzywnie od 20 zł do 150 zł, przy czym kara zastępcza nie może przekroczyć 30 dni aresztu; zarządza ponadto, na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie 3 dni, natychmiastowe wykonanie kary zastępczej.


CYTAT
Art. 105. § 1. Apelację wnosi się na piśmie w terminie 7 dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Wniesienie apelacji przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia wywołuje skutki wskazane w art. 35 § 1 i podlega rozpoznaniu; można ją uzupełnić w terminie wskazanym w § 1.
§ 3. O przyjęciu apelacji zawiadamia się strony, obrońców i pełnomocników, po czym akta przekazuje się niezwłocznie sądowi odwoławczemu.
pasjonat - 07:51 18-02-2009
[quote] Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie sposobu postępowania przy wykonywaniu niektórych uprawnień policjantów (Dz. U. z dnia 29 lipca 2005 r.) [/quote]


[quote] Legitymowanie osób [/quote]

[quote] § 4. Policjant ustala tożsamość osoby legitymowanej na podstawie:
1) dowodu osobistego;
2) paszportu;
3) zagranicznego dokumentu tożsamości;
4) innego nie budzącego wątpliwości dokumentu zaopatrzonego w fotografię i oznaczonego numerem lub serią;
5) oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4. [/quote]

[quote] § 5. 1. W przypadku legitymowania osoby znajdującej się w pojeździe, policjant może, ze względów bezpieczeństwa, żądać opuszczenia pojazdu przez tę osobę oraz inne osoby znajdujące się w pojeździe.
2. W przypadku następującego bezpośrednio po sobie legitymowania z tej samej przyczyny kolejnych osób znajdujących się w pobliżu, policjant umundurowany jednokrotnie wykonuje czynności określone w § 2 ust. 1 i 3, łącznie wobec wszystkich tych osób. [/quote]

[quote] § 2. 1. Policjant, który przystępuje do czynności służbowych związanych z wykonywaniem uprawnień określonych w § 1 pkt 1-3, 5, 7 i 8, jest obowiązany podać swój stopień, imię i nazwisko w sposób umożliwiający odnotowanie tych danych, a także podstawę prawną i przyczynę podjęcia czynności służbowej.
2. Policjant nie umundurowany przy wykonywaniu uprawnień, o których mowa w ust. 1, innych niż określone w art. 61 ustawy, okazuje ponadto legitymację służbową, a na żądanie osoby, wobec której podjęto wykonywanie tych uprawnień, umożliwia odnotowanie danych w niej zawartych.
3. Po zakończeniu wykonywania czynności służbowych, o których mowa w § 1 pkt 1-3 i 5, policjant ustnie informuje osobę, wobec której czynności te podjęto, o prawie złożenia zażalenia do właściwego miejscowo prokuratora na sposób przeprowadzenia tych czynności. [/quote]

[quote] § 6. Policjant może odstąpić od legitymowania osoby, która jest mu znana osobiście. [/quote]

[quote] § 7. Policjant dokumentuje legitymowanie osoby w notatniku służbowym lub na odpowiednim nośniku technicznym albo w notatce służbowej, określając datę, czas, miejsce i przyczynę legitymowania oraz następujące dane osoby legitymowanej:
1) imię (imiona) i nazwisko oraz adres zamieszkania lub pobytu;
2) numer PESEL, a w przypadku braku informacji o numerze PESEL: datę i miejsce urodzenia oraz imiona rodziców i nazwisko rodowe;
3) rodzaj i cechy identyfikacyjne dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość osoby legitymowanej. [/quote]



[quote] Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym [/quote]


[quote] Porządek i bezpieczeństwo ruchu na drogach [/quote]
[quote] Przepisy porządkowe [/quote]

[quote] Art. 38. Kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu wymagane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego:
1) dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem;
2) dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu;
3) dokument stwierdzający zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzający opłacenie składki tego ubezpieczenia;
4) świadectwo kwalifikacji;
inne dokumenty, jeżeli obowiązek taki wynika z odrębnej ustawy. [/quote]


[quote] Zatrzymywanie i zwracanie dowodów rejestracyjnych [/quote]

[quote] Art. 130. 1. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji.
1a. W ewidencji policja wpisuje także naruszenia przepisów ruchu drogowego, którym nie przypisano wartości punktowej.
2. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów.
3. Kierowca wpisany do ewidencji, o której mowa w ust. 1, może na własny koszt uczestniczyć w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Nie dotyczy to kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy.
3a. Przepisy ust. 1-3 stosuje się do osób posiadających pozwolenie do kierowania tramwajem.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego;
2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;
3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3;
4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia;
podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1. [/quote]



[quote] Art. 130a. 1. Pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku:
1) pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu;
2) nieokazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia;
3) przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego.
2. Pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy:
1) kierowała nim osoba:
a) znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,
cool.gif nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu;
2) jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska.
3. Pojazd może być przemieszczony lub usunięty z drogi, jeżeli utrudnia prowadzenie akcji ratowniczej.
4. Decyzję o przemieszczeniu lub usunięciu pojazdu z drogi podejmuje:
1) policjant - w sytuacjach, o których mowa w ust. 1-3;
2) osoba dowodząca akcją ratowniczą - w sytuacji, o której mowa w ust. 3.
5. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 pojazd jest usuwany z drogi przez jednostkę wyznaczoną przez starostę.
6. Usunięty pojazd umieszcza się na wyznaczonym przez starostę parkingu strzeżonym do czasu uiszczenia opłaty za jego usunięcie i parkowanie. Wysokość opłat ustala rada powiatu.
7. Wydanie pojazdu następuje po okazaniu dowodu uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 6.
8. Pojazd może być unieruchomiony przez zastosowanie urządzenia do blokowania kół w przypadku pozostawienia go w miejscu, gdzie jest to zabronione, lecz nieutrudniającego ruchu lub niezagrażającego bezpieczeństwu.
9. Pojazd unieruchamia Policja lub straż gminna (miejska).
10. Pojazd usunięty w trybie określonym w ust. 1 lub 2 i nieodebrany przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się. Pojazd ten przechodzi na rzecz Skarbu Państwa z mocy ustawy.
11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się zasadą zagwarantowania ochrony prawa własności oraz potrzebą zapewnienia porządku na drogach publicznych i bezpieczeństwa ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb oraz warunki współdziałania z Policją i innymi podmiotami uprawnionymi do podejmowania decyzji o usunięciu pojazdu jednostek usuwających pojazdy lub prowadzących strzeżone parkingi, o których mowa w ust. 6;
2) tryb i warunki wydawania pojazdu z parkingu;
3) tryb postępowania w zakresie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa. [/quote]


[quote] Art. 132. 1. Policjant zatrzyma dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w razie:
1) stwierdzenia lub uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd:
a) zagraża bezpieczeństwu,
cool.gif zagraża porządkowi ruchu,
c) narusza wymagania ochrony środowiska;
2) stwierdzenia, że pojazd nie został poddany badaniu technicznemu w wyznaczonym terminie lub termin badania nie został wyznaczony prawidłowo;
3) stwierdzenia zniszczenia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) w stopniu powodującym jego nieczytelność;
4) uzasadnionego podejrzenia podrobienia lub przerobienia dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego);
5) stwierdzenia, że badanie techniczne zostało dokonane przez jednostkę do tego nieupoważnioną;
6) nie okazania przez kierującego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub nie okazania dokumentu stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia;
7) uzasadnionego przypuszczenia, że dane w nim zawarte nie odpowiadają stanowi faktycznemu.
2. W razie zatrzymania dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego), policjant wydaje kierowcy pokwitowanie. Może on zezwolić na używanie pojazdu przez czas nie przekraczający 7 dni, określając warunki tego używania w pokwitowaniu. Zezwolenie nie może być wydane w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i c oraz w pkt 6.
3. Zatrzymany dokument, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 1 pkt 4, 6 i 7, odpowiedni organ Policji przesyła niezwłocznie organowi, który go wydał, z zastrzeżeniem ust. 5.
4. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) zatrzyma również jednostka upoważniona do przeprowadzania badań technicznych. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
5. Zatrzymany dokument pojazdu zarejestrowanego za granicą, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 1 pkt 4 i 6, pozostawia się w jednostce Policji przez okres 7 dni. Po upływie tego terminu dokument przekazywany jest przedstawicielstwu państwa, w którym pojazd jest zarejestrowany.
6. Zwrot zatrzymanego dokumentu następuje niezwłocznie po ustaniu przyczyny uzasadniającej jego zatrzymanie, z zastrzeżeniem art. 133. [/quote]

[quote] Art. 133. 1. W przypadku określonym w art. 132 ust. 1 pkt 6 odpowiedni organ Policji zwraca zatrzymany dokument po przedstawieniu dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzającego opłacenie składki tego ubezpieczenia.
2. W przypadku pojazdu zarejestrowanego za granicą, jeżeli z przedstawionego dokumentu stwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu wynika, że przed zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego umowa ta nie była zawarta, warunkiem zwrotu zatrzymanego dokumentu jest dodatkowo wniesienie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia określonej w odrębnych przepisach. [/quote]

[quote] Art. 134. W stosunku do pojazdów Sił Zbrojnych oraz innych pojazdów kierowanych przez żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową uprawnienia i obowiązki policjantów określone w art. 132 ust. 1-3 i art. 133 ust. 1 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej. [/quote]

[quote] Art. 134a. W stosunku do pojazdów wykonujących transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne, uprawnienia i obowiązki policjantów oraz organów Policji określone w art. 132 ust. 1-3, 5 i 6 oraz w art. 133 wykonują również odpowiednio inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego oraz organy tej inspekcji. [/quote]
[quote] Zatrzymywanie praw jazdy i pozwoleń oraz cofanie i przywracanie uprawnień do kierowania pojazdami [/quote]

[quote]Art. 135. 1. Policjant:
1) zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w razie:

a) stwierdzenia, że kierujący pojazdem znajduje się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,
cool.gif stwierdzenia zniszczenia prawa jazdy w stopniu powodującym jego nieczytelność,
c) podejrzenia podrobienia lub przerobienia prawa jazdy,
d) gdy upłynął termin ważności prawa jazdy,
e) gdy wobec kierującego pojazdem wydane zostało postanowienie lub decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy,
f) gdy wobec kierującego pojazdem orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów lub wydano decyzję o cofnięciu prawa jazdy,
g) przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego,
h) przekroczenia przez kierującego pojazdem, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego;
2) może zatrzymać prawo jazdy za pokwitowaniem w razie uzasadnionego podejrzenia, że kierowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów.
2. Pokwitowanie zatrzymania prawa jazdy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b-d oraz w pkt 2, uprawnia do kierowania pojazdem w ciągu 7 dni.[/quote]

[quote]Art. 136. 1. Zatrzymane prawo jazdy, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. c, Policja przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni, według właściwości, sądowi uprawnionemu do rozpoznania sprawy o wykroczenie, prokuratorowi lub staroście.
2. W razie przeprowadzenia badania krwi lub moczu dla oceny trzeźwości lub zawartości środka działającego podobnie do alkoholu, prawo jazdy przekazuje się wraz z wynikiem tego badania. Jeżeli jednak wynik tego badania nie został uzyskany w ciągu 30 dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, należy niezwłocznie zwrócić je właścicielowi.
[/quote]

[quote]Art. 137. 1. Postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, wydaje w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawa jazdy:
1) prokurator - w toku postępowania przygotowawczego, a sąd - po przekazaniu sprawy do sądu;
2) w sprawie o wykroczenie - sąd właściwy do rozpoznania sprawy.
2. O wydaniu postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy zawiadamia się właściwego starostę.
3. Na postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy służy zażalenie.
[/quote]

[quote]Art. 138. 1. Decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. d i g, wydaje starosta.
2. Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 4.[/quote]

[quote]Art. 139. 1. Przepisy art. 135-138 stosuje się odpowiednio do pozwolenia do kierowania tramwajem.
2. Przepisu art. 135 nie stosuje się do szefów i cudzoziemskiego personelu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych państw obcych oraz misji specjalnych i organizacji międzynarodowych korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności, a także do innych osób korzystających z tych przywilejów i immunitetów.
3. W stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową oraz innych osób kierujących pojazdami Sił Zbrojnych uprawnienia i obowiązki policjantów określone w art. 135 ust. 1 i art. 136 ust. 1 wykonują również żołnierze Żandarmerii Wojskowej.
4. W stosunku do kierujących pojazdami, którzy wykonują transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne, uprawnienia i obowiązki policjantów określone w art. 135 ust. 1 i art. 136 ust. 1 wykonują również inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego.[/quote]

[quote]Art. 140. 1. Decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie:
1) stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem;
1a) stwierdzenia na podstawie orzeczenia psychologicznego, wydanego po przeprowadzeniu badania psychologicznego w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3 i 4, istnienia przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem;
2) utraty przez kierowcę kwalifikacji, co stwierdza się na podstawie wyniku egzaminu państwowego;
3) przekroczenia, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego; decyzja o cofnięciu uprawnienia wydawana jest na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji;
4) nie poddania się:
a) sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1,
cool.gif badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5,
c) badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 3 lub 4.

2. Decyzję o przywróceniu kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, z wyjątkiem przypadku określonego w ust. 1 pkt 3, wydaje starosta po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie.
3. Przepisy ust. 1-2 stosuje się odpowiednio do pozwolenia do kierowania tramwajem.
4. Decyzję o cofnięciu lub przywróceniu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym szefom i cudzoziemskiemu personelowi przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i misji specjalnych państw obcych oraz organizacji międzynarodowych korzystających z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych lub konsularnych na mocy ustaw, umów bądź powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności oraz innym osobom korzystającym z tych przywilejów i immunitetów wydaje wojewoda mazowiecki.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, kierując się koniecznością zapobieżenia uczestnictwu w ruchu drogowym sprawców wielokrotnych naruszeń przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wnioskowania o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 3.[/quote]


[quote] Art. 140a. Zadania i kompetencje określone w art. 138 ust. 1 i art. 140 ust. 1-3 nie mogą być powierzone w drodze porozumienia gminie. Przepis ten nie dotyczy powiatu warszawskiego(18). [/quote]


[quote] Szkolenie i egzaminowanie [/quote]

[quote] Art. 114. 1. Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega:
1) osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty:
a) w razie uzasadnionych zastrzeżeń co do jej kwalifikacji,
cool.gif na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1;

2) osoba ubiegająca się o:
a) przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji,
cool.gif zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok.
2. Zadanie i kompetencja określone w ust. 1 pkt 1 nie mogą być powierzone w drodze porozumienia gminie. Przepis ten nie dotyczy powiatu warszawskiego(13).
3. W stosunku do osób, o których mowa w art. 97 ust. 3, decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1, wydaje wojewoda mazowiecki.
4. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem wydaje się po zdaniu, przez osobę ubiegającą się o jego wydanie, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje. [/quote]

[quote] Art. 122. 1. Badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlegają:
1) osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy lub świadectwa kwalifikacji;
2) osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego ze względu na stan zdrowia;
3) kierujący pojazdem skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli:
a) uczestniczy w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny,
cool.gif kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu;
4) kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia;
5) osoba niepełnosprawna posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie do kierowania tramwajem, skierowana decyzją starosty na podstawie zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności;

6) kandydat na instruktora lub egzaminatora osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami
2. Zadanie i kompetencja określone w ust. 1 pkt 4 nie mogą być powierzone w drodze porozumienia gminie. Przepis ten nie dotyczy powiatu warszawskiego(14).
3. W stosunku do osób, o których mowa w art. 97 ust. 3, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie, w trybie określonym w ust. 1 pkt 4, wydaje wojewoda mazowiecki.
4. Badanie lekarskie, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 115a ust. 2, przeprowadza i wykonuje uprawniony lekarz.
5. Przepisy ust. 1 pkt 1-4 stosuje się odpowiednio do kierującego tramwajem.
6. Badanie lekarskie wykonywane jest na koszt osoby badanej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
7. Wykonywanie badań lekarskich i wydawanie orzeczeń podlega kontroli wojewody. [/quote]

[quote] Art. 123. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, uwzględniając zróżnicowane wymagania zdrowotne oraz konieczność przyjęcia obiektywnych i niezbędnych kryteriów oceny stanu zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki i tryb:
a) kierowania na badania lekarskie i ich przeprowadzania w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami,
cool.gif wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami,
c) odwoływania się od orzeczeń lekarskich,
d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
2) zakres badań lekarskich;
3) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów;
5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie. [/quote]

[quote] Art. 124. 1. Badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega:
1) osoba ubiegająca się o świadectwo kwalifikacji;
2) kandydat na instruktora lub egzaminatora osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami;
3) kierujący pojazdem silnikowym skierowany, w drodze decyzji, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli:
a) kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu,
cool.gif przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1;
4) kierujący będący sprawcą wypadku drogowego, w którym jest zabity lub ranny;

5) kierujący skierowany przez lekarza, jeżeli w wyniku badania lekarskiego stwierdzona zostanie konieczność przeprowadzenia badania psychologicznego;
6) osoba skierowana przez kierownika właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych, jeżeli jest ona przewidziana do szkolenia na kierowcę na potrzeby wojska;
7) osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, cofniętego ze względu na istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do kierującego tramwajem.
3. Badania, o których mowa w ust. 1 i 2, przeprowadzane są przez uprawnionego do orzekania psychologa w pracowni psychologicznej posiadającej upoważnienie wojewody.
4. Badanie psychologiczne wykonywane jest na koszt osoby badanej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. [/quote]


[quote] Art. 124a. 1. Wojewoda wydaje zezwolenie na przeprowadzanie badań psychologicznych przedsiębiorcy, który złożył wniosek o jego wydanie i który spełnia następujące wymagania:
1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej;
2) posiada zestaw metod badawczych określonych metodyką oraz warunki lokalowe gwarantujące wykonywanie badań psychologicznych, zgodnie ze standardami określonymi w metodyce;
3) (15) posiada świadectwo wydane przez Regionalną Izbę Psychologów potwierdzające zgodność posiadanych metod badawczych oraz warunków lokalowych ze szczegółowymi warunkami przeprowadzania badań psychologicznych;
4) zatrudnia psychologa uprawnionego do orzekania lub sam jest uprawnionym psychologiem;
5) nie jest podmiotem, w stosunku do którego wszczęto postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne;
6) nie zalega z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenie społeczne.
2. Psychologiem uprawnionym do przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych jest osoba, która:
1) (16) spełnia wymagania określone w art. 7 i 8 oraz art. 15 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. Nr 73, poz. 763 i Nr 154, poz. 1798);
2) została wpisana przez wojewodę do ewidencji psychologów uprawnionych do przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych.
3. Do wniosku o wydanie zezwolenia przedsiębiorca ubiegający się o jego wydanie załącza:
1) dokument określający status jednostki, będącej osobą prawną lub nie posiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną, albo dokument stwierdzający tożsamość w przypadku osoby fizycznej;
2) (17) świadectwo, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;
3) dokument potwierdzający posiadanie odpowiedniego lokalu wraz z wykazem pomieszczeń;
4) dokument potwierdzający zatrudnienie uprawnionego psychologa.
4. Zezwolenie określa zakres wykonywanych badań psychologicznych. [/quote]

[quote] Art. 124b. 1. Wojewoda sprawuje nadzór nad wykonywaniem badań psychologicznych.
2. W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda prowadzi kontrolę w zakresie:
1) zasad i metodyki przeprowadzanych badań;
2) prowadzonej dokumentacji;
3) wydawanych orzeczeń;
4) warunków lokalowych.
3. Wojewoda cofa zezwolenie na przeprowadzanie badań psychologicznych, jeżeli:
1) przedsiębiorca nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 124a ust. 1;
2) przedsiębiorca odmówił poddania się kontroli, o której mowa w ust. 2;
3) zostały stwierdzone naruszenia przepisów w zakresie przeprowadzania badań psychologicznych.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, ponowne zezwolenie może być wydane po upływie roku od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna. [/quote]


[quote] Art. 115a. 1. Kierowca pojazdu samochodowego przeznaczonego konstrukcyjnie do przewozu osób oraz kierowca pojazdu samochodowego lub zespołu pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 7,5 t jest zobowiązany uzyskać świadectwo kwalifikacji, o ile pojazdem wykonywana jest działalność gospodarcza w zakresie przewozu osób lub rzeczy.
2. Kierowca, o którym mowa w ust. 1, podlega:
1) kontrolnym badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Badanie jest przeprowadzane przed wydaniem pierwszego świadectwa kwalifikacji, następnie w wieku do 55 lat - co 5 lat i w wieku powyżej 55 lat corocznie;
2) badaniom psychologicznym przeprowadzanym w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem przed wydaniem pierwszego świadectwa kwalifikacji i następnie w ciągu roku od ukończenia 55 lat.
3. Badania, o których mowa, wykonywane są na koszt:
1) przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przewozu osób lub rzeczy - w przypadku osoby przez niego zatrudnionej lub osobiście wykonującej tę działalność;
osoby badanej - w innych przypadkach. [/quote]

[quote] ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami Dz. U. nr 2 poz. 0015 [/quote]

[quote] Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe warunki i tryb:
a) kierowania na badania lekarskie, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, zwane dalej "badaniami lekarskimi",
cool.gif przeprowadzania badań lekarskich,
c) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, a także odwoływania się od orzeczeń lekarskich,
d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
2) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
3) zakres badań lekarskich;
4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów;
5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie.
§ 2. 1. Osoby, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", zgłaszają się na badanie lekarskie bez skierowania.
2. Kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust.1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie lekarskie wydaje komendant powiatowy Policji w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym nastąpił wypadek drogowy, albo od dnia, w którym kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Kserokopię skierowania komendant powiatowy Policji przesyła do właściwego starosty.
3. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
4. Osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania:
1) wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu;
2) wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem;
3) zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem.
5. Starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.
6. Starosta wydaje skierowanie, o którym mowa ust. 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji.
7. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 4 i 5, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. [/quote]


[quote] ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy
(Dz. U. Nr 69, poz. 622)
Na podstawie art. 125 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:

szczegółowe warunki i tryb:
kierowania osób na badania psychologiczne,
odwoływania się od orzeczeń psychologicznych;
szczegółowy tryb uzyskiwania i cofania uprawnień w zakresie przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych;

warunki, zakres i sposób przeprowadzania badań psychologicznych;
sposób postępowania z dokumentacją związaną z przeprowadzanymi badaniami psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów;
wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną;
wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru;
szczegółowe warunki, jakie musi spełniać pracownia psychologiczna;
maksymalne stawki opłat za badania psychologiczne.
§ 2. 1. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", decyzję o skierowaniu na badanie psychologiczne, zwane dalej "badaniem", wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym kierowała w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol, albo od dnia, w którym przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy.
2. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 3. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji.
4. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 3, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
5. Komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji kopię decyzji o skierowaniu na badanie i skierowania na badanie przesyła niezwłocznie właściwemu staroście.
6. Przewoźnik drogowy wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 i Nr 273, poz. 2703), według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
7. Lekarz wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
8. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 5 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

9. Osoby, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 i 6 oraz ust. 2 ustawy oraz art. 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zgłaszają się na badanie bez skierowania.
10. Osoby, o których mowa w ust. 1, 3, 6, 7 oraz 8, zgłaszają się na badanie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania lub decyzji o skierowaniu na badanie.
§ 3. 1. Pracownia psychologiczna powinna posiadać:
pomieszczenie przeznaczone do badań zbiorowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2;
pomieszczenie przeznaczone do badań aparaturowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2;
pomieszczenie o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 dla psychologa przeprowadzającego badania psychologiczne;
ciemnię kabinową lub pomieszczenie służące za ciemnię;
zestaw metod i narzędzi badawczych.
2. Wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.
3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną potwierdza wojewoda, wydając zaświadczenie, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
4. Pracownia psychologiczna używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia.
§ 4. 1. Pracownia psychologiczna prowadzi dokumentację badań, na którą składają się:
rejestr osób badanych;
skierowanie na badanie;
karta badania, której wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia;
dokumenty z badań testowych lub odpowiednie wydruki komputerowe wraz z merytorycznym uzasadnieniem orzeczenia;
kopia wydanego orzeczenia psychologicznego;
potwierdzenie odbioru kopii orzeczenia.
2. Rejestr osób badanych zawiera następujące dane:
datę i numer wpisu do rejestru;
imię i nazwisko;
numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie nadano numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu tożsamości;
miejsce zamieszkania;
datę i numer wydanego orzeczenia.
3. Dokumentacja badania jest przechowywana w pracowni psychologicznej przez okres 20 lat. Po upływie tego okresu dokumenty są komisyjnie niszczone.
4. W przypadku niszczenia dokumentacji badania sporządza się protokół zawierający:
wykaz numerów ewidencyjnych niszczonych kart badań oraz imiona i nazwiska osób, których te karty dotyczą;
listę osób dokonujących niszczenia dokumentacji wraz z ich podpisami.
5. W przypadku likwidacji pracowni psychologicznej dokumentacja badania przekazywana jest wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną.
§ 5. 1. Wojewoda potwierdza uzyskanie przez psychologa uprawnień do wykonywania badań, wydając zaświadczenie o wpisie do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań, według wzoru określonego w załączniku nr 10 do rozporządzenia.
2. Uprawniony psycholog używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, wojewoda wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień w zakresie badań psychologicznych.
4. W przypadku skreślenia psychologa z ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań z powodów, o których mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, ponowne wpisanie do ewidencji może nastąpić po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu uprawnień stała się prawomocna.
§ 6. 1. Badanie przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej.
2. Badanie obejmuje w szczególności ocenę:
cech osobowości;
sprawności intelektualnej;
sprawności psychofizycznej.
§ 7. 1. Uprawniony psycholog odmawia przeprowadzenia badania, jeżeli:
osoba badana informuje o złym stanie swego zdrowia lub o złym samopoczuciu;
stan osoby badanej wskazuje, że może znajdować się ona w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie jak alkohol.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub innych przypadkach losowych psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 30 dni od daty poprzedniego terminu.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 7 dni od daty poprzedniego terminu.
§ 8. 1. Uprawniony psycholog na podstawie wyników badania wydaje orzeczenie psychologiczne, zwane dalej "orzeczeniem", stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych do:
kierowania pojazdem;
wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.
2. Orzeczenie uprawniony psycholog wystawia z kopią. Oryginał orzeczenia otrzymuje osoba badana, a kopię dołącza się do dokumentacji badania.
3. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 124 ust. 1 i 2 ustawy, jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia.
4. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 39d i 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia.
5. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, właściwy organ uprawniony do wydania prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem.
6. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, przewoźnika oraz wojewódzkiego inspektora transportu drogowego.
7. W przypadku wydania orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań psychologicznych, o którym mowa w ust. 1, ponowne badanie może nastąpić po upływie roku.
§ 9. 1. Osoba badana lub podmiot kierujący na badanie może, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia, wnieść odwołanie od jego treści.
2. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem pracowni, która wydała orzeczenie, do podmiotu odwoławczego, którym jest uprawniony psycholog, prowadzący badania w zakresie psychologii transportu przez okres co najmniej 5 lat.
3. Pracownia psychologiczna, w której złożono odwołanie, przesyła odwołanie wraz z kopią karty badania, w terminie 14 dni, do podmiotu odwoławczego, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. W przypadku osób przewidzianych do szkolenia na kierowców na potrzeby wojska podmiot odwoławczy wskazuje kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 10. 1. Uprawniony psycholog, o którym mowa w § 9 ust. 2, wydaje orzeczenie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania odwołania na podstawie:
wyników przeprowadzonego przez siebie badania, o którym mowa w § 8,
kopii karty badania, o której mowa w § 9 ust. 3.
2. Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.
§ 11. Wojewoda przekazuje pracowniom psychologicznym wykaz podmiotów odwoławczych.
§ 12. Ustala się następujące maksymalne stawki opłat za przeprowadzenie badania:
o którym mowa w § 2 – 120 zł;
w trybie odwoławczym – 180 zł.
§ 13. Badania psychologiczne rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia odbywają się na podstawie dotychczasowych przepisów.
§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Zdrowia: M. Balicki

Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. (poz. 622)
Załącznik nr 1 zobacz »
Załącznik nr 2 zobacz »
Załącznik nr 3 zobacz »
Załącznik nr 4 zobacz »
Załącznik nr 5 zobacz »
Załącznik nr 6 zobacz »
Załącznik nr 7 zobacz »
Załącznik nr 8 zobacz »
Załącznik nr 9 zobacz »
Załącznik nr 10 zobacz »
Załącznik nr 11 zobacz »
Załącznik nr 12 zobacz »
Załącznik nr 13 zobacz »
Jeżeli nie posiadają Państwo programu do otwierania dokumentów z rozszerzeniem pdf, proszę skorzystać z darmowego programu Adobe Reader Pobierz
1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 92, poz. 884, Nr 121, poz. 1264, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202. [/quote]

[quote] ZARZĄDZENIE NR 496 KOMENDANTA GŁÓWNEGO POLICJI
z dnia 25 maja 2004 r.
w sprawie badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.)1 zarządza się, co następuje:

§ 1
1. Zarządzenie określa metody i formy wykonywania przez policjanta zadań w zakresie przeprowadzania przez policjantów badań na zawartość w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.
2. Przepisy zarządzenia nie naruszają przepisów o sposobie pełnienia służby na drogach przez policjantów.
§ 2
1. W celu ustalenia zawartości alkoholu w organizmie przez pomiar zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, zwanego dalej "pomiarem", stosuje się następujące urządzenia elektroniczne, znajdujące się na wyposażeniu jednostek organizacyjnych Policji:
1) działające na podstawie pomiaru spektrofoto- metrycznego w podczerwieni;
2) działające na zasadzie elektrodowego utleniania alkoholu;
3) wyposażone w detektor półprzewodnikowy - zwane dalej "urządzeniami elektronicznymi".
2. W uzasadnionych przypadkach badanie stanu trzeźwości może być przeprowadzone zalegalizowanym urządzeniem elektronicznym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, nie znajdującym się na wyposażeniu jednostki Policji.

§ 3
1. W przypadku dokonania pomiaru urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, i uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm3, należy niezwłocznie dokonać drugiego pomiaru.
2. W przypadku dokonania pomiaru urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, i uzyskania wyniku ponad 0,00 mg/dm3, należy dokonać drugiego pomiaru po upływie 15 minut.
3. Wynik badania, o którym mowa w ust. 2, należy zweryfikować badaniem urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lub badaniem krwi, jeżeli:
1) badany uczestniczył w wypadku drogowym, w którym są zabici lub ranni;
2) zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez badanego;
3) badany żąda takiego badania lub zgłasza zastrzeżenia do prawidłowości przeprowadzenia pierwszego badania;
4) zaistniała znaczna rozbieżność między pierwszym a drugim pomiarem.
4. Urządzenie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, może być stosowane wyłącznie do wstępnej analizy ilościowo-orientacyjnej. W razie gdy w przeprowadzonym za jego pomocą pomiarze uzyskano wynik ponad 0,00 mg/dm3, należy przeprowadzić badanie urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, lub badanie krwi.

§ 4
Badania urządzeniami elektronicznymi nie należy przeprowadzać przed upływem 15 minut od chwili zakończenia spożywania alkoholu lub palenia tytoniu przez badanego.
§ 5
1. Badanie stanu trzeźwości, bez względu na jego wynik, policjant wpisuje bezpośrednio po jego wykonaniu do rejestru badań prowadzonego indywidualnie dla każdego urządzenia.
2. Przy działaniach wzmożonych, realizowanych na podstawie odrębnego planu, których głównym celem jest skontrolowanie maksymalnej liczby kierujących, do rejestru wpisuje się wyłącznie wyniki badania stwierdzającego, .że osoba badana znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu, oraz liczbę pozostałych badań.
3. W razie gdy badanie urządzeniem elektronicznym zostało przeprowadzone poza jednostką Policji i stwierdzono, że osoba badana znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu, policjant niezwłocznie informuje o tym drogą radiową lub telefonicznie dyżurnego jednostki Policji, który dokonuje wpisu do książki wydarzeń.
4. Wzór rejestru badań urządzeniem elektronicznym określa załącznik nr 1 do zarządzenia.
§ 6
1. Z przebiegu badania urządzeniem elektronicznym policjant sporządza protokół, jeżeli:
1) kierujący pojazdem uczestniczył w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny;
2) istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa przez badanego;
3) uzyskany wynik wskazuje, że badana osoba znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu;
4) wynik nie wskazuje, że badana osoba znajduje się co najmniej w stanie po użyciu alkoholu, ale w danej sprawie będzie prowadzone dalsze postępowanie;
5) żąda tego osoba badana - o czym należy ją pouczyć.
2. Wynik każdego pomiaru wskazywany przez urządzenie elektroniczne policjant wpisuje do protokołu z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, zaznaczając wyraźnie typ użytego urządzenia i jednostkę pomiarową, w jakiej jest wyskalowane.
3. W protokole, o którym mowa w ust. 1, należy wpisać objawy i okoliczności uzasadniające przeprowadzenie badania.
4. Wzór protokołu badania urządzeniem elektronicznym określa załącznik nr 2 do zarządzenia.

§ 7
Zabrania się dokonywania pomiarów urządzeniem elektronicznym bez ustnika. Ustnik jednorazowego użycia podlega wymianie przed przeprowadzeniem pomiaru. Opakowanie ustnika należy otwierać w obecności osoby badanej.
§ 8
Pobrania próbki krwi do badań na zawartość alkoholu należy dokonać, jeżeli:
1) badany, pomimo przeprowadzenia badania urządzeniami elektronicznymi, żąda pobrania krwi;
2) w przypadkach, o których mowa w § 3 ust. 3 i 4, jeżeli nie ma możliwości dokonania badania urządzeniem, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1;
3) stan badanego, zwłaszcza wynikający z upojenia alkoholowego, choroby układu oddechowego lub innych przyczyn, uniemożliwia przeprowadzenie badania urządzeniem elektronicznym;
4) istnieją, wynikające ze stanu zdrowia badanego, przeciwwskazania do użycia urządzenia elektronicznego;
5) badany odmawia poddania się badaniu stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi;
6) kierujący pojazdem uczestniczył w wypadku, w którym jest zabity lub ranny.

§ 9
1. Jeżeli w okolicznościach, o których mowa w § 3 ust. 3 pkt 1 i 2, osoba oddaliła się z miejsca zdarzenia przed badaniem jej stanu trzeźwości, a następnie została zatrzymana albo sama zgłosiła się do jednostki Policji, należy dokonać badania urządzeniem elektronicznym, a po uzyskaniu wyniku ponad 0,00 mg/dm3 - dokonać co najmniej dwukrotnego pobrania krwi w odstępie 1 godziny.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli pomiar dokonany przy użyciu urządzenia elektronicznego wykazał wynik 0,00 mg/dm3, albo jeżeli od chwili zdarzenia do zatrzymania lub zgłoszenia się upłynął taki okres, że badanie zawartości alkoholu w organizmie jest bezzasadne.

§ 10
Jeżeli w wyniku obserwacji zachowania kierującego pojazdem zachodzi podejrzenie, że znajduje się on w stanie po użyciu środków działających podobnie do alkoholu, a jego badanie urządzeniem elektronicznym nie wykazało co najmniej stanu po użyciu alkoholu, kierującego należy poddać testom psychofizycznym, polegającym m.in. na sprawdzeniu reakcji źrenic, próbie "palec - nos" lub "palec - palec". W przypadku utwierdzenia się policjanta w podejrzeniu kierującego należy poddać badaniu śliny.
§ 11
Badania krwi lub moczu w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu przeprowadza się.:
1) w razie uczestniczenia kierującego pojazdem w wypadku drogowym, w którym jest zabity;
2) na żądanie osoby, która była poddana badaniu śliny;
3) jeżeli stan badanego uniemożliwia przeprowadzenie badania śliny;
4) jeżeli badany odmawia poddania się badaniu stanu trzeźwości urządzeniami elektronicznymi;
5) w razie braku możliwości poddania kierującego pojazdem badaniom, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz § 10, a jednocześnie w wyniku obserwacji jego zachowania zachodzi uzasadnione podejrzenie, że znajduje się on w stanie po użyciu środków działających podobnie do alkoholu.
§ 12
Przepisy § 2-11 stosuje się odpowiednio do osoby, co do której zachodzi uzasadnione podejrzenie, że kierowała pojazdem.
§ 13
Nadzór nad przestrzeganiem przepisów zarządzenia sprawuje dyrektor biura Komendy Głównej Policji właściwy do spraw ruchu drogowego.
§ 14
Traci moc zarządzenie nr 16/96 Komendanta Głównego Policji z dnia 4 kwietnia 1996 r. w sprawie przeprowadzania przez policjantów badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu zmienione zarządzeniem nr 3/97 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 Iutego1997 r.
§ 15
Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia podpisania. [/quote]
grzegorz85 - 12:15 18-02-2009
Dziękuje za szybką i wyczerpującą odpowiedź. Czy w razie kolejnych pytań mogę skorzystać z Pana wiedzy w tym temacie?
gruby - 12:20 18-02-2009
wszystko zależy od tego kiedy paliłes i ile czasu uplynelo do czasu badania, tylko szczerze
grzegorz85 - 12:29 18-02-2009
Powiem tak: 6 i 2(tu mało) godziny przed badaniem. Jeżeli krew pokazuję stężenie z dłuższego okresu to boję się że może mi wyjść wysokie. Wsiadając do samochodu czułem się już normalnie ale pewnie to niema znaczenia. Nawet Policja nic nie podejrzewała dopóki nie znalazła bletek.

Jeszcze raz dziękuję.
gruby - 12:34 18-02-2009
twoje obawy są uzasadnione ponieważ ten okres daje duże prawdopodobieństwo wskazania ze byłes pod wplywem a to niestety przestępstwo
teraz pozostaje poczkać na wyniki
pasjonat - 12:38 18-02-2009
CYTAT(Grzegorz85)
Dziękuje za szybką i wyczerpującą odpowiedź. Czy w razie kolejnych pytań mogę skorzystać z Pana wiedzy w tym temacie?


Tak- jak najbardziej polecam się uprzejmie na przyszłość- dla mnie to drobnostka- a ponadto zagadnienia z karnistyki są dla mnie wręcz trywialne. Proszę na bieżąco informować o poczynaniach w przedmiotowej sprawie.
bez_prawka - 23:36 26-04-2009
Witam wszystkich

mam takie nietypowe pytanko odnośnie badań lekarskich po utracie prawa jazdy za jazde pod wpływem THC ...

prawka juz nie mam ;P

zostałem skierowany na badania lekarskie do wojewodzkiego osrodka medycyny pracy i psychotesty (te już w moim miescie) tak więc interesuje mnie to jak wyglądają dokładnie takie badania ... chodzi mi o to czy badają na tych badaniach czy dalej pale itp... badania mam nie dlugo a jakiś czas temu palilem a jak wiadomo nikogo nie interesuje czy pale i jezdze, czy pale i nie jezdze, wazne jest to ze mam we krwi ... boje sie żebym nie dostał wilczego biletu ... błagam o pomoc

pozdrawiam
pasjonat - 07:07 27-04-2009
Badania lekarskie należy zrobić w WOMP -Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy. Cały dzień + 400 zł. Psychologiczne u dowolnego psychologa posiadającego uprawnienia - ok. 100 zł. Wiadomo, że nie można mieć we krwi THC.
bez_prawka - 09:25 27-04-2009
No wiem właśnie że trzeba jechac do miejskiego osrodka medycyny pracy, w moim wypadku jest to Olsztyn ;| "mila pani" przez telefon jak sie umawialem powiedziala mi ze beda mi badac krew na poziom cukru i mocz na cos tam jeszcze ... i udzielila mi informacjii ze koszt badan to 250 zł ... moj problem polga na tym ze nie pale juz jakies 10 dni a badania mam pod koniec maja i obawaim sie zeby przez glupote nie wykrylo i zebym nie mial poznij z ym problemow ...


wczoraj udalo mi sie porozmawiac z jednym z lekarzy medycyny pracy z wrocławia, on twierdzi ze beda mi robic raczej badania tylko na mocz czy sa tam jakies toksyny i thc ...

pozdrawiam
pasjonat - 09:48 27-04-2009
Jak badania pod koniec maja to nie powinno być problemu.
bez_prawka - 11:21 27-04-2009
No własnie mam taka nadzieje ze nic juz nie wykryje, pozatym mam juz dosc palenia i mi sie odechcialo bo same problemy pozniej od tego ... juz mnie to kosztowało prawie tysiąc złotych a gdzie jeszcze porobic do koinca badania i zrobic prawko na koniec ...

dzwoniłem dzisiaj umówić sie na psychotesty to koszt po utracie prawka 120 zł brutto

pozdrawiam

do tego jeszcze pije dziennie litr mleka i jezdze duzo rowerem codziennie i mam cicha nadzieje ze juz nie mam w sobie za duzo thc ;D
noni - 14:02 27-04-2009
Tylko pamiętaj musisz być super sprawny przed tymi badaniami psychologicznymi! Ja nie biorę ani nie palę nic a psycholog chciała ze mnie zrobić narkomana. Na badania psychologiczne nie zgadzaj się w womp.
bez_prawka - 14:14 27-04-2009
CYTAT(noni)
Tylko pamiętaj musisz być super sprawny przed tymi badaniami psychologicznymi! Ja nie biorę ani nie palę nic a psycholog chciała ze mnie zrobić narkomana. Na badania psychologiczne nie zgadzaj się w womp.


no wlasnie naszczescie psychologiczne mam u siebie w miescie i raczej nie powinno byuć problemów z tym ;D a ty miales juz te badania lekarskie ? jak to wyglada dokladnie ? mozesz to opisac ? co badaja i jak i po co ? ;P

streessss mnie zżera ;|
pasjonat - 14:51 27-04-2009
CYTAT(Bez_Prawka)
do tego jeszcze pije dziennie litr mleka i jezdze duzo rowerem codziennie i mam cicha nadzieje ze juz nie mam w sobie za duzo thc ;D


Wobec tego napewno nic nie wykryją.
noni - 15:27 27-04-2009
miałem i lekarskie i psychologiczne w womp. lekarskie są obowiązkowe w womp. natomiast psychologiczne nie. jednak oni starają się zmusić żeby przeprowadzić psychologiczne badania w womp. i tu jest porażka bo tzw. pani psycholog stwierdziła że jestem uzależniony od psychotropów i trawki choć nigdy nie brałem czy też paliłem. doastałem w prawdzie wynk pozytywny lecz nie zyczę tych badań nikomu gdyz nastawieni są anty - po prostu robia z człowieka narkomana lub alkoholika.
bez_prawka - 17:07 27-04-2009
CYTAT(noni)
miałem i lekarskie i psychologiczne w womp. lekarskie są obowiązkowe w womp. natomiast psychologiczne nie. jednak oni starają się zmusić żeby przeprowadzić psychologiczne badania w womp. i tu jest porażka bo tzw. pani psycholog stwierdziła że jestem uzależniony od psychotropów i trawki choć nigdy nie brałem czy też paliłem. doastałem w prawdzie wynk pozytywny lecz nie zyczę tych badań nikomu gdyz nastawieni są anty - po prostu robia z człowieka narkomana lub alkoholika.



ale obawiam sie wlasnie tych badań krwi, rożne źródła podają różnie, np. ze we krwi to do okolo 3 miesiecy mozna nawet wykryc ... przecież nie przetłumacze tym ludziom tam ze palilem do niedawna ale naprawde juz mi sie tego odechcialo i ze nie mam zamiaru palic bo chche miec normalnie prawo jazdy ktore jest mi potrzebne do dojazdow do pracy jak i w samej pracy, nie mowiac tu juz o wlasnych przyjemnosciach ...

a jak bylo u kolegi którego cytuje ? ;> badali ci krew na obecnosc jakich kolwiek narkotyków czy badaja tylko obecnosc w moczu ? brales cos wczesniej lub paliles ? jesli tak to ile przed badaniami ?

pozdrawiam wszystkich i dziekuje za zainteresowanie
pasjonat - 19:27 27-04-2009
Wszystko zależy od tego co to były za środki odurzające. Samo palenie nie powinno powodować, że substancja utrzymywać się będzie w organiźmie dłużej niż 1 miesiąc.
bez_prawka - 22:57 27-04-2009
Na szczęscie nie mialem żadnych glupich pomysów żeby brać inne swiństwa ... tak więc w moim wypadku bylo to tylko i wylacznie THC ... robie wszystko żebym miał to za sobą i zeby wydalić z organizmu THC, pije cidziennie litr mleka, pije sporo wody, wiczorem pije piwo (w moim wypadku powoduje to częste oddawanie moczu, tak wi,ec czyszczą sie nerki a jeśli nerki to wydaje mi sie że cały krwiobiego zarazem ...) równierz robie rowerem najmniej 10 km dziennie a dzisiaj nawet zrobilem 30 km tak wiec wydaje mi sie że jestem na dobrej drodze ... myśle ze za tydzien zrobie sobie testy na mocz takie z apteki i sprawdze jak wygląda mniej wiecej sprawa ... ehhh po co mi to wszystko bylo sad.gif
pasjonat - 07:08 28-04-2009
CYTAT(Bez_Prawka)
Na szczęscie nie mialem żadnych glupich pomysów żeby brać inne swiństwa ... tak więc w moim wypadku bylo to tylko i wylacznie THC ... robie wszystko żebym miał to za sobą i zeby wydalić z organizmu THC, pije cidziennie litr mleka, pije sporo wody, wiczorem pije piwo (w moim wypadku powoduje to częste oddawanie moczu, tak wi,ec czyszczą sie nerki a jeśli nerki to wydaje mi sie że cały krwiobiego zarazem ...) równierz robie rowerem najmniej 10 km dziennie a dzisiaj nawet zrobilem 30 km tak wiec wydaje mi sie że jestem na dobrej drodze ... myśle ze za tydzien zrobie sobie testy na mocz takie z apteki i sprawdze jak wygląda mniej wiecej sprawa ... ehhh po co mi to wszystko bylo sad.gif



Jak najbardziej słusznie.
bez_prawka - 08:50 28-04-2009
No na szczescie nie malem jakichs dziwnych odpałów i nic innego mnie nie ciagnie ;D ale caly czas martwie sie o ta krew ;/ badania mam 22 maja ... ale z drogiej stronytroche poronione by bylo jesli by badali krew bo tam utrzymuje sie roznie w zaleznosci od organizmu ... a ja skierowanie dostalem rok temu i od tamtej pory niby tez moze jeszcze sie utrzymac ...
pasjonat - 13:52 28-04-2009
Nie ma się co martwić.

CYTAT
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami Dz. U. nr 2 poz. 0015

CYTAT
Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe warunki i tryb:
a) kierowania na badania lekarskie, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, zwane dalej "badaniami lekarskimi",
cool.gif przeprowadzania badań lekarskich,
c) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, a także odwoływania się od orzeczeń lekarskich,
d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
2) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
3) zakres badań lekarskich;
4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów;
5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie.
§ 2. 1. Osoby, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", zgłaszają się na badanie lekarskie bez skierowania.
2. Kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust.1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie lekarskie wydaje komendant powiatowy Policji w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym nastąpił wypadek drogowy, albo od dnia, w którym kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Kserokopię skierowania komendant powiatowy Policji przesyła do właściwego starosty.
3. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
4. Osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania:
1) wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu;
2) wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem;
3) zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem.
5. Starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.
6. Starosta wydaje skierowanie, o którym mowa ust. 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji.
7. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 4 i 5, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.



CYTAT
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy
(Dz. U. Nr 69, poz. 622)
Na podstawie art. 125 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:

szczegółowe warunki i tryb:
kierowania osób na badania psychologiczne,
odwoływania się od orzeczeń psychologicznych;
szczegółowy tryb uzyskiwania i cofania uprawnień w zakresie przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych;

warunki, zakres i sposób przeprowadzania badań psychologicznych;
sposób postępowania z dokumentacją związaną z przeprowadzanymi badaniami psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów;
wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną;
wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru;
szczegółowe warunki, jakie musi spełniać pracownia psychologiczna;
maksymalne stawki opłat za badania psychologiczne.
§ 2. 1. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", decyzję o skierowaniu na badanie psychologiczne, zwane dalej "badaniem", wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym kierowała w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol, albo od dnia, w którym przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy.
2. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 3. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji.
4. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 3, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
5. Komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji kopię decyzji o skierowaniu na badanie i skierowania na badanie przesyła niezwłocznie właściwemu staroście.
6. Przewoźnik drogowy wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 i Nr 273, poz. 2703), według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
7. Lekarz wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
8. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 5 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

9. Osoby, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 i 6 oraz ust. 2 ustawy oraz art. 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zgłaszają się na badanie bez skierowania.
10. Osoby, o których mowa w ust. 1, 3, 6, 7 oraz 8, zgłaszają się na badanie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania lub decyzji o skierowaniu na badanie.
§ 3. 1. Pracownia psychologiczna powinna posiadać:
pomieszczenie przeznaczone do badań zbiorowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2;
pomieszczenie przeznaczone do badań aparaturowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2;
pomieszczenie o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 dla psychologa przeprowadzającego badania psychologiczne;
ciemnię kabinową lub pomieszczenie służące za ciemnię;
zestaw metod i narzędzi badawczych.
2. Wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.
3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną potwierdza wojewoda, wydając zaświadczenie, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
4. Pracownia psychologiczna używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia.
§ 4. 1. Pracownia psychologiczna prowadzi dokumentację badań, na którą składają się:
rejestr osób badanych;
skierowanie na badanie;
karta badania, której wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia;
dokumenty z badań testowych lub odpowiednie wydruki komputerowe wraz z merytorycznym uzasadnieniem orzeczenia;
kopia wydanego orzeczenia psychologicznego;
potwierdzenie odbioru kopii orzeczenia.
2. Rejestr osób badanych zawiera następujące dane:
datę i numer wpisu do rejestru;
imię i nazwisko;
numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie nadano numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu tożsamości;
miejsce zamieszkania;
datę i numer wydanego orzeczenia.
3. Dokumentacja badania jest przechowywana w pracowni psychologicznej przez okres 20 lat. Po upływie tego okresu dokumenty są komisyjnie niszczone.
4. W przypadku niszczenia dokumentacji badania sporządza się protokół zawierający:
wykaz numerów ewidencyjnych niszczonych kart badań oraz imiona i nazwiska osób, których te karty dotyczą;
listę osób dokonujących niszczenia dokumentacji wraz z ich podpisami.
5. W przypadku likwidacji pracowni psychologicznej dokumentacja badania przekazywana jest wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną.
§ 5. 1. Wojewoda potwierdza uzyskanie przez psychologa uprawnień do wykonywania badań, wydając zaświadczenie o wpisie do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań, według wzoru określonego w załączniku nr 10 do rozporządzenia.
2. Uprawniony psycholog używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, wojewoda wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień w zakresie badań psychologicznych.
4. W przypadku skreślenia psychologa z ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań z powodów, o których mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, ponowne wpisanie do ewidencji może nastąpić po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu uprawnień stała się prawomocna.
§ 6. 1. Badanie przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej.
2. Badanie obejmuje w szczególności ocenę:
cech osobowości;
sprawności intelektualnej;
sprawności psychofizycznej.
§ 7. 1. Uprawniony psycholog odmawia przeprowadzenia badania, jeżeli:
osoba badana informuje o złym stanie swego zdrowia lub o złym samopoczuciu;
stan osoby badanej wskazuje, że może znajdować się ona w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie jak alkohol.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub innych przypadkach losowych psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 30 dni od daty poprzedniego terminu.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 7 dni od daty poprzedniego terminu.
§ 8. 1. Uprawniony psycholog na podstawie wyników badania wydaje orzeczenie psychologiczne, zwane dalej "orzeczeniem", stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych do:
kierowania pojazdem;
wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.
2. Orzeczenie uprawniony psycholog wystawia z kopią. Oryginał orzeczenia otrzymuje osoba badana, a kopię dołącza się do dokumentacji badania.
3. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 124 ust. 1 i 2 ustawy, jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia.
4. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 39d i 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia.
5. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, właściwy organ uprawniony do wydania prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem.
6. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, przewoźnika oraz wojewódzkiego inspektora transportu drogowego.
7. W przypadku wydania orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań psychologicznych, o którym mowa w ust. 1, ponowne badanie może nastąpić po upływie roku.
§ 9. 1. Osoba badana lub podmiot kierujący na badanie może, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia, wnieść odwołanie od jego treści.
2. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem pracowni, która wydała orzeczenie, do podmiotu odwoławczego, którym jest uprawniony psycholog, prowadzący badania w zakresie psychologii transportu przez okres co najmniej 5 lat.
3. Pracownia psychologiczna, w której złożono odwołanie, przesyła odwołanie wraz z kopią karty badania, w terminie 14 dni, do podmiotu odwoławczego, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. W przypadku osób przewidzianych do szkolenia na kierowców na potrzeby wojska podmiot odwoławczy wskazuje kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 10. 1. Uprawniony psycholog, o którym mowa w § 9 ust. 2, wydaje orzeczenie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania odwołania na podstawie:
wyników przeprowadzonego przez siebie badania, o którym mowa w § 8,
kopii karty badania, o której mowa w § 9 ust. 3.
2. Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.
§ 11. Wojewoda przekazuje pracowniom psychologicznym wykaz podmiotów odwoławczych.
§ 12. Ustala się następujące maksymalne stawki opłat za przeprowadzenie badania:
o którym mowa w § 2 – 120 zł;
w trybie odwoławczym – 180 zł.
§ 13. Badania psychologiczne rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia odbywają się na podstawie dotychczasowych przepisów.
§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Zdrowia: M. Balicki

Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. (poz. 622)
Załącznik nr 1 zobacz »
Załącznik nr 2 zobacz »
Załącznik nr 3 zobacz »
Załącznik nr 4 zobacz »
Załącznik nr 5 zobacz »
Załącznik nr 6 zobacz »
Załącznik nr 7 zobacz »
Załącznik nr 8 zobacz »
Załącznik nr 9 zobacz »
Załącznik nr 10 zobacz »
Załącznik nr 11 zobacz »
Załącznik nr 12 zobacz »
Załącznik nr 13 zobacz »
Jeżeli nie posiadają Państwo programu do otwierania dokumentów z rozszerzeniem pdf, proszę skorzystać z darmowego programu Adobe Reader Pobierz
1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 92, poz. 884, Nr 121, poz. 1264, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202.
bez_prawka - 18:04 28-04-2009
CYTAT(Pasjonat)
Nie ma się co martwić.

CYTAT
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami Dz. U. nr 2 poz. 0015

CYTAT
Na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe warunki i tryb:
a) kierowania na badania lekarskie, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, zwane dalej "badaniami lekarskimi",
cool.gif przeprowadzania badań lekarskich,
c) wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi oraz kierowania tramwajami, a także odwoływania się od orzeczeń lekarskich,
d) uzyskiwania uprawnień przez lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
2) dodatkowe kwalifikacje lekarzy przeprowadzających badania lekarskie;
3) zakres badań lekarskich;
4) sposób postępowania z dokumentacją związaną z badaniami lekarskimi oraz wzory stosowanych dokumentów;
5) maksymalne stawki opłat za badania lekarskie.
§ 2. 1. Osoby, o których mowa w art. 122 ust. 1 pkt 1, 2 i 6 oraz ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", zgłaszają się na badanie lekarskie bez skierowania.
2. Kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust.1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie lekarskie wydaje komendant powiatowy Policji w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym nastąpił wypadek drogowy, albo od dnia, w którym kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Kserokopię skierowania komendant powiatowy Policji przesyła do właściwego starosty.
3. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 2, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
4. Osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania:
1) wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu;
2) wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem;
3) zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem.
5. Starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.
6. Starosta wydaje skierowanie, o którym mowa ust. 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji.
7. Wzór skierowania, o którym mowa w ust. 4 i 5, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.



CYTAT
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy
(Dz. U. Nr 69, poz. 622)
Na podstawie art. 125 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:
§ 1. Rozporządzenie określa:

szczegółowe warunki i tryb:
kierowania osób na badania psychologiczne,
odwoływania się od orzeczeń psychologicznych;
szczegółowy tryb uzyskiwania i cofania uprawnień w zakresie przeprowadzania badań psychologicznych i orzekania w zakresie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych;

warunki, zakres i sposób przeprowadzania badań psychologicznych;
sposób postępowania z dokumentacją związaną z przeprowadzanymi badaniami psychologicznymi oraz wzory stosowanych dokumentów;
wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną;
wzór zaświadczenia potwierdzającego wpis do rejestru;
szczegółowe warunki, jakie musi spełniać pracownia psychologiczna;
maksymalne stawki opłat za badania psychologiczne.
§ 2. 1. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zwanej dalej "ustawą", decyzję o skierowaniu na badanie psychologiczne, zwane dalej "badaniem", wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym kierowała w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie jak alkohol, albo od dnia, w którym przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy.
2. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 1, jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
§ 3. Osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 3 ustawy, skierowanie na badanie wydaje komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji.
4. Wzór skierowania na badanie, o którym mowa w ust. 3, jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
5. Komendant powiatowy (miejski, rejonowy) Policji kopię decyzji o skierowaniu na badanie i skierowania na badanie przesyła niezwłocznie właściwemu staroście.
6. Przewoźnik drogowy wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 39d ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 i Nr 273, poz. 2703), według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
7. Lekarz wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 4 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
8. Kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wydaje skierowanie na badanie osobie, o której mowa w art. 124 ust. 1 pkt 5 ustawy, według wzoru określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

9. Osoby, o których mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 i 6 oraz ust. 2 ustawy oraz art. 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zgłaszają się na badanie bez skierowania.
10. Osoby, o których mowa w ust. 1, 3, 6, 7 oraz 8, zgłaszają się na badanie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania skierowania lub decyzji o skierowaniu na badanie.
§ 3. 1. Pracownia psychologiczna powinna posiadać:
pomieszczenie przeznaczone do badań zbiorowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2;
pomieszczenie przeznaczone do badań aparaturowych o powierzchni nie mniejszej niż 12 m2;
pomieszczenie o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2 dla psychologa przeprowadzającego badania psychologiczne;
ciemnię kabinową lub pomieszczenie służące za ciemnię;
zestaw metod i narzędzi badawczych.
2. Wzór wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną jest określony w załączniku nr 6 do rozporządzenia.
3. Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną potwierdza wojewoda, wydając zaświadczenie, którego wzór jest określony w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
4. Pracownia psychologiczna używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 8 do rozporządzenia.
§ 4. 1. Pracownia psychologiczna prowadzi dokumentację badań, na którą składają się:
rejestr osób badanych;
skierowanie na badanie;
karta badania, której wzór jest określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia;
dokumenty z badań testowych lub odpowiednie wydruki komputerowe wraz z merytorycznym uzasadnieniem orzeczenia;
kopia wydanego orzeczenia psychologicznego;
potwierdzenie odbioru kopii orzeczenia.
2. Rejestr osób badanych zawiera następujące dane:
datę i numer wpisu do rejestru;
imię i nazwisko;
numer PESEL, a w przypadku osoby, której nie nadano numeru PESEL – nazwę i numer dokumentu tożsamości;
miejsce zamieszkania;
datę i numer wydanego orzeczenia.
3. Dokumentacja badania jest przechowywana w pracowni psychologicznej przez okres 20 lat. Po upływie tego okresu dokumenty są komisyjnie niszczone.
4. W przypadku niszczenia dokumentacji badania sporządza się protokół zawierający:
wykaz numerów ewidencyjnych niszczonych kart badań oraz imiona i nazwiska osób, których te karty dotyczą;
listę osób dokonujących niszczenia dokumentacji wraz z ich podpisami.
5. W przypadku likwidacji pracowni psychologicznej dokumentacja badania przekazywana jest wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną.
§ 5. 1. Wojewoda potwierdza uzyskanie przez psychologa uprawnień do wykonywania badań, wydając zaświadczenie o wpisie do ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań, według wzoru określonego w załączniku nr 10 do rozporządzenia.
2. Uprawniony psycholog używa pieczęci, której wzór jest określony w załączniku nr 11 do rozporządzenia.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, wojewoda wydaje decyzję o cofnięciu uprawnień w zakresie badań psychologicznych.
4. W przypadku skreślenia psychologa z ewidencji psychologów uprawnionych do wykonywania badań z powodów, o których mowa w art. 124b ust. 5 pkt 3 ustawy, ponowne wpisanie do ewidencji może nastąpić po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu uprawnień stała się prawomocna.
§ 6. 1. Badanie przeprowadza się po sprawdzeniu tożsamości osoby badanej.
2. Badanie obejmuje w szczególności ocenę:
cech osobowości;
sprawności intelektualnej;
sprawności psychofizycznej.
§ 7. 1. Uprawniony psycholog odmawia przeprowadzenia badania, jeżeli:
osoba badana informuje o złym stanie swego zdrowia lub o złym samopoczuciu;
stan osoby badanej wskazuje, że może znajdować się ona w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie jak alkohol.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub innych przypadkach losowych psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 30 dni od daty poprzedniego terminu.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, psycholog wyznacza nowy termin badania, nie przekraczający 7 dni od daty poprzedniego terminu.
§ 8. 1. Uprawniony psycholog na podstawie wyników badania wydaje orzeczenie psychologiczne, zwane dalej "orzeczeniem", stwierdzające istnienie lub brak przeciwwskazań psychologicznych do:
kierowania pojazdem;
wykonywania pracy na stanowisku kierowcy.
2. Orzeczenie uprawniony psycholog wystawia z kopią. Oryginał orzeczenia otrzymuje osoba badana, a kopię dołącza się do dokumentacji badania.
3. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 124 ust. 1 i 2 ustawy, jest określony w załączniku nr 12 do rozporządzenia.
4. Wzór orzeczenia wydawanego osobom, o których mowa w art. 39d i 39f ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, jest określony w załączniku nr 13 do rozporządzenia.
5. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, właściwy organ uprawniony do wydania prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem.
6. Jeżeli w orzeczeniu stwierdzono istnienie przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, uprawniony psycholog niezwłocznie informuje o tym, za potwierdzeniem odbioru, przewoźnika oraz wojewódzkiego inspektora transportu drogowego.
7. W przypadku wydania orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań psychologicznych, o którym mowa w ust. 1, ponowne badanie może nastąpić po upływie roku.
§ 9. 1. Osoba badana lub podmiot kierujący na badanie może, w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia, wnieść odwołanie od jego treści.
2. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem pracowni, która wydała orzeczenie, do podmiotu odwoławczego, którym jest uprawniony psycholog, prowadzący badania w zakresie psychologii transportu przez okres co najmniej 5 lat.
3. Pracownia psychologiczna, w której złożono odwołanie, przesyła odwołanie wraz z kopią karty badania, w terminie 14 dni, do podmiotu odwoławczego, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. W przypadku osób przewidzianych do szkolenia na kierowców na potrzeby wojska podmiot odwoławczy wskazuje kierownik właściwej jednostki organizacyjnej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 10. 1. Uprawniony psycholog, o którym mowa w § 9 ust. 2, wydaje orzeczenie w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania odwołania na podstawie:
wyników przeprowadzonego przez siebie badania, o którym mowa w § 8,
kopii karty badania, o której mowa w § 9 ust. 3.
2. Orzeczenie wydane w trybie odwoławczym jest ostateczne.
§ 11. Wojewoda przekazuje pracowniom psychologicznym wykaz podmiotów odwoławczych.
§ 12. Ustala się następujące maksymalne stawki opłat za przeprowadzenie badania:
o którym mowa w § 2 – 120 zł;
w trybie odwoławczym – 180 zł.
§ 13. Badania psychologiczne rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia odbywają się na podstawie dotychczasowych przepisów.
§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Zdrowia: M. Balicki

Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. (poz. 622)
Załącznik nr 1 zobacz »
Załącznik nr 2 zobacz »
Załącznik nr 3 zobacz »
Załącznik nr 4 zobacz »
Załącznik nr 5 zobacz »
Załącznik nr 6 zobacz »
Załącznik nr 7 zobacz »
Załącznik nr 8 zobacz »
Załącznik nr 9 zobacz »
Załącznik nr 10 zobacz »
Załącznik nr 11 zobacz »
Załącznik nr 12 zobacz »
Załącznik nr 13 zobacz »
Jeżeli nie posiadają Państwo programu do otwierania dokumentów z rozszerzeniem pdf, proszę skorzystać z darmowego programu Adobe Reader Pobierz
1) Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej – zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134, poz. 1439).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 92, poz. 884, Nr 121, poz. 1264, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202.



Mogli jednak by napisać tutaj czy badaja krew na obecnośc thc czy nie ;P ale oni zawsze tak napiszą zeby nic nie napisac ... hrhrhrh już mnie troche uspokoiliscie ale dalej mam stracha ze sie usraja na mnie bo takie mam szczescie zawsze ... (w moim miescie gdyby zabrali wszystkim prawko co jezdza pod wplywem thc to 3/4 miasta chodzilo by z buta, i jeszcze co najsmieszniejsze jak ja jezdzilem spokojnie powoli i nikomu nie zawadzalem to mnie zabrali prawko a wszystkm przyglupom co fruwaja doslownie w terenie zabudowanym to jak fruwali tak dalej to robia ... )
pasjonat - 18:08 28-04-2009
Aby zachować ostrożność procesową jak i aby wszcząć ewentualną procedurę odwoławczą to w terminie do 7 dni o daty ogłoszenia wyroku należy złożyć pisemny wniosek przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii tj. kserokopia pisma wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy zaznaczyć sygnaturę sprawy, która identyfikuje każdą sprawę- widnieje między innymi na wezwaniu na rozprawę. Należy pamiętać, że złożenie takowego wniosku przed ogłoszeniem wyroku czyni ten wniosek bezskutecznym w rozumieniu art. 422 § 1 k.p.k. (przedwczesność). W razie składania pisemnego wniosku w dniu ogłoszenia wyroku warto zadbać o wpisanie godziny złożenia takowego wniosku- optymalne jest złożenie takowego wniosku w następnym dniu po ogłoszeniu orzeczenia. Niemniej jednak gdy sąd z uwagi na zawiłość sprawy lub z innych ważnych powodów odracza ogłoszenie wyroku do 7 dni- art. 411 § 1 k.p.k. warto złożyć takowy pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w terminie ogłoszenia wyroku tj. w 7 dniu od daty odroczenia ogłoszenia wyroku, a następnie ponowić go w terminie do 7 dni od daty ogłoszenia odroczonego wyroku (z uwagi na to, że wniosek złożony po zawitym terminie 7 dni daty ogłoszenia wyroku staje się bezskuteczny i wówczas tracimy prawo do złożenia apelacji). Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. W terminie 14 dni- art. 445 § 1 k.p.k. (7 dni od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w sprawach o wykroczenia) od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem należy złożyć przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii gotową apelację tj. kserokopia apelacji wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego pisma. Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. Przykładowy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz wzór apelacji i pełny opis procedury odwoławczej tutaj.
http://www.forum.prawnikow.pl/177.htm

[quote] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego [/quote]

[quote] Art. 16. § 1. Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby, której to dotyczy.
§ 2. Organ prowadzący postępowanie powinien ponadto w miarę potrzeby udzielać uczestnikom postępowania informacji o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach także w wypadkach, gdy ustawa wyraźnie takiego obowiązku nie stanowi. W razie braku takiego pouczenia, gdy w świetle okoliczności sprawy było ono nieodzowne, albo mylnego pouczenia, stosuje się odpowiednio § 1.
[/quote]

[quote] Art. 100. § 1. Orzeczenie lub zarządzenie wydane na rozprawie ogłasza się ustnie.
§ 2. Orzeczenie lub zarządzenie wydane poza rozprawą należy doręczyć prokuratorowi, a także stronie i osobie nie będącej stroną, którym przysługuje środek zaskarżenia, jeżeli nie brali oni udziału w posiedzeniu lub nie byli obecni przy ogłoszeniu; w innych wypadkach o treści orzeczenia lub zarządzenia należy powiadomić strony.
§ 3. Wyrok zapadły na posiedzeniu oraz postanowienie z uzasadnieniem w wypadku wskazanym w art. 98 § 2 doręcza się stronom.
§ 4. Jeżeli ustawa nie zwalnia od równoczesnego sporządzenia uzasadnienia, orzeczenie doręcza się lub ogłasza wraz z uzasadnieniem; w wypadku określonym w art. 98 § 2 po ogłoszeniu postanowienia podaje się ustnie najważniejsze powody rozstrzygnięcia.
§ 5. Jeżeli sprawę rozpoznano z wyłączeniem jawności ze względu na ważny interes państwa, zamiast uzasadnienia doręcza się zawiadomienie, że uzasadnienie zostało sporządzone.
§ 6. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie nie podlega zaskarżeniu. Oskarżonego, o którym mowa w art. 335 lub 387, należy także pouczyć o treści art. 443 w związku z art. 434 § 3. [/quote]
[quote] Art. 335. § 1. Prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
§ 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w § 1, a w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie przeprowadzać; przeprowadza się jednak czynności, co do których zachodzi niebezpieczeństwo, że nie będzie można ich przeprowadzić na rozprawie.
§ 3. Uzasadnienie aktu oskarżenia można ograniczyć do wskazania okoliczności, o których mowa w § 1. [/quote]
[quote] Art. 343. § 1. Uwzględniając wniosek, o którym mowa w art. 335, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, warunkowo zawiesić jej wykonanie albo orzec wyłącznie środek karny wymieniony w art. 39 pkt 1-3, 5-8 Kodeksu karnego.
§ 2. W wypadku określonym w § 1:
1) nadzwyczajne złagodzenie kary może nastąpić również w innych wypadkach niż przewidziane w art. 60 § 1-4 Kodeksu karnego,
2) warunkowe zawieszenie wykonania kary może nastąpić niezależnie od przesłanek określonych w art. 69 § 1-3 Kodeksu karnego, przy czym nie stosuje się go do kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej lat 5, a okres próby nie może przekroczyć 10 lat,
3) ograniczenie skazania do orzeczenia środka karnego może nastąpić, jeżeli przypisany oskarżonemu występek jest zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
§ 3. Jeżeli nie ma zastosowania art. 46 Kodeksu karnego, sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku od naprawienia szkody w całości albo w części lub od zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Postępowania dowodowego nie prowadzi się. Przepis art. 394 stosuje się jednak odpowiednio.
§ 5. Prokurator, oskarżony i pokrzywdzony mają prawo wziąć udział w posiedzeniu. Pokrzywdzony może najpóźniej na tym posiedzeniu złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 54 § 1. Udział prokuratora, oskarżonego lub pokrzywdzonego w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli prezes sądu lub sąd tak zarządzi.
§ 6. Sąd, uwzględniając wniosek, skazuje oskarżonego wyrokiem.
§ 7. Jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. [/quote]
[quote] Art. 387. § 1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu.
§ 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.

§ 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę.
§ 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na rozprawie. [/quote]
[quote] Art. 434. § 1. Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylko w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym lub podlegających uwzględnieniu z urzędu.
§ 2. Środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego.
§ 3. Określonego w § 1 zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego nie stosuje się w wypadkach określonych w art. 60 § 3 i 4 Kodeksu karnego lub w art. 36 § 3 Kodeksu karnego skarbowego oraz w wypadkach skazania z zastosowaniem art. 343 lub art. 387 Kodeksu postępowania karnego albo art. 156 Kodeksu karnego skarbowego. [/quote]
[quote] Art. 443. W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo gdy zachodzą okoliczności określone w art. 434 § 3. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego. [/quote]
[quote] Art. 422. § 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku strona, podmiot określony w art. 416, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy.
§ 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.
§ 3. Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną lub po terminie. Na zarządzenie prezesa przysługuje zażalenie. [/quote]

[quote] Art. 445. § 1. Termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem.
§ 2. Apelacja wniesiona przed upływem terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wywołuje skutki określone w art. 422 i podlega rozpoznaniu; apelację taką można uzupełnić w terminie określonym w § 1.
[/quote]
[quote] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. [/quote]
[quote] Art. 60. § 1. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy określone w art. 54 § 1.
§ 2. Sąd może również zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, w szczególności:
1) jeżeli pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, szkoda została naprawiona albo pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody,
2) ze względu na postawę sprawcy, zwłaszcza gdy czynił starania o naprawienie szkody lub o jej zapobieżenie,
3) jeżeli sprawca przestępstwa nieumyślnego lub jego najbliższy poniósł poważny uszczerbek w związku z popełnionym przestępstwem.
§ 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
§ 4. Na wniosek prokuratora sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy przestępstwa, który, niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił przed organem ścigania i przedstawił istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności.

§ 5. W wypadkach określonych w § 3 i 4 sąd wymierzając karę pozbawienia wolności do lat 5 może warunkowo zawiesić jej wykonanie na okres próby wynoszący do 10 lat, jeżeli uzna, że pomimo niewykonania kary sprawca nie popełni ponownie przestępstwa; przepisy art. 71-76 stosuje się odpowiednio.
§ 6. Nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju według następujących zasad:
1) jeżeli czyn stanowi zbrodnię, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,
2) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności,
3) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności niższa od roku, sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności.
§ 7. Jeżeli czyn zagrożony jest alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i orzeczeniu środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 2-8; przepisu art. 61§ 2 nie stosuje się. [/quote]
[quote] Ustawa z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy. [/quote]
[quote] Art. 36. § 1. Stosując nadzwyczajne złagodzenie kary, sąd może:
1) wymierzyć karę ograniczenia wolności, jeżeli przestępstwo skarbowe jest zagrożone karą pozbawienia wolności; przepis art. 26 § 2 stosuje się;
2) odstąpić od wymierzenia kary i orzec środek karny wymieniony w art. 22 § 2 pkt 2-6;
3) odstąpić od wymierzenia środka karnego, chociażby jego orzeczenie było obowiązkowe; przepis art. 19 § 3 zdanie drugie stosuje się.
§ 2. Jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej i przed wydaniem wyroku wymagalna należność została w całości uiszczona, nadzwyczajne złagodzenie kary może polegać na orzeczeniu tylko kary grzywny w wysokości nieprzekraczającej połowy górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane przestępstwo skarbowe, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-6, przewidzianych za to przestępstwo.
§ 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z inną osobą lub osobami w popełnieniu przestępstwa skarbowego, jeżeli ujawnił przed organem postępowania przygotowawczego wszystkie istotne informacje dotyczące tych osób oraz okoliczności jego popełnienia.
§ 4. Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli sprawca:
1) wezwany do złożenia wyjaśnień lub zeznań, nie potwierdził w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe ujawnionych przez siebie informacji;
2) kierował wykonaniem ujawnionego przestępstwa skarbowego;
3) wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego przestępstwa skarbowego;
4) nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten czyn zabroniony.
§ 5. Warunkowego zawieszenia wykonania kary, o którym mowa w § 3, nie stosuje się także do sprawcy określonego w art. 37 § 1 pkt 2 i 5. [/quote]

[quote] Art. 156. § 1. Prokurator, a także finansowy organ postępowania przygotowawczego może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za zarzucane mu przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
§ 2. Wniosek może dotyczyć:

1) w sprawie o przestępstwo skarbowe - wymierzenia oskarżonemu kary z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia, orzeczenia środka karnego określonego w art. 22 § 2 pkt 2-6, odstąpienia od ich wymierzenia lub warunkowego zawieszenia wykonania kary; przepisu nie stosuje się do sprawcy przestępstwa skarbowego popełnionego w warunkach określonych w art. 37 § 1 lub w art. 38 § 2, z zastrzeżeniem art. 37 § 2 i 3 albo art. 38 § 3;
2) w sprawie o wykroczenie skarbowe - wymierzenia oskarżonemu kary grzywny nieprzekraczającej dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia albo orzeczenia środka karnego określonego w art. 47 § 2 pkt 2 lub 3 albo z odstąpieniem od ich wymierzenia.
§ 3. Przepisy art. 335 § 2 i 3, art. 339 § 1 pkt 3 i art. 343 § 4-7 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio; jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, a nie została ona w całości uiszczona, sąd uzależnia uwzględnienie wniosku od uiszczenia tej wymagalnej należności w całości w wyznaczonym terminie.
§ 4. Nie można uwzględnić wniosku o orzeczenie przepadku przedmiotów, jeżeli interwenient temu się sprzeciwi na piśmie albo ustnie do protokołu. [/quote]

Przykładowe wnioski o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem

Wariant I
Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

Wariant II
Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

Wariant III
Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

[quote] Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. (Dz. U. z dnia 29 września 2001 r.) [/quote]


[quote] Art. 81. Przy przeprowadzaniu rozprawy stosuje się odpowiednio przepisy art. 369, 371, 372, 374 § 2, art. 375-377, 379, 384, 386, 395, 396, 399, 405-407 Kodeksu postępowania karnego. [/quote]

[quote] Art. 82. § 1. (28) Po wysłuchaniu głosów stron sąd sporządza wyrok na piśmie. Przepisy art. 409-411, 413 § 1, art. 418 § 1 i 3, art. 418a, art. 419, 422-424 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.
§ 2. Wyrok skazujący powinien zawierać także:
1) dokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu oraz jego kwalifikację prawną,
2) rozstrzygnięcie co do kary i środków karnych, a w razie potrzeby co do zaliczenia na poczet zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania dokumentu stwierdzającego uprawnienie do ich prowadzenia oraz zaliczenie okresu zatrzymania na poczet wymierzonej kary aresztu lub grzywny.
§ 3. Okres zatrzymania zalicza się na poczet wymierzonej kary aresztu i kary ograniczenia wolności, przyjmując jeden dzień zatrzymania, z zaokrągleniem do pełnego dnia, za równoważny jednemu dniowi kary aresztu i dwóm dniom kary ograniczenia wolności, a na poczet grzywny - przyjmując za równoważny grzywnie w wysokości 200 zł.
§ 4. Jeżeli obwiniony jest osobą czasowo przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo nie ma na nim stałego miejsca zamieszkania lub miejsca stałego pobytu, można orzec natychmiastową wykonalność wyroku skazującego, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że jego wykonanie będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione. Orzeczenie takie podlega wykonaniu z chwilą wydania.
§ 5. (29) W wypadku wskazanym w § 4 sąd:
1) wobec osoby czasowo przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zarządza zatrzymanie jej paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy, na czas do stawienia się do wykonania kary lub uiszczenia grzywny w terminie 3 dni, pod rygorem wykonania zastępczej kary aresztu, którą na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie orzeka, stosując odpowiednio przepis pkt 3,
2) wobec osoby niemającej stałego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skazanej na karę aresztu, zarządza natychmiastowe osadzenie jej w zakładzie karnym,
3) wobec osoby, o której mowa w pkt 2, skazanej na karę grzywny, orzeka zastępczą karę aresztu, przyjmując 1 dzień aresztu za równoważny grzywnie od 20 zł do 150 zł, przy czym kara zastępcza nie może przekroczyć 30 dni aresztu; zarządza ponadto, na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie 3 dni, natychmiastowe wykonanie kary zastępczej. [/quote]

[quote] Art. 105. § 1. Apelację wnosi się na piśmie w terminie 7 dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Wniesienie apelacji przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia wywołuje skutki wskazane w art. 35 § 1 i podlega rozpoznaniu; można ją uzupełnić w terminie wskazanym w § 1.
§ 3. O przyjęciu apelacji zawiadamia się strony, obrońców i pełnomocników, po czym akta przekazuje się niezwłocznie sądowi odwoławczemu.
[/quote]
bez_prawka - 22:52 28-04-2009
Hmmm strasznie to wszystko zawiłe ;/ Mam pytanko do Kolegi Pasjonata ... Ostatnio mnie kurator poinformowal że moge składac pisemny wniosek do sędziego sądu który mnie skazał po połowie odbycia kary wniosek o przywrocenie mi praw do jazdy pojazdami mechanicznymi, wyrok w zawieszeniu oczywiscie pozostaje ale to mi absolutnie nie przeszkadza bo nie mam nic do ukrycia ... jak to sie ma w praktyce ? zbliza mi sie połowa kary a prawojazdy jest mi tak potrzebne aż płakac ... coś ktoś na ten temat może wie, ktoś może to przechodzil ? jakie są szanse ?
pasjonat - 23:07 28-04-2009
Jeżeli zakaz był orzeczony obligatoryjnie tj. z powody nietrzeźwości, środków odurzających itp. to termin zakazu nie podlega skróceniu.

CYTAT
Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. (uchylono).


CYTAT
Art. 42. § 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
§ 2. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, 174 lub 177.
§ 3. Sąd może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173 lub 174, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia.
§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.


CYTAT
Art. 43. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39:
1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10,

2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15.
§ 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39:
1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10,
2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15.
§ 2. Pozbawienie praw publicznych, obowiązek lub zakaz obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia; okres, na który środek orzeczono, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo.
§ 3. Orzekając zakaz określony w art. 42, sąd nakłada obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu; do chwili wykonania obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie.


CYTAT
Art. 84. § 1. Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art. 39 pkt 1-3, uznać je za wykonane, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego, a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli środki karne wymienione w art. 39 pkt 2--3 orzeczono na podstawie art. 41 § 1a, art. 41 a § 3 albo art. 42 § 2 lub 3.


CYTAT
Art. 39. Środkami karnymi są:
1) pozbawienie praw publicznych,
2) zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej,
2a) zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi,
2b) obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu,
3) zakaz prowadzenia pojazdów,
4) przepadek ,
5) obowiązek naprawienia szkody,
6) nawiązka,
7) świadczenie pieniężne,
8) podanie wyroku do publicznej wiadomości.
bez_prawka - 08:11 29-04-2009
to ja nie wiem o co to chodzi ... Kurator mi mówił że jest to możliwe i jeszcze paru znajomych co tez mieli podobne przygody ...
pasjonat - 09:39 29-04-2009
CYTAT(Bez_Prawka)
to ja nie wiem o co to chodzi ... Kurator mi mówił że jest to możliwe i jeszcze paru znajomych co tez mieli podobne przygody ...


Można skócić czas takowego zakazu jedynie wówczas gdy zostanie orzeczony fakultatywnie.
bez_prawka - 13:49 29-04-2009
No właśnie rozmawiałem nie dawno z kuratorem ... dowiedzial sie wiecej na temat tego wczesniejszego skrócenia kary ale w wypadku zatrzymania pod jakim kolwiek wpływem nie wchodzi to w gre ;/ ehhh zawsze wiatr w oczy ...
pasjonat - 17:35 29-04-2009
CYTAT(Bez_Prawka)
No właśnie rozmawiałem nie dawno z kuratorem ... dowiedzial sie wiecej na temat tego wczesniejszego skrócenia kary ale w wypadku zatrzymania pod jakim kolwiek wpływem nie wchodzi to w gre ;/ ehhh zawsze wiatr w oczy ...



Tak- w przypadku gdy zakaz orzeczono obligatoryjnie nie ma możliwości jego skrócenia.
grzegorz85 - 23:37 15-06-2009
Witam,
Na początku jeszcze raz chciałbym podziękować za uzyskaną tutaj pomoc, naprawdę jestem Wam bardzo wdzięczny.
Minęło sporo czasu od mojego ostatniego posta, chciałbym Państwa jeszcze raz prosić o pomoc.

Kontynuując moją historie z lutego: około 3 tygodniu po odebraniu prawa jazdy zostałem wezwany na przesłuchanie. Przyznałem się że prowadziłem pod wpływem środków odurzających. Zostałem poinformowany że sprawa zostanie skierowana do prokuratury i moim zadaniem będzie oczekiwanie na wezwanie. Wezwanie dostałem pod koniec kwietnia, zjawiłem się i zostałem poinformowany że moja obecność została odnotowana i że mogę jechać do domu bo prokurator nic nie może bez badań zrobić.

Na dzień dzisiejszy nic dalej nie wiem co z moim prawem jazdy. Chciałbym się dowiedzieć czy coś w takiej sytuacji mogę zrobić ? Czy to nie trwa za długo?
grzegorz85 - 01:59 02-07-2009
Jeżeli jest to możliwe prosiłbym o jakąkolwiek odpowiedź.
Dziękuje
jaro_k - 10:09 27-07-2009
mam pytanien odnosnie badan? syn wlasnie robil badania , psychotesty oki a psycholog zrobil z niego alkoholika i narkomana ; nigdy nie widzialem go pijanego a blanta zapalil 3 razy w zyciu raz pechowo bo zostal zlapany po 3 machach , nie wiem co robic , jest 14 dni na odwolanie , moze podac psychologa do sadu za znieslawienie bo na jakiej podstawie oczenia ludzi? dotyczy krakowskiego osrodka badan dla kierowcow.
waldekk - 15:37 12-08-2009
[quote="Grzegorz85"]Powiem tak: 6 i 2(tu mało) godziny przed badaniem. Jeżeli krew pokazuję stężenie z dłuższego okresu to boję się że może mi wyjść wysokie. Wsiadając do samochodu czułem się już normalnie ale pewnie to niema znaczenia. Nawet Policja nic nie podejrzewała dopóki nie znalazła bletek.

witam ....
ja mialem podobnie z tym ze robili mi badanie po 9 godzinach od czasu palenia
robili mi test ale chyba nie wyszed , bo piec minut wczesniej mialem tabletki na gardlo
neo angin i patyczek byl czerwony powiedzieli ze nie wyjdzie i wkurzyl sie zi zucil nim o ziemie i zabrali mnie na krew i mocz !
-czy moglem odmowic badania???
prawko jeszcze mam teraz czekam za wynikami badan powiedzieli ze dostane odp za 30 dni
pytanie :
1) jak wysokie stezenie moge miec po takim czasie ?
2) na ile moge stracic prawko ?
3) i jakie koszty mnie czekaja ?
kolega mi dal przyklad:
jezdzili sobie autem i palili zostali zatrzymani do kontroli i po godzinie mial robione badanie
zabrali mu prawko na 2 miesace czy to mozliwe ze na tak krodki okres tez dostane kare??
z gory dziekuje za odp...
pozdrawiam
pasjonat - 21:19 12-08-2009
Po 9 godzinach raczej wysokie.
waldekk - 14:55 13-08-2009
(Pasjonat)
Po 9 godzinach raczej wysokie.

czy dalo by rade odp na reszte pytan , znalazlem taka stronke. podaje link


http://docs.google.com/gview?a=v&q=cac...hl=pl&gl=pl


na 5 stronie jest opisane ze po godzinie spada sezenie strasznie dozo????
czy to moze byc prawda..???
neey - 15:05 13-08-2009
(waldekk)
na 5 stronie jest opisane ze po godzinie spada sezenie strasznie dozo????
czy to moze byc prawda..???


Może być to prawdą, że spada po 1 godzinie, ale z pewnością nie spada do takiej normy by móc prowadzić auto tak samo jak jadąc "czystym"
waldekk - 15:13 13-08-2009
to czyli po 9 godzinach od palenia zostane ukarany jako przestepca czy jako wykroczeniowy??
neey - 15:24 13-08-2009
(waldekk)
to czyli po 9 godzinach od palenia zostane ukarany jako przestepca czy jako wykroczeniowy??


Na pytanie czy jako przestępca czy jako wykroczenie... uważam, że trzeba znać wynik badania krwi. Szeroko to opisałem w jednym z postów dotyczących prowadzenia po THC.

THC to nie alkohol, który przechodzi po prysznicu, obiadku i kawie na drugi dzień.
Substancja odurzająca odkłada się w organizmie na wiele dni a nawet tygodni. Śladowe ilości są wykrywalne do 30dni od palenia. Substancja odkłada się na wątrobie i krąży z krwią po naszym organiźmie stąd możliwość wykrycia jej po długim czasie.

Jeśli mam być szczery to uważam, że krew pobrana po 9 godzinach kilkakrotnie przekroczy (opisywane w jednym z postów) 2ng/ml
waldekk - 15:30 13-08-2009
Jeśli mam być szczery to uważam, że krew pobrana po 9 godzinach kilkakrotnie przekroczy (opisywane w jednym z postów) 2ng/ml

czyli bede traktowany jako przestepca ?????
waldekk - 15:33 13-08-2009
jaka kara moze byc za to ???
na ile moge byc pozbawiony prawka ???
czy moge isc za to do wieziena??
za jednego sreta taka afera??? nigdy nie zdawalem sobie sprawy ze moge poniesc takie kosekwecie masakra!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
waldekk - 15:53 13-08-2009
i jaka jest norma dopuszczalna stezenia thc???/
z gory dziekuje za odp....
pozdrawiam....
neey - 15:57 13-08-2009
(waldekk)
jaka kara moze byc za to ???


(waldekk)
czy moge isc za to do wieziena??


Tak.

(waldekk)
za jednego sreta taka afera???


Musi Pan sobie zdawać sprawę z tego, że jadąc pod wpływem marihuany może Pan okaleczyć siebie albo co najgorsze innych użytkowników ruchu.

Boję się pomyśleć co by było, gdyby stracił Pan panowanie nad kierownicą i uderzył w grupę ludzi.

To nie są żarty.

Jeżeli lubi Pan skręta zapalić to niech Pan robi to tak, by nie robić innym krzywdy.

Negatywne efekty działania marihuany:

skłonność do ulegania sugestiom
zagubienie
nieracjonalne myśli
zwiększone napięcie i niepokój
pogorszenie pamięci
przyspieszone tętno
zawroty głowy
apatia
lęki i urojenia
niemożność skupienia uwagi na wielu rzeczach jednocześnie
neey - 16:07 13-08-2009
(waldekk)
i jaka jest norma dopuszczalna stezenia thc???/
z gory dziekuje za odp....
pozdrawiam....


http://www.forum.prawnikow.pl/65415.htm
waldekk - 16:14 13-08-2009
jest mi gupio i wstydze sie tego!!!! nie pale tego co dziennie !!!!
akurat tego dnia dalem sie namowic na jazde samochodem i pech sprawil ze mialem kontrole...
czyli moga mnie zamknac tak ???
a jaka jest norma???
neey - 16:20 13-08-2009
(waldekk)
czyli moga mnie zamknac tak ???


Jeżeli nie był Pan wcześniej karany za podobne sprawy to uważam, że wyrok będzie w zawieszeniu. Pewno zabiorą prawko na 2 lata.

(waldekk)
a jaka jest norma???


Norma poniżej 2 ng/ml pisałem o normie w jednym z postów.

(waldekk)
nie pale tego co dziennie !!!!
akurat tego dnia dalem sie namowic na jazde samochodem i pech sprawil ze mialem kontrole...


Zdarza się, osobiście po paleniu nie wsiadłbym za kółko przez tydzien lub 2 tygodnie, bo czasami to nawet się nie jest winnym ktoś panu wjedzie w tył auta, zrobią narkotest i po temacie.
waldekk - 18:07 13-08-2009
BARDZO DZIEKUJE ZA ODPOWIEDZI .....
teraz sie pozostaje mi tyko sie modlic o jak najmniejsze stezenie
nigdy juz wiecej nie wezme zadnych uzywek strasznie tego zaluje !!!!!
nie zdawalem se sprawy jak bardzo dugo to sie utrzymuje sie w w ciele myslalem ze tak jak po alkocholu??a tu wielkie rozczarowanie :-(
ale jak to mowia Polak modry po szkodzie!!!!!!!!!
teraz bede kazdemu odradzal bo naprawde nie warto !!!!!!!!!!!!!!!
PRZYJEMNOSC KURODKA A KLOPOTY BARDZO DUZE !!!!!!!!!!!!!!!
ogulnie to od 4 miesiecy cale zycie mi sie obraca 360 stopni
tak jak mialem wszystko tak teraz nie bede mial NiC!!!!!!!!
TYKO CZEMU NA MNIE ZAWISLO TO FATUM!!!
jeszcze raz dziekuje i pozdrawiam....
pasjonat - 18:15 13-08-2009
7. W pobranej krwi oznacza się co najmniej następujące środki działające podobnie do alkoholu:

1) morfinę; LOQ - 20 ng/ml;

2) amfetaminę i jej analogi, w tym metylenodioksymetamfetaminę (MDMA); LOQ - 50 ng/ml;

3) kokainę (LOQ - 50 ng/ml) i jej metabolit - benzoiloekgoninę;

4) delta-9-tetrahydrokannabinol; LOQ - 2 ng/ml;

5) benzodiazepiny;
waldekk - 18:28 13-08-2009
a czy jak bym mial prawnika dla tej sprawy cos pomoze?????
pasjonat - 18:32 13-08-2009
(waldekk)
a czy jak bym mial prawnika dla tej sprawy cos pomoze?????


Zwykle w takowych sprawch o prowadzenie pojazdu niewiele pomaga- adwokaci również nie przepadają za takowymi sprawami- brak świadków obrony- zwykle tylko funkcjonariusze policji i protokół z badania to niezbite dowody. Szczerze to szkoda Pana pieniędzy. Aby zachować ostrożność procesową jak i aby wszcząć ewentualną procedurę odwoławczą to w terminie do 7 dni o daty ogłoszenia wyroku należy złożyć pisemny wniosek przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii tj. kserokopia pisma wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy zaznaczyć sygnaturę sprawy, która identyfikuje każdą sprawę- widnieje między innymi na wezwaniu na rozprawę. Należy pamiętać, że złożenie takowego wniosku przed ogłoszeniem wyroku czyni ten wniosek bezskutecznym w rozumieniu art. 422 § 1 k.p.k. (przedwczesność). W razie składania pisemnego wniosku w dniu ogłoszenia wyroku warto zadbać o wpisanie godziny złożenia takowego wniosku- optymalne jest złożenie takowego wniosku w następnym dniu po ogłoszeniu orzeczenia. Niemniej jednak gdy sąd z uwagi na zawiłość sprawy lub z innych ważnych powodów odracza ogłoszenie wyroku do 7 dni- art. 411 § 1 k.p.k. warto złożyć takowy pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w terminie ogłoszenia wyroku tj. w 7 dniu od daty odroczenia ogłoszenia wyroku, a następnie ponowić go w terminie do 7 dni od daty ogłoszenia odroczonego wyroku (z uwagi na to, że wniosek złożony po zawitym terminie 7 dni daty ogłoszenia wyroku staje się bezskuteczny i wówczas tracimy prawo do złożenia apelacji). Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. W terminie 14 dni- art. 445 § 1 k.p.k. (7 dni od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w sprawach o wykroczenia) od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem należy złożyć przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii gotową apelację tj. kserokopia apelacji wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego pisma. Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. Przykładowy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz wzór apelacji i pełny opis procedury odwoławczej tutaj.
http://www.forum.prawnikow.pl/177.htm
waldekk - 20:13 21-08-2009
czekam dalej jeszce nic nie przyszlo minelo 13 dni
i to jest najgorsze ...czekanie..???
wyoncze sie pzychicznie :zlosc
pasjonat - 20:19 21-08-2009
(waldekk)
czekam dalej jeszce nic nie przyszlo minelo 13 dni
i to jest najgorsze ...czekanie..???
wyoncze sie pzychicznie :zlosc


Należy uzbroić się w cierpliwość i jak na razie zapomnieć o sprawie.
waldekk - 14:32 22-08-2009
latwo powiedziec ale trudno zapomniec?????
zycie mi sie wali !!!!!!!!
zaczelo sie:
KUPILEM PIERSCONEK ZARECZYNOWY 500zl
niestety nie przyjela go ?????????// po 10 latach zostawila dla innego ????????????????
tydzien pozniej awaria auta naprawa 1500zl
po 3 tygodniach stracilem 10 kg na wadze...
kilka dni po naprawie dzwon dzik wyszed sobie na ulice naprawa 1000zl
zaczely sie iprezy nowi koledzy knajpy puby i w koncu dalem sie namowic MJ...
no i KONTROLA POLICJ :zlosc
chodze i rycze jak male dziecko strace wszystko co mam !!!!
dojezdzam do pracy 17km busy chodza co 1,5 godziny jak robote strace do sie
ZALAMIE CALKOWICIE
CZEMU TO WSZYSTKO MI SIE PRZYTRAFILO
NAWET TERAZ JAK TO PISZE TO MAM LZY W OCZACH
nie ma takiej chwili zebym nie myslal o tym prwaku
i nikt mi nie jest w stanie pomoc??????????
pasjonat - 18:49 22-08-2009
Ma Pan problemy naprawdę przeciętne- poniekąd życia codziennego (zepsucie auta, kolizja to normalne zdarzenia). Co do przyłapania przez policję to tu Pan jest sam sobie winny. Jeśli zatrzymali dokument prawa jazd i wydali postanowienie to zawsze można złożyć zażalenie na postanowienie- wóczas badanie krwi przyspieszą wobec tego, że musi zostać uzyskane do 30 dni gdyż inaczej muszą zwrócić.
waldekk - 19:19 22-08-2009
prawka nie zabrali ??? jeszcze mam
test robili ale nie powidzieli czy cos wyszlo ????
od razu zabrali na krew i mocz??
a co do winy to sie przyznaje jest moja !!! tyko jak bym wiedzial ze to tak dlugo siedzi w organizmie bym nie wsadal do wozu ....
pasjonat - 20:18 22-08-2009
Wobec tego można poruszać się pojazdem do czasu prawomocnego wyroku.
waldekk - 20:27 22-08-2009
a jak juz beda winiki badan
co ja sam moge zrobic zeby kara byla mniejsza, krótsza ???
pasjonat - 21:49 22-08-2009
[quote=waldekk]a jak juz beda winiki badan
co ja sam moge zrobic zeby kara byla mniejsza, krótsza ???[/quote]

Składać apelację. Aby zachować ostrożność procesową jak i aby wszcząć ewentualną procedurę odwoławczą to w terminie do 7 dni o daty ogłoszenia wyroku należy złożyć pisemny wniosek przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii tj. kserokopia pisma wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy zaznaczyć sygnaturę sprawy, która identyfikuje każdą sprawę- widnieje między innymi na wezwaniu na rozprawę. Należy pamiętać, że złożenie takowego wniosku przed ogłoszeniem wyroku czyni ten wniosek bezskutecznym w rozumieniu art. 422 § 1 k.p.k. (przedwczesność). W razie składania pisemnego wniosku w dniu ogłoszenia wyroku warto zadbać o wpisanie godziny złożenia takowego wniosku- optymalne jest złożenie takowego wniosku w następnym dniu po ogłoszeniu orzeczenia. Niemniej jednak gdy sąd z uwagi na zawiłość sprawy lub z innych ważnych powodów odracza ogłoszenie wyroku do 7 dni- art. 411 § 1 k.p.k. warto złożyć takowy pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w terminie ogłoszenia wyroku tj. w 7 dniu od daty odroczenia ogłoszenia wyroku, a następnie ponowić go w terminie do 7 dni od daty ogłoszenia odroczonego wyroku (z uwagi na to, że wniosek złożony po zawitym terminie 7 dni daty ogłoszenia wyroku staje się bezskuteczny i wówczas tracimy prawo do złożenia apelacji). Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. W terminie 14 dni- art. 445 § 1 k.p.k. (7 dni od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem w sprawach o wykroczenia) od daty doręczenia wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem należy złożyć przez biuro podawcze sądu- dziennik podawczy sądu za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii gotową apelację tj. kserokopia apelacji wraz z podpisem pracownika biura podawczego sądu i pieczęcią sądu z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego pisma. Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. Przykładowy wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz wzór apelacji i pełny opis procedury odwoławczej tutaj.
http://www.forum.prawnikow.pl/177.htm

[quote] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego [/quote]

[quote] Art. 16. § 1. Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby, której to dotyczy.
§ 2. Organ prowadzący postępowanie powinien ponadto w miarę potrzeby udzielać uczestnikom postępowania informacji o ciążących obowiązkach i o przysługujących im uprawnieniach także w wypadkach, gdy ustawa wyraźnie takiego obowiązku nie stanowi. W razie braku takiego pouczenia, gdy w świetle okoliczności sprawy było ono nieodzowne, albo mylnego pouczenia, stosuje się odpowiednio § 1.
[/quote]

[quote] Art. 100. § 1. Orzeczenie lub zarządzenie wydane na rozprawie ogłasza się ustnie.
§ 2. Orzeczenie lub zarządzenie wydane poza rozprawą należy doręczyć prokuratorowi, a także stronie i osobie nie będącej stroną, którym przysługuje środek zaskarżenia, jeżeli nie brali oni udziału w posiedzeniu lub nie byli obecni przy ogłoszeniu; w innych wypadkach o treści orzeczenia lub zarządzenia należy powiadomić strony.
§ 3. Wyrok zapadły na posiedzeniu oraz postanowienie z uzasadnieniem w wypadku wskazanym w art. 98 § 2 doręcza się stronom.
§ 4. Jeżeli ustawa nie zwalnia od równoczesnego sporządzenia uzasadnienia, orzeczenie doręcza się lub ogłasza wraz z uzasadnieniem; w wypadku określonym w art. 98 § 2 po ogłoszeniu postanowienia podaje się ustnie najważniejsze powody rozstrzygnięcia.
§ 5. Jeżeli sprawę rozpoznano z wyłączeniem jawności ze względu na ważny interes państwa, zamiast uzasadnienia doręcza się zawiadomienie, że uzasadnienie zostało sporządzone.
§ 6. Po ogłoszeniu lub przy doręczeniu orzeczenia należy pouczyć uczestników postępowania o przysługującym im prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że orzeczenie nie podlega zaskarżeniu. Oskarżonego, o którym mowa w art. 335 lub 387, należy także pouczyć o treści art. 443 w związku z art. 434 § 3. [/quote]
[quote] Art. 335. § 1. Prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
§ 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w § 1, a w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie przeprowadzać; przeprowadza się jednak czynności, co do których zachodzi niebezpieczeństwo, że nie będzie można ich przeprowadzić na rozprawie.
§ 3. Uzasadnienie aktu oskarżenia można ograniczyć do wskazania okoliczności, o których mowa w § 1. [/quote]
[quote] Art. 343. § 1. Uwzględniając wniosek, o którym mowa w art. 335, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, warunkowo zawiesić jej wykonanie albo orzec wyłącznie środek karny wymieniony w art. 39 pkt 1-3, 5-8 Kodeksu karnego.
§ 2. W wypadku określonym w § 1:
1) nadzwyczajne złagodzenie kary może nastąpić również w innych wypadkach niż przewidziane w art. 60 § 1-4 Kodeksu karnego,
2) warunkowe zawieszenie wykonania kary może nastąpić niezależnie od przesłanek określonych w art. 69 § 1-3 Kodeksu karnego, przy czym nie stosuje się go do kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej lat 5, a okres próby nie może przekroczyć 10 lat,
3) ograniczenie skazania do orzeczenia środka karnego może nastąpić, jeżeli przypisany oskarżonemu występek jest zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
§ 3. Jeżeli nie ma zastosowania art. 46 Kodeksu karnego, sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku od naprawienia szkody w całości albo w części lub od zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Postępowania dowodowego nie prowadzi się. Przepis art. 394 stosuje się jednak odpowiednio.
§ 5. Prokurator, oskarżony i pokrzywdzony mają prawo wziąć udział w posiedzeniu. Pokrzywdzony może najpóźniej na tym posiedzeniu złożyć oświadczenie, o którym mowa w art. 54 § 1. Udział prokuratora, oskarżonego lub pokrzywdzonego w posiedzeniu jest obowiązkowy, jeżeli prezes sądu lub sąd tak zarządzi.
§ 6. Sąd, uwzględniając wniosek, skazuje oskarżonego wyrokiem.
§ 7. Jeżeli sąd uzna, że nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku, sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. [/quote]
[quote] Art. 387. § 1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu.
§ 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.

§ 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę.
§ 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na rozprawie. [/quote]
[quote] Art. 434. § 1. Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego tylko wtedy, gdy wniesiono na jego niekorzyść środek odwoławczy, a także tylko w granicach zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli środek odwoławczy pochodzi od oskarżyciela publicznego lub pełnomocnika, sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść oskarżonego ponadto tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym lub podlegających uwzględnieniu z urzędu.
§ 2. Środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego.
§ 3. Określonego w § 1 zakazu orzekania na niekorzyść oskarżonego nie stosuje się w wypadkach określonych w art. 60 § 3 i 4 Kodeksu karnego lub w art. 36 § 3 Kodeksu karnego skarbowego oraz w wypadkach skazania z zastosowaniem art. 343 lub art. 387 Kodeksu postępowania karnego albo art. 156 Kodeksu karnego skarbowego. [/quote]
[quote] Art. 443. W razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania wolno w dalszym postępowaniu wydać orzeczenie surowsze niż uchylone tylko wtedy, gdy orzeczenie to było zaskarżone na niekorzyść oskarżonego albo gdy zachodzą okoliczności określone w art. 434 § 3. Nie dotyczy to orzekania o środkach wymienionych w art. 93 i 94 Kodeksu karnego. [/quote]
[quote] Art. 422. § 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku strona, podmiot określony w art. 416, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy.
§ 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.
§ 3. Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną lub po terminie. Na zarządzenie prezesa przysługuje zażalenie. [/quote]

[quote] Art. 445. § 1. Termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem.
§ 2. Apelacja wniesiona przed upływem terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wywołuje skutki określone w art. 422 i podlega rozpoznaniu; apelację taką można uzupełnić w terminie określonym w § 1.
[/quote]
[quote] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. [/quote]
[quote] Art. 60. § 1. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy określone w art. 54 § 1.
§ 2. Sąd może również zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, w szczególności:
1) jeżeli pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, szkoda została naprawiona albo pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody,
2) ze względu na postawę sprawcy, zwłaszcza gdy czynił starania o naprawienie szkody lub o jej zapobieżenie,
3) jeżeli sprawca przestępstwa nieumyślnego lub jego najbliższy poniósł poważny uszczerbek w związku z popełnionym przestępstwem.
§ 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
§ 4. Na wniosek prokuratora sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy przestępstwa, który, niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił przed organem ścigania i przedstawił istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności.

§ 5. W wypadkach określonych w § 3 i 4 sąd wymierzając karę pozbawienia wolności do lat 5 może warunkowo zawiesić jej wykonanie na okres próby wynoszący do 10 lat, jeżeli uzna, że pomimo niewykonania kary sprawca nie popełni ponownie przestępstwa; przepisy art. 71-76 stosuje się odpowiednio.
§ 6. Nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju według następujących zasad:
1) jeżeli czyn stanowi zbrodnię, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,
2) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności,
3) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności niższa od roku, sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności.
§ 7. Jeżeli czyn zagrożony jest alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i orzeczeniu środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 2-8; przepisu art. 61§ 2 nie stosuje się. [/quote]
[quote] Ustawa z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy. [/quote]
[quote] Art. 36. § 1. Stosując nadzwyczajne złagodzenie kary, sąd może:
1) wymierzyć karę ograniczenia wolności, jeżeli przestępstwo skarbowe jest zagrożone karą pozbawienia wolności; przepis art. 26 § 2 stosuje się;
2) odstąpić od wymierzenia kary i orzec środek karny wymieniony w art. 22 § 2 pkt 2-6;
3) odstąpić od wymierzenia środka karnego, chociażby jego orzeczenie było obowiązkowe; przepis art. 19 § 3 zdanie drugie stosuje się.
§ 2. Jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej i przed wydaniem wyroku wymagalna należność została w całości uiszczona, nadzwyczajne złagodzenie kary może polegać na orzeczeniu tylko kary grzywny w wysokości nieprzekraczającej połowy górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane przestępstwo skarbowe, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych wymienionych w art. 22 § 2 pkt 2-6, przewidzianych za to przestępstwo.
§ 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z inną osobą lub osobami w popełnieniu przestępstwa skarbowego, jeżeli ujawnił przed organem postępowania przygotowawczego wszystkie istotne informacje dotyczące tych osób oraz okoliczności jego popełnienia.
§ 4. Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli sprawca:
1) wezwany do złożenia wyjaśnień lub zeznań, nie potwierdził w postępowaniu w sprawie o przestępstwo skarbowe ujawnionych przez siebie informacji;
2) kierował wykonaniem ujawnionego przestępstwa skarbowego;
3) wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego przestępstwa skarbowego;
4) nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten czyn zabroniony.
§ 5. Warunkowego zawieszenia wykonania kary, o którym mowa w § 3, nie stosuje się także do sprawcy określonego w art. 37 § 1 pkt 2 i 5. [/quote]

[quote] Art. 156. § 1. Prokurator, a także finansowy organ postępowania przygotowawczego może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za zarzucane mu przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, jeżeli okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
§ 2. Wniosek może dotyczyć:

1) w sprawie o przestępstwo skarbowe - wymierzenia oskarżonemu kary z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia, orzeczenia środka karnego określonego w art. 22 § 2 pkt 2-6, odstąpienia od ich wymierzenia lub warunkowego zawieszenia wykonania kary; przepisu nie stosuje się do sprawcy przestępstwa skarbowego popełnionego w warunkach określonych w art. 37 § 1 lub w art. 38 § 2, z zastrzeżeniem art. 37 § 2 i 3 albo art. 38 § 3;
2) w sprawie o wykroczenie skarbowe - wymierzenia oskarżonemu kary grzywny nieprzekraczającej dziesięciokrotności minimalnego wynagrodzenia albo orzeczenia środka karnego określonego w art. 47 § 2 pkt 2 lub 3 albo z odstąpieniem od ich wymierzenia.
§ 3. Przepisy art. 335 § 2 i 3, art. 339 § 1 pkt 3 i art. 343 § 4-7 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio; jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, a nie została ona w całości uiszczona, sąd uzależnia uwzględnienie wniosku od uiszczenia tej wymagalnej należności w całości w wyznaczonym terminie.
§ 4. Nie można uwzględnić wniosku o orzeczenie przepadku przedmiotów, jeżeli interwenient temu się sprzeciwi na piśmie albo ustnie do protokołu. [/quote]

Przykładowe wnioski o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem

Wariant I
Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

Wariant II
Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

Wariant III
Na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. wnioskuję o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie oskarżonego (...) o sygn. akt (...) ogłoszonego w dn. (...).

[quote] Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. (Dz. U. z dnia 29 września 2001 r.) [/quote]


[quote] Art. 81. Przy przeprowadzaniu rozprawy stosuje się odpowiednio przepisy art. 369, 371, 372, 374 § 2, art. 375-377, 379, 384, 386, 395, 396, 399, 405-407 Kodeksu postępowania karnego. [/quote]

[quote] Art. 82. § 1. (28) Po wysłuchaniu głosów stron sąd sporządza wyrok na piśmie. Przepisy art. 409-411, 413 § 1, art. 418 § 1 i 3, art. 418a, art. 419, 422-424 Kodeksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.
§ 2. Wyrok skazujący powinien zawierać także:
1) dokładne określenie przypisanego obwinionemu czynu oraz jego kwalifikację prawną,
2) rozstrzygnięcie co do kary i środków karnych, a w razie potrzeby co do zaliczenia na poczet zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania dokumentu stwierdzającego uprawnienie do ich prowadzenia oraz zaliczenie okresu zatrzymania na poczet wymierzonej kary aresztu lub grzywny.
§ 3. Okres zatrzymania zalicza się na poczet wymierzonej kary aresztu i kary ograniczenia wolności, przyjmując jeden dzień zatrzymania, z zaokrągleniem do pełnego dnia, za równoważny jednemu dniowi kary aresztu i dwóm dniom kary ograniczenia wolności, a na poczet grzywny - przyjmując za równoważny grzywnie w wysokości 200 zł.
§ 4. Jeżeli obwiniony jest osobą czasowo przebywającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo nie ma na nim stałego miejsca zamieszkania lub miejsca stałego pobytu, można orzec natychmiastową wykonalność wyroku skazującego, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że jego wykonanie będzie niemożliwe lub znacznie utrudnione. Orzeczenie takie podlega wykonaniu z chwilą wydania.
§ 5. (29) W wypadku wskazanym w § 4 sąd:
1) wobec osoby czasowo przebywającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zarządza zatrzymanie jej paszportu lub innego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy, na czas do stawienia się do wykonania kary lub uiszczenia grzywny w terminie 3 dni, pod rygorem wykonania zastępczej kary aresztu, którą na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie orzeka, stosując odpowiednio przepis pkt 3,
2) wobec osoby niemającej stałego miejsca zamieszkania lub pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, skazanej na karę aresztu, zarządza natychmiastowe osadzenie jej w zakładzie karnym,
3) wobec osoby, o której mowa w pkt 2, skazanej na karę grzywny, orzeka zastępczą karę aresztu, przyjmując 1 dzień aresztu za równoważny grzywnie od 20 zł do 150 zł, przy czym kara zastępcza nie może przekroczyć 30 dni aresztu; zarządza ponadto, na wypadek nieuiszczenia grzywny w terminie 3 dni, natychmiastowe wykonanie kary zastępczej. [/quote]

[quote] Art. 105. § 1. Apelację wnosi się na piśmie w terminie 7 dni od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Wniesienie apelacji przed upływem terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia wywołuje skutki wskazane w art. 35 § 1 i podlega rozpoznaniu; można ją uzupełnić w terminie wskazanym w § 1.
§ 3. O przyjęciu apelacji zawiadamia się strony, obrońców i pełnomocników, po czym akta przekazuje się niezwłocznie sądowi odwoławczemu.
[/quote]
waldekk - 14:15 23-08-2009
w takich przypadkach daje to cos???
czy ma to sens ??
pasjonat - 14:33 23-08-2009
(waldekk)
w takich przypadkach daje to cos???
czy ma to sens ??


Wszystko zależy jaki będzie wyrok- zawsze należy składać pisemny wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie wyroku- dopiero po przeczytania uzasadnienia wyroku należy zdecydować czy składać apelację.
waldekk - 16:17 23-08-2009
czyli teraz pozostaje tyko czekac ??
a nie myslec sie nie da ....
i to jest najgorsze !!!!!
dziekuje za odpowiedzi jak cos tyko przyjdzie to napisze
pozdrawiam...
pasjonat - 17:10 23-08-2009
(waldekk)
czyli teraz pozostaje tyko czekac ??
a nie myslec sie nie da ....
i to jest najgorsze !!!!!
dziekuje za odpowiedzi jak cos tyko przyjdzie to napisze
pozdrawiam...


Tylko pozostaje spokojnie czekać na dalsze czynności procesowe.
waldekk - 11:04 25-08-2009
Cytat:
USTAWA
z dnia 20 czerwca 1997 r.
Prawo o ruchu drogowym:

Art. 136. 1. Zatrzymane prawo jazdy, z wyjątkiem przypadku określonego w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. c, Policja przekazuje niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni, według właściwości, sądowi uprawnionemu do rozpoznania sprawy o wykroczenie, prokuratorowi lub staroście.
2. W razie przeprowadzenia badania krwi lub moczu dla oceny trzeźwości lub zawartości środka działającego podobnie do alkoholu, prawo jazdy przekazuje się wraz z wynikiem tego badania. Jeżeli jednak wynik tego badania nie został uzyskany w ciągu 30 dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, należy niezwłocznie zwrócić je właścicielowi.


moge sie ludzic ze tak moze byc ???
i przeprowadza badania po termine i beda niewazne??
pasjonat - 17:08 25-08-2009
Przekroczenie terminu 30 dni nie oznacza wcale de facto nieważności badania- jedynie należy zwrócić dokument prawa jazd i nie będzie stosowany środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania dokumentu prawa jazd.
waldekk - 11:29 26-08-2009
http://forumprawne.org/prawo-karne-wykonaw...ywem-thc-4.html

to znalazlem na innym forum tak chyba moze byc co???

jeszcze pytanko ...
po jakim czasie sprawa zostaje przedawniona, umarzana ??
pasjonat - 14:10 26-08-2009
Przedawnienie orzekania, wykonania kary oraz zatarcie ukarania.


Art. 45. (49) § 1. Karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu.
§ 2. W razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, przedawnienie biegnie od daty uchylenia rozstrzygnięcia.
§ 3. Orzeczona kara lub środek karny nie podlega wykonaniu, jeżeli od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata.


Art. 46. § 1. Ukaranie uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania lub przedawnienia wykonania kary.
§ 2. Jeżeli ukarany przed upływem okresu przewidzianego w § 1 popełnił nowe wykroczenie, za które wymierzono mu karę aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny, ukaranie za oba wykroczenia uważa się za niebyłe po upływie 2 lat od wykonania, darowania albo od przedawnienia wykonania kary za nowe wykroczenie.
§ 3. (50) Jeżeli orzeczono środek karny, uznanie ukarania za niebyłe nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem wykonania.
zombie00 - 21:09 26-08-2009
Witam !

Chcialbym sie dowiedziec czy za jazde pod wplywem THC jest jakas szansa na wczesniejsze odebranie prawa jazdy ? Mialem taka sytulacje ze przejechalem przez skrzyzowanie na czerwonym swietle i zostalem zatrzymany .Alkomat nic nie wykazal ale narkotest juz niestety tak. Dostalem pol roku w zawieszeniu na 3 lata ,zakaz prowadzenia pojazdow na 2 lata i grzywne .Nigdy wczesniej nie bylem karany, grzywne od razu splacilem .
Z gory dziekuje za odpowiedz !
pasjonat - 21:11 26-08-2009
(Zombie00)
Witam !

Chcialbym sie dowiedziec czy za jazde pod wplywem THC jest jakas szansa na wczesniejsze odebranie prawa jazdy ? Mialem taka sytulacje ze przejechalem przez skrzyzowanie na czerwonym swietle i zostalem zatrzymany .Alkomat nic nie wykazal ale narkotest juz niestety tak. Dostalem pol roku w zawieszeniu na 3 lata ,zakaz prowadzenia pojazdow na 2 lata i grzywne .Nigdy wczesniej nie bylem karany, grzywne od razu splacilem .
Z gory dziekuje za odpowiedz !


Nie ma możliwości skrócenie okresu zakazu prowadzenia pojazdów- art. 84 par 2 k.k.


Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. (uchylono).


Art. 42. § 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
§ 2. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, 174 lub 177.
§ 3. Sąd może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173 lub 174, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia.
§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.


Art. 43. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39:
1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10,

2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15.
§ 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39:
1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10,
2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15.
§ 2. Pozbawienie praw publicznych, obowiązek lub zakaz obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia; okres, na który środek orzeczono, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo.
§ 3. Orzekając zakaz określony w art. 42, sąd nakłada obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu; do chwili wykonania obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie.


Art. 84. § 1. Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art. 39 pkt 1-3, uznać je za wykonane, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego, a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli środki karne wymienione w art. 39 pkt 2--3 orzeczono na podstawie art. 41 § 1a, art. 41 a § 3 albo art. 42 § 2 lub 3.
zombie00 - 21:26 26-08-2009
Dzieki za odpowiedz !
Ale wogole nie mam mozliwosci ? Moj kurator powiedzial ze po roku moge napisac jakies podanie o skrocenie tego wyroku .Przepraszam ze zawracam glowe ale chcialbym sie upewnic smile.gif Pozdrawiam
pasjonat - 07:10 27-08-2009
Nie można in concreto skrócić zakazu.
waldekk - 13:40 24-09-2009
dzisaj dostalem wezwanie jako poderzany na komisariat z art 178
minelo 48 dni od zatrzymania mnie
czego moge o nich sie spodziewać?????
co mowic???
jak sie zachowac ????
pasjonat - 17:11 24-09-2009
W myśl art. 174 k.p.k. dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych. Gdy prowadzący postępowanie przygotowawcze od razu zacznie rozpytywać świadka, a tak zdarza się w praktyce to wówczas należy pouczyć go o brzmieniu art. 174 k.p.k., art. 190 k.p.k. oraz art. 191 k.p.k. które mówią między innymi o pouczeniu przed rozpoczęciem przesłuchania o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy i przedstawieniu świadkowi pisemnego oświadczenia w tym przedmiocie do podpisania oraz, że dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych. W myśl art. 175 § 1 k.p.k. wezwanego na przesłuchanie w charakterze podejrzanego przed przesłuchaniem należy pouczyć go, że ma prawo składać wyjaśnienia, może jednak bez podania powodów odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić składania wyjaśnień. Ponadto w myśl art. 300 § 1 k.p.k. podejrzanego należy również pouczyć o prawie do składania wniosków o dokonanie czynności śledztwa lub dochodzenia, do korzystania z pomocy obrońcy, do końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania, jak również o uprawnieniu określonym w art. 301 k.p.k. oraz o obowiązkach i konsekwencjach wskazanych w art. 74 k.p.k., art. 75 k.p.k., art. 138 k.p.k. i art. 139 k.p.k. Pouczenie to należy wręczyć podejrzanemu na piśmie; podejrzany otrzymanie pouczenia potwierdza podpisem. Na żądanie podejrzanego należy przesłuchać go z udziałem ustanowionego obrońcy. Niestawiennictwo obrońcy nie tamuje przesłuchania- w art. 301 k.p.k. W wypadkach nie cierpiących zwłoki, w szczególności wtedy, gdy mogłoby to spowodować zatarcie śladów lub dowodów przestępstwa, można w toku czynności wymienionych w § 1 art. 308 k.p.k. przesłuchać osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa w charakterze podejrzanego przed wydaniem postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jeżeli zachodzą warunki do sporządzenia takiego postanowienia. Przesłuchanie rozpoczyna się od informacji o treści zarzutu- art. 308 § 2 k.p.k. Jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia śledztwa lub zebrane w jego toku uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba, sporządza się postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go- art. art. 313 § 1 k.p.k. Jeżeli takowego pisemnego postanowienia o przedstawieniu zarzutów osobie wezwanej w charakterze podejrzanego funkcjonariusz nie przedstawi to należy odmówić jakichkolwiek wyjaśnień. W myśl art. 313 § 2 k.p.k. postanowienie o przedstawieniu zarzutów zawiera wskazanie podejrzanego, dokładne określenie zarzucanego mu czynu i jego kwalifikacji prawnej. Należy pamiętać, że podejrzany może do czasu zawiadomienia go o terminie zaznajomienia z materiałami śledztwa żądać sporządzenia i doręczenia uzasadnienia postanowienia o przedstawieniu zarzutów na piśmie- art. 313 § 3 k.p.k.. Uzasadnienie doręcza się podejrzanemu i ustanowionemu obrońcy w terminie 14 dni od daty złożenia takowego wniosku- najlepiej składać na piśmie za zwrotnym potwierdzeniem na kserokopii. W myśl art. 313 § 4 k.p.k. w uzasadnieniu należy w szczególności wskazać, jakie fakty i dowody zostały przyjęte za podstawę zarzutów. W myśl art. 315 k.p.k. podejrzany i jego obrońca oraz pokrzywdzony i jego pełnomocnik mogą składać wnioski o dokonanie danej czynności śledztwa. Należy ich również dopuścić do owych czynności śledztwa jeżeli czynności nie będzie można powtórzyć na rozprawie art. 316 § 1 k.p.k.. W myśl art. 317 k.p.k. należy ich na zgłoszone żądanie dopuścić do udziału w innych czynnościach śledztwa (nawet do tych czynności, które mogą być powtórzone na rozprawie). W terminie zawitym do 3 dni od daty zaznajomienia podejrzanego z materiałami śledztwa strony mogą składać na piśmie wszelkie wnioski o uzupełnienia śledztwa. Termin zaznajomienia podejrzanego z materiałami postępowania powinien być tak wyznaczony, aby od daty doręczenia zawiadomienia podejrzanemu i jego obrońcy upłynęło co najmniej 7 dni. Przepisy dotyczące śledztwa stosuje się odpowiednio do dochodzenia chyba, że przepisy szczególne stanowią inaczej. Jeżeli akt oskarżenia odpowiada warunkom formalnym, prezes sądu zarządza doręczenie jego odpisu oskarżonemu, wzywając go tym samym do składania wszelkich wniosków dowodowych w terminie 7 dni od doręczenia mu aktu oskarżenia- art. 338 § 1 k.p.k.. W myśl art. 338 § 2 k.p.k. oskarżony w terminie zawitym 7 dni od daty doręczenia mu aktu oskarżenia może wnieść pisemną odpowiedź na akt oskarżenia o czym powinien zostać pouczony. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze najlepszym posunięciem procesowym jest składanie takowej pisemnej odpowiedzi z uwagi, że wówczas poniekąd ujawniamy jeszcze przez rozpoczęciem procesu obraną linię obrony. Jedynie w przypadku dochodzenia nie jest wymagane sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów oraz wydanie postanowienia o zamknięciu dochodzenia, chyba że podejrzany jest tymczasowo aresztowany. Jednak w myśl art. 325g § 2 k.p.k. przesłuchanie osoby podejrzanej musi zacząć się od powiadomienia jej o treści zarzutu wpisanego do protokołu przesłuchania. Osobę tę od chwili rozpoczęcia przesłuchania uważa się za podejrzanego. Gdy takowych odpowiednich czynności w stosunku do świadka czy odpowiednio do podejrzanego przesłuchujący funkcjonariusz nie uczyni to temu Panu funkcjonariuszowi, który przeprowadza przesłuchanie możemy podziękować i żądać potwierdzenia pieczęcią i podpisem na wezwaniu, że wstawiliśmy się w danym miejscu i czasie na przesłuchanie. W myśl art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 71 § 3 k.p.k. przesłuchanie oskarżonego, świadka, biegłego i kuratora wymaga spisania protokołu. Ponadto w myśl art. art. 174 k.p.k. dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych. Gdy przeprowadzający czynności funkcjonariusz sporządzi tylko notatkę to mamy prawo jej nie podpisywać powołując się na art. 121 k.p.k. w zw. z art. 143 par 1 pkt 2 k.p.k. (spisania protokołu wymagają: przesłuchanie oskarżonego, świadka, biegłego i kuratora). W myśl art. 143 § 2 k.p.k. nawet z innych czynności niż określonych w art. 143 § 1 k.p.k. sporządza się protokół jeżeli przepis szczególny tego wymaga albo przeprowadzający czynność uzna to za potrzebne. Jedynie w innych pozostałych skrajnych przypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki urzędowej- 143 § 2 in fine k.p.k. Z wykładni językowej- gramatycznej jasno wynika, że świadka się przesłuchuje i świadek składa zeznania- w innych wypadkach nie składa zeznań, a jest jedynie rozpytywany. W takowych przypadkach świadek może odmówić jakichkolwiek wypowiedzi i krótko oświadczyć, że będzie jedynie zeznawał po odpowiednim pouczeniu go o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy i zatajenie prawdy oraz po podpisaniu stosownego oświadczenia w tym przedmiocie i sporządzania protokołu przesłuchania. Jeżeli już przesłuchanie będzie prawidłowo przeprowadzane należy pamiętać o tym, że w myśl art. 182 k.p.k. osoba najbliższa dla oskarżonego może odmówić zeznań. Prawo odmowy zeznań trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia. Prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. Natomiast w myśl art. 183 k.p.k. świadek może uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. W myśl art. 185 k.p.k. można zwolnić od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osobę, która pozostaje z oskarżonym w szczególnie bliskim stosunku osobistym, jeżeli osoba taka wnosi o zwolnienie. Ponadto nawet umyślne złożenie fałszywych zeznań przez świadka co do okoliczności mogących narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe nie podlega penalizacji. Podobne zdanie wyraził S.N. w uchwale z dnia 20 września 2007r. I KZP 26/07 tu cytuję ?Nie popełnia przestępstwa fałszywych zeznań (art. 233 § 1 k.k.), kto umyślnie składa nieprawdziwe zeznania dotyczące okoliczności mających znaczenie dla realizacji jego prawa do obrony (art. 6 k.p.k.)". Uchwała S.N. z dn. 26 kwietnia 2007r. KZP 4/07 tu cytuję "Nie ponosi odpowiedzialności karnej na podstawie art. 233 § 1 k.k. osoba, która przesłuchana została w charakterze świadka wbrew wynikającemu z art. 313 § 1 k.p.k. nakazowi przesłuchania jej jako podejrzanego". Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 19 czerwca 2001 r. II AKa 74/2001 Krakowskie Zeszyty Sądowe 2002/10 poz. 81 Prokuratura i Prawo - dodatek 2002/9 poz. 22 tu cytuję "Nie jest dopuszczalne skazanie sprawcy fałszywych zeznań za przestępstwo określone w art. 233 § 1 k.k., jeżeli w postępowaniu karnym, w którym występował jako oskarżony, złożył uprzednio w charakterze świadka zeznania co do okoliczności związanych z zarzucanym mu czynem". Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Wojskowa z dnia 6 września 2005 r. WK 18/2005 Orzecznictwo Sądu Najwyższego w Sprawach Karnych 2005 poz. 1612 tu cytuję "Nie jest dopuszczalne skazanie sprawcy fałszywych zeznań za przestępstwo określone w art. 233 § 1 k.k., jeżeli w postępowaniu karnym, w którym występował jako oskarżony, złożył je uprzednio w charakterze świadka co do okoliczności związanych z zarzucanym mu czynem. Skazanie takie obraża art. 6 i art. 74 § 1 k.p.k. a w rezultacie jest rażąco niesłuszne". Należy również pamiętać o tym, że przesłuchiwany ma prawo żądać sprostowania protokołu z przesłuchania. Gdy na żądanie świadka co do sprostowania protokołu przesłuchujący nie dokona stosowanego sprostowania to należy odmówić podpisania takowego protokołu z przesłuchania. Nikt nie ma takowego prawa aby zmuszać do podpisania takowego protokołu przesłuchania, a nawet wówczas gdy odmawiamy podpisu z innych przyczyn- art. 121 k.p.k.. Przesłuchanie świadka wymaga sporządzenia protokołu przesłuchania. W przypadku gdy przesłuchujący na samym początku czynności procesowej, przed rozpoczęciem przesłuchania w myśl art. 190 k.p.k. nie poucza świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy i nie przedstawienia świadkowi pisemnego oświadczenia w tym przedmiocie do podpisania wówczas jest to jedynie rozpytanie świadka. Z takowego rozpytania sporządza się jedynie notatkę. Takowe rozpytania świadka mogą przyczynić się i ułatwić prowadzącemu postępowanie ewentualne zebranie, sformułowanie i postawienie zarzutów takowej osobie, która uprzednio została rozpytywana jako świadek. W takowych okolicznościach świadek może stać się podejrzanym. Co prawda w myśl art. 393 § 1 in fine k.p.k. nie wolno jednak w postępowaniu jurysdykcyjnym odczytywać notatek dotyczących czynności, z których wymagane jest sporządzenie protokołu. W myśl art. 143 § 1 pkt 2 k.p.k. przesłuchanie oskarżonego, świadka, biegłego i kuratora wymaga spisania protokołu. Ponadto w myśl art. 389 § 1 k.p.k. nie wolno odczytywać oskarżonemu na rozprawie jego poprzednio złożonych zeznań w charakterze świadka w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Jedynie można odczytywać na rozprawie protokoły wyjaśnień oskarżonego złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. W myśl art. 391 § 1 k.p.k. można odczytywać świadkowi na rozprawie jego poprzednio złożone zeznania w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Wolno również w myśl art. 391 § 3 k.p.k. odczytywać na rozprawie protokoły złożonych poprzednio przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego. Nie wolno jednak w myśl art. 393 § 1 in fine k.p.k. odczytywać notatek dotyczących czynności, z których wymagane jest sporządzenie protokołu. Wobec tego takowa notatka rozpytania świadka jest nieprzydatna w postępowaniu jurysdykcyjnym zarówno dla świadka jak i oskarżonego, a w postępowania przygotowawczym jedynie może narazić nas na postawienie ewentualnych zarzutów. Konstrukcja przepisu art. 389 § 1 k.p.k. jasno wskazuje, że ustawodawca zawęził odczytywanie oskarżonemu protokołów do wyjaśnień, które zostały złożone przez niego w charakterze oskarżonego używając zwrotu tu cytuję "wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę". Wobec tego nie można odczytywać mu między innymi zeznań z postępowania cywilnego, gdzie występował w roli pozwanego, notabene w postępowaniu cywilnym nie jest możliwe występować w charakterze oskarżonego. W rozumieniu 389 § 1 k.p.k. ustawodawca zezwolił na odczytywanie oskarżonemu jedynie poprzednio złożonych wyjaśnień ale ze sprawy gdzie występował stricte w charakterze oskarżonego. Natomiast konstrukcja przepisu art. 391 § 1 k.p.k. jasno wskazuje, że ustawodawca nie zawężał odczytywania protokołów do zeznań, które zostały złożone w charakterze świadka ale dopuszcza odczytywanie wszelkich zeznań z przesłuchań nawet z postępowania cywilnego gdzie ów świadek był powodem lub pozwanym czy też świadkiem. Dobitnym dowodem na takową wykładnię przepisu jest fakt, że ustawodawca w art. 391 § 1 k.p.k. użył zwrotu "wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę". Nie bez powodu ustawodawca w art. 389 § 1 k.p.k. dodał zwrot "w charakterze oskarżonego", natomiast w art. 391 § 1 k.p.k. nie bez powodu ustawodawca nie umieścił zwrotu "w charakterze świadka". Podobny pogląd wyrażany jest w doktrynie i piśmiennictwie tu cytuję "Wobec świadka wolno natomiast odczytywać w trybie omawianego wszelkie protokoły z jego przesłuchań, niezależnie od tego, czy był on wówczas oskarżonym lub obwinionym, powodem lub pozwanym cywilnie czy też świadkiem"- Tomasz Grzegorczyk "Kodeks Postępowania karnego- Komentarz 4 , Zakamycze 2005 r., strona: 967.


CYTAT
Art. 174. Dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub z zeznań świadka nie wolno zastępować treścią pism, zapisków lub notatek urzędowych.

CYTAT
Art. 175. § 1. Oskarżony ma prawo składać wyjaśnienia; może jednak bez podania powodów odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić składania wyjaśnień. O prawie tym należy go pouczyć.
§ 2. Obecny przy czynnościach dowodowych oskarżony ma prawo składać wyjaśnienia co do każdego dowodu.

CYTAT
Art. 176. § 1. W postępowaniu przygotowawczym oskarżonemu należy, na jego żądanie lub jego obrońcy, umożliwić w toku przesłuchania złożenie wyjaśnień na piśmie. Przesłuchujący podejmie w tym wypadku środki zapobiegające porozumieniu się oskarżonego z innymi osobami w czasie spisywania wyjaśnień.
§ 2. Przesłuchujący może z ważnych powodów odmówić zgody na złożenie przez oskarżonego wyjaśnień na piśmie.
§ 3. (uchylono).
§ 4. Pisemne wyjaśnienia oskarżonego, podpisane przez niego, z zaznaczeniem daty ich złożenia, stanowią załącznik do protokołu.

CYTAT
Art. 177. § 1. Każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania
§ 1a. Przesłuchanie świadka może nastąpić przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie tej czynności na odległość. W postępowaniu przed sądem w czynności bierze udział sąd, o którym mowa w art. 396 § 2; przepis art. 396 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Świadka, który nie może się stawić na wezwanie z powodu choroby, kalectwa lub innej nie dającej się pokonać przeszkody, można przesłuchać w miejscu jego pobytu.

CYTAT
Art. 182. § 1. Osoba najbliższa dla oskarżonego może odmówić zeznań.
§ 2. Prawo odmowy zeznań trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia.
§ 3. Prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem.

CYTAT
Art. 183. § 1. Świadek może uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.
§ 2. Świadek może żądać, aby przesłuchano go na rozprawie z wyłączeniem jawności, jeżeli treść zeznań mogłaby narazić na hańbę jego lub osobę dla niego najbliższą.

CYTAT
Art. 185. Można zwolnić od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osobę pozostającą z oskarżonym w szczególnie bliskim stosunku osobistym, jeżeli osoba taka wnosi o zwolnienie.


CYTAT
Art. 190. § 1. Przed rozpoczęciem przesłuchania należy uprzedzić świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy.
§ 2. W postępowaniu przygotowawczym świadek podpisuje oświadczenie, że został uprzedzony o tej odpowiedzialności.


CYTAT
Art. 191. § 1. Przesłuchanie rozpoczyna się od zapytania świadka o imię, nazwisko, wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania, karalność za fałszywe zeznanie lub oskarżenie oraz stosunek do stron.
§ 2. Świadka należy uprzedzić o treści art. 182, a o treści art. 183 oraz art. 185, jeżeli ujawnią się okoliczności objęte tymi przepisami.

§ 3. Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa użycia przemocy lub groźby bezprawnej wobec świadka lub osoby najbliższej w związku z jego czynnościami, może on zastrzec dane dotyczące miejsca zamieszkania do wyłącznej wiadomości prokuratora lub sądu. Pisma procesowe doręcza się wówczas do instytucji, w której świadek jest zatrudniony, lub na inny wskazany przez niego adres.


CYTAT
Art. 192. § 1. Jeżeli karalność czynu zależy od stanu zdrowia pokrzywdzonego, nie może on sprzeciwić się oględzinom i badaniom nie połączonym z zabiegiem chirurgicznym lub obserwacją w zakładzie leczniczym.
§ 2. Jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń, sąd lub prokurator może zarządzić przesłuchanie świadka z udziałem biegłego lekarza lub biegłego psychologa, a świadek nie może się temu sprzeciwić.

§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do osób, które odmówiły zeznań lub zostały od nich zwolnione na podstawie art. 182 § 1 i 2 lub art. 185.
§ 4. Dla celów dowodowych można również świadka, za jego zgodą, poddać oględzinom ciała i badaniu lekarskiemu lub psychologicznemu.


CYTAT
Art. 192a. § 1. W celu ograniczenia kręgu osób podejrzanych lub ustalenia wartości dowodowej ujawnionych śladów można pobrać odciski daktyloskopijne, wymaz ze śluzówki policzków, włosy, ślinę, próby pisma, zapach, wykonać fotografię osoby lub dokonać utrwalenia głosu. Po wykorzystaniu w sprawie, w której dokonano pobrania lub utrwalenia, pobrany lub utrwalony materiał zbędny dla postępowania należy niezwłocznie usunąć z akt i zniszczyć.
§ 2. W wypadkach, o których mowa w § 1, za zgodą osoby badanej biegły może również zastosować środki techniczne mające na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu tej osoby.
§ 3. Badania i czynności, o których mowa w § 1 i art. 192 § 1, wykonuje się odpowiednio w warunkach i w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 74 § 4.


CYTAT
Art. 121. Jeżeli osoba uczestnicząca w czynności procesowej odmawia podpisu lub nie może go złożyć, organ dokonujący czynności zaznacza przyczynę braku podpisu.


CYTAT
Art. 143. § 1. Spisania protokołu wymagają:
1) przyjęcie ustnego zawiadomienia o przestępstwie, wniosku o ściganie i jego cofnięcie,
2) przesłuchanie oskarżonego, świadka, biegłego i kuratora,
3) dokonanie oględzin,
4) dokonanie otwarcia zwłok oraz wyjęcie zwłok z grobu,
5) przeprowadzenie eksperymentu, konfrontacji oraz okazania,
6) przeszukanie osoby, miejsca, rzeczy i systemu informatycznego oraz zatrzymanie rzeczy i danych informatycznych,
7) otwarcie korespondencji i przesyłki oraz odtworzenie utrwalonych zapisów,
8) zaznajomienie podejrzanego z materiałami zebranymi w postępowaniu przygotowawczym,
9) przyjęcie poręczenia,
10) przebieg posiedzenia sądu, jeżeli stawią się na nim uprawnione osoby albo ich obecność jest obowiązkowa,
11) przebieg rozprawy.
§ 2. Z innych czynności spisuje się protokół, jeżeli przepis szczególny tego wymaga albo przeprowadzający czynność uzna to za potrzebne. W innych wypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki urzędowej.


CYTAT
Art. 148. § 1. Protokół powinien zawierać:
1) oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca oraz osób w niej uczestniczących,
2) przebieg czynności oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników,
3) wydane w toku czynności postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienie lub zarządzenie sporządzono osobno, wzmiankę o jego wydaniu,
4) w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności.

§ 2. Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych okoliczności przez organ prowadzący postępowanie zamieszcza się w protokole z możliwą dokładnością. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać zamieszczenia w protokole z pełną dokładnością wszystkiego, co dotyczy ich praw lub interesów.
§ 3. W protokole nie wolno zastępować zapisu treści zeznań lub wyjaśnień odwoływaniem się do innych protokołów.
§ 4. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać odczytania fragmentów ich wypowiedzi wciągniętych do protokołu.

CYTAT
Art. 300. Przed pierwszym przesłuchaniem należy pouczyć podejrzanego o jego uprawnieniach: do składania wyjaśnień, do odmowy składania wyjaśnień lub odmowy odpowiedzi na pytania, do składania wniosków o dokonanie czynności śledztwa lub dochodzenia, do korzystania z pomocy obrońcy, do końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania,jak również o uprawnieniu określonym w art. 301 oraz o obowiązkach i konsekwencjach wskazanych w art. 74, 75, 138 i 139. Pouczenie to należy wręczyć podejrzanemu na piśmie; podejrzany otrzymanie pouczenia potwierdza podpisem.

CYTAT
Art. 301. Na żądanie podejrzanego należy przesłuchać go z udziałem ustanowionego obrońcy. Niestawiennictwo obrońcy nie tamuje przesłuchania.

CYTAT
Art. 74. § 1. Oskarżony nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść.
§ 2. Oskarżony jest jednak obowiązany poddać się:

1) oględzinom zewnętrznym ciała oraz innym badaniom niepołączonym z naruszeniem integralności ciała; wolno także w szczególności od oskarżonego pobrać odciski, fotografować go oraz okazać w celach rozpoznawczych innym osobom,
2) badaniom psychologicznym i psychiatrycznym oraz badaniom połączonym z dokonaniem zabiegów na jego ciele, z wyjątkiem chirurgicznych, pod warunkiem że dokonywane są przez uprawnionego do tego pracownika służby zdrowia z zachowaniem wskazań wiedzy lekarskiej i nie zagrażają zdrowiu oskarżonego, jeżeli przeprowadzenie tych badań jest nieodzowne; w szczególności oskarżony jest obowiązany przy zachowaniu tych warunków poddać się pobraniu krwi, włosów lub wydzielin organizmu, z zastrzeżeniem pkt 3,
3) pobraniu przez funkcjonariusza Policji wymazu ze śluzówki policzków, jeżeli jest to nieodzowne i nie zachodzi obawa, że zagrażałoby to zdrowiu oskarżonego lub innych osób.
§ 3. W stosunku do osoby podejrzanej można dokonać badań lub czynności, o których mowa w § 2 pkt 1, a także, przy zachowaniu wymagań określonych w § 2 pkt 2 lub 3, pobrać krew, włosy, wymaz ze śluzówki policzków lub inne wydzieliny organizmu.
§ 4. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób poddawania oskarżonego oraz osoby podejrzanej badaniom, a także wykonywania z ich udziałem czynności, o których mowa w § 2 pkt 1 i 3 oraz § 3, mając na uwadze, aby gromadzenie, utrwalanie i analiza materiału dowodowego były dokonywane zgodnie z aktualną wiedzą w zakresie kryminalistyki i medycyny sądowej.

CYTAT
Art. 75. § 1. Oskarżony, który pozostaje na wolności, jest obowiązany stawić się na każde wezwanie w toku postępowania karnego oraz zawiadamiać organ prowadzący postępowanie o każdej zmianie miejsca swego zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, o czym należy oskarżonego uprzedzić przy pierwszym przesłuchaniu.
§ 2. W razie nie usprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego można zatrzymać go i sprowadzić przymusowo.
§ 3. Przepisy art. 246 stosuje się odpowiednio. Zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów.

CYTAT
Art. 82. Obrońcą może być jedynie osoba uprawniona do obrony według przepisów o ustroju adwokatury.

CYTAT
Art. 83. § 1. Obrońcę ustanawia oskarżony; do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego pozbawionego wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba, o czym niezwłocznie zawiadamia się oskarżonego.
§ 2. Upoważnienie do obrony może być udzielone na piśmie albo przez oświadczenie do protokołu organu prowadzącego postępowanie karne.

CYTAT
Art. 87. § 1. Strona inna niż oskarżony może ustanowić pełnomocnika.
§ 2. Osoba nie będąca stroną może ustanowić pełnomocnika, jeżeli wymagają tego jej interesy w toczącym się postępowaniu.

§ 3. Sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, może odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu pełnomocnika, o którym mowa w § 2, jeżeli uzna, że nie wymaga tego obrona interesów osoby nie będącej stroną.

CYTAT
Art. 138. Strona, a także osoba niebędąca stroną, której prawa zostały naruszone, przebywająca za granicą, ma obowiązek wskazać adresata dla doręczeń w kraju; w razie nieuczynienia tego pismo wysłane na ostatnio znany adres w kraju albo, jeżeli adresu tego nie ma, załączone do akt sprawy uważa się za doręczone.

CYTAT
Art. 139. § 1. Jeżeli strona, nie podając nowego adresu, zmienia miejsce zamieszkania lub nie przebywa pod wskazanym przez siebie adresem, pismo wysłane pod tym adresem uważa się za doręczone.
§ 2. (uchylono).
§ 3. Przepis § 1 nie dotyczy pism wysłanych po raz pierwszy po prawomocnym uniewinnieniu oskarżonego.

CYTAT
Art. 308. §1. W granicach koniecznych dla zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa przed ich utratą, zniekształceniem lub zniszczeniem, prokurator albo Policja może w każdej sprawie, w wypadkach nie cierpiących zwłoki, jeszcze przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, przeprowadzić w niezbędnym zakresie czynności procesowe, a zwłaszcza dokonać oględzin, w razie potrzeby z udziałem biegłego, przeszukania lub czynności wymienionych w art. 74 § 2 pkt 1 w stosunku do osoby podejrzanej, a także przedsięwziąć wobec niej inne niezbędne czynności, nie wyłączając pobrania krwi, włosów i wydzielin organizmu. Po dokonaniu tych czynności, w sprawach, w których prowadzenie śledztwa przez prokuratora jest obowiązkowe, prowadzący postępowanie przekazuje sprawę niezwłocznie prokuratorowi.
§ 2. W wypadkach nie cierpiących zwłoki, w szczególności wtedy, gdy mogłoby to spowodować zatarcie śladów lub dowodów przestępstwa, można w toku czynności wymienionych w § 1 przesłuchać osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa w charakterze podejrzanego przed wydaniem postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jeżeli zachodzą warunki do sporządzenia takiego postanowienia. Przesłuchanie rozpoczyna się od informacji o treści zarzutu.

§ 3. W wypadku przewidzianym w § 2, w sprawach, w których prowadzenie śledztwa jest obowiązkowe, najpóźniej w ciągu 5 dni od dnia przesłuchania wydaje się postanowienie o przedstawieniu zarzutów albo, w razie braku warunków do jego sporządzenia, umarza się postępowanie w stosunku do osoby przesłuchanej.
§ 4. W sprawach, w których obowiązkowe jest prowadzenie śledztwa, postanowienie przewidziane w § 3 wydaje prokurator.
§ 5. Czynności, o których mowa w § 1 i 2, mogą być dokonywane tylko w ciągu 5 dni od dnia pierwszej czynności.
§ 6. W wypadkach określonych w § 1 i 2 czas trwania śledztwa lub dochodzenia liczy się od dnia pierwszej czynności.

CYTAT
§ Art. 313. § 1. Jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia śledztwa lub zebrane w jego toku uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba, sporządza się postanowienie o przedstawieniu zarzutów, ogłasza je niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go, chyba że ogłoszenie postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego nie jest możliwe z powodu jego ukrywania się lub nieobecności w kraju.
§ 2. Postanowienie o przedstawieniu zarzutów zawiera wskazanie podejrzanego, dokładne określenie zarzucanego mu czynu i jego kwalifikacji prawnej.
§ 3. Podejrzany może do czasu zawiadomienia go o terminie zaznajomienia z materiałami śledztwa żądać podania mu ustnie podstaw zarzutów, a także sporządzenia uzasadnienia na piśmie, o czym należy go pouczyć. Uzasadnienie doręcza się podejrzanemu i ustanowionemu obrońcy w terminie 14 dni.
§ 4. W uzasadnieniu należy w szczególności wskazać, jakie fakty i dowody zostały przyjęte za podstawę zarzutów.


CYTAT
§ Art. 325g. § 1. Nie jest wymagane sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów oraz wydanie postanowienia o zamknięciu dochodzenia, chyba że podejrzany jest tymczasowo aresztowany.
§ 2. Przesłuchanie osoby podejrzanej zaczyna się od powiadomienia jej o treści zarzutu wpisanego do protokołu przesłuchania. Osobę tę od chwili rozpoczęcia przesłuchania uważa się za podejrzanego.
§ 3. Podejrzanemu należy umożliwić przygotowanie się do obrony, a zwłaszcza ustanowienie lub wyznaczenie obrońcy.

CYTAT
Art. 389. § 1. Jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę.
§ 2. Po odczytaniu protokołu przewodniczący zwraca się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do jego treści i o wyjaśnienie zachodzących sprzeczności.

CYTAT
Art. 390. § 1. Oskarżony ma prawo być obecny przy wszystkich czynnościach postępowania dowodowego.
§ 2. W wyjątkowych wypadkach, gdy należy się obawiać, że obecność oskarżonego mogłaby oddziaływać krępująco na wyjaśnienia współoskarżonego albo na zeznania świadka lub biegłego, przewodniczący może zarządzić, aby na czas przesłuchania danej osoby oskarżony opuścił salę sądową. Przepis art. 375 § 2 stosuje się odpowiednio.

CYTAT
Art. 391. § 1. Jeżeli świadek bezpodstawnie odmawia zeznań, zeznaje odmiennie niż poprzednio albo oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, albo przebywa za granicą lub nie można mu było doręczyć wezwania, albo nie stawił się z powodu niedających się usunąć przeszkód lub prezes sądu zaniechał wezwania świadka na podstawie art. 333 § 2, a także wtedy, gdy świadek zmarł, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę.
§ 2. W warunkach określonych w § 1, a także w wypadku określonym w art. 182 § 3, wolno również odczytywać na rozprawie protokoły złożonych poprzednio przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego.
§ 3. Przepis art. 389 § 2 stosuje się odpowiednio.

CYTAT
Art. 392. § 1. Sąd może odczytywać na rozprawie głównej protokoły przesłuchania świadków i oskarżonych, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę, gdy bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne, a żadna z obecnych stron temu się nie sprzeciwia.
§ 2. Sprzeciw strony, której zeznania lub wyjaśnienia nie dotyczą, nie stoi na przeszkodzie odczytaniu protokołu.

CYTAT
Art. 393. § 1.Wolno odczytywać na rozprawie protokoły oględzin, przeszukania i zatrzymania rzeczy, opinie biegłych, instytutów, zakładów lub instytucji, dane o karalności, wyniki wywiadu środowiskowego oraz wszelkie dokumenty urzędowe złożone w postępowaniu przygotowawczym lub sądowym albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. Nie wolno jednak odczytywać notatek dotyczących czynności, z których wymagane jest sporządzenie protokołu.
§ 2. Wolno również odczytywać zawiadomienie o przestępstwie, chyba że zostało złożone do protokołu, o którym mowa w art. 304a.
§ 3. Mogą być odczytywane na rozprawie wszelkie dokumenty prywatne, powstałe poza postępowaniem karnym i nie dla jego celów, w szczególności oświadczenia, publikacje, listy oraz notatki.
§ 4. Wolno odczytywać na rozprawie protokoły zeznań świadka przesłuchanego w warunkach określonych w art. 184. Rozprawa jest wówczas niejawna; przepisu art. 361 § 1 nie stosuje się.

CYTAT
Art. 393a. W warunkach określonych w art. 389 § 1, art. 391 § 1 i 2, art. 392 i 393 wolno również odczytywać lub odtwarzać zapisy, o których mowa w art. 145 § 1 i art. 147 § 3.

CYTAT
Art. 145. § 1. Jeżeli czynność procesową utrwala się za pomocą stenogramu, protokół można ograniczyć do zapisu najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w niej udział. Stenograf przekłada stenogram na pismo zwykłe, przy czym czyni wzmiankę, jakim posługiwał się systemem; pierwopis stenogramu oraz jego przekład stają się załącznikami do protokołu.
§ 2. Przepis art. 144 § 3 stosuje się odpowiednio.

CYTAT
Art. 147. § 1. Przebieg czynności protokołowanych może być utrwalony ponadto za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, o czym należy przed uruchomieniem urządzenia uprzedzić osoby uczestniczące w czynności.
§ 2. Jeżeli względy techniczne nie stoją na przeszkodzie:
1) przesłuchanie świadka lub biegłego utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk, gdy:
a) zachodzi niebezpieczeństwo, że przesłuchanie tej osoby nie będzie możliwe w dalszym postępowaniu,
cool.gif przesłuchanie następuje w trybie określonym w art. 396,
2) przesłuchanie pokrzywdzonego, o którym mowa w art. 185a, oraz świadka, o którym mowa w art. 185b, utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk.
§ 3. Jeżeli czynność procesową utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, protokół można ograniczyć do zapisu najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w niej udział. Zapis obrazu lub dźwięku, a także przekład zapisu dźwięku stają się załącznikami do protokołu.
§ 4. Strona ma prawo otrzymać na swój koszt jedną kopię zapisu dźwięku lub obrazu. Nie dotyczy to przesłuchania na rozprawie odbywającej się z wyłączeniem jawności albo w postępowaniu przygotowawczym.
§ 5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów procesowych oraz sposób przechowywania, odtwarzania i kopiowania zapisów, mając na uwadze konieczność właściwego zabezpieczenia utrwalonego obrazu lub dźwięku przed utratą dowodu, jego zniekształceniem lub nieuprawnionym ujawnieniem.

CYTAT
Art. 394. § 1. Dane dotyczące osoby oskarżonego oraz wyniki wywiadu środowiskowego uznaje się za ujawnione bez odczytywania. Należy je jednak odczytać na żądanie oskarżonego lub obrońcy.
§ 2. Protokoły i dokumenty podlegające odczytaniu na rozprawie można uznać bez ich odczytania za ujawnione w całości lub w części. Należy jednak je odczytać, jeżeli którakolwiek ze stron o to wnosi. Przepis art. 392 § 2 stosuje się odpowiednio.

CYTAT
Art. 395. Jeżeli nie stoją temu na przeszkodzie właściwości dowodów rzeczowych, sprowadza się je na salę rozpraw i udostępnia stronom, a w razie potrzeby - świadkom i biegłym.

CYTAT
Art. 396. § 1. Jeżeli zapoznanie się z dowodem rzeczowym lub przeprowadzenie oględzin przez pełny skład sądu napotyka znaczne trudności albo jeżeli strony wyrażają na to zgodę, sąd wyznacza do tej czynności sędziego ze swego składu albo sąd wezwany.
§ 2. Sąd może zlecić przesłuchanie świadka sędziemu wyznaczonemu ze swego składu lub sądowi wezwanemu, w którego okręgu świadek przebywa, jeżeli świadek nie stawił się z powodu przeszkód zbyt trudnych do usunięcia.
§ 3. W czynnościach wskazanych w § 1 i 2 mają prawo brać udział strony, obrońcy i pełnomocnicy. Oskarżonego pozbawionego wolności sprowadza się tylko wtedy, gdy sąd uzna to za konieczne.
§ 4. Sędzia wyznaczony lub sąd wezwany może przeprowadzić także inny dowód, którego potrzeba wyłoni się w toku czynności wskazanej w § 1 lub 2.

CYTAT
Sygn. akt I KZP 26/07 U C H W A Ł A Dnia 20 września 2007 r.

Sąd Najwyższy ? Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie:

Przewodniczący: Prezes SN Lech Paprzycki
Sędziowie: SN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)
WSO (del. do SN) Tomasz Artymiuk

Protokolant: Marcin Pawełek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Aleksandra Herzoga

w sprawie: Andrzeja Ś., Mariusza O., Sylwii Z., Agnieszki K. i Izabeli S. po rozpoznaniu, przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w Ł., postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2007 r., sygn. akt V Ka 90/07, zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:

1) czy osoba przesłuchiwana w sprawie w charakterze świadka w postępowaniu toczącym się in rem o przestępstwo, którego popełnienie może zostać jej zarzucone, złoży fałszywe zeznania w tym lub innym postępowaniu co do okoliczności związanych z tym przestępstwem lub działalnością przestępczą w obawie przed grożącą odpowiedzialnością karną ? korzysta z prawa do obrony, jak osoba podejrzana (art. 6 k.p.k.), polegającego na braku obowiązku dostarczenia dowodów na swoją niekorzyść (art. 71 § 1 in fine k.p.k. ? nemo se ipsum accusare tenetur);
2
2) czy w opisanej sytuacji procesowej, złożenie zeznania w charakterze świadka, przy prawidłowym pouczeniu o art. 183 § 1 k.p.k., które ze względu na ich treść wypełniłyby znamiona czynu z art. 233 § 1 k.k. ? nie uwalniają takiej osoby od odpowiedzialności karnej
u c h w a l i ł

1) Nie popełnia przestępstwa fałszywych zeznań (art. 233 § 1 k.k.) kto umyślnie składa nieprawdziwe zeznania dotyczące okoliczności mających znaczenie dla realizacji jego prawa do obrony (art. 6 k.p.k.);
2) odmówić udzielenia odpowiedzi na pytanie drugie.
waldekk - 11:08 25-09-2009
Dziękuje i wyczerpującą odpowiedź. hmm??
można własnymi słowami to napisać nie bardzo rozumie te wszystkie art.
czego nie moge a jakie mam prawo ???
na jakie pytania mam sie przygotowac???
czy oni maja już moje wyniki badan czy tylko bedzie przesłuchanie ???
znowu stres!!
ogulnie nie bylo dnia zebym nie myslal o tym prawku !!!
pasjonat - 11:34 25-09-2009
CYTAT(waldekk @ 25.09.2009, 11:08)
Dziękuje i wyczerpującą odpowiedź. hmm??
można własnymi słowami to napisać nie bardzo rozumie te wszystkie art.
czego nie moge a jakie mam prawo ???
na jakie pytania mam sie przygotowac???
czy oni maja już moje wyniki badan czy tylko bedzie przesłuchanie ???
znowu stres!!
ogulnie nie bylo dnia zebym nie myslal o tym prawku !!!


Toż to jest wszystko wręcz trywialne- napisałem własnymi słowami. Proszę podać gdzie zachodzą wątpliwości interpretacyjne.
waldekk - 12:03 25-09-2009
CYTAT(Pasjonat @ 25.09.2009, 11:34)
Toż to jest wszystko wręcz trywialne- napisałem własnymi słowami. Proszę podać gdzie zachodzą wątpliwości interpretacyjne.



dziękuje jeszcze raz ....
ale ja widzę tyko tam same art..
jak pan siedzi w tym na co dzień to i możne są trywialne ja niestety nie siedzę
oczywiście bez urazy.
za kłopot przepraszam
pasjonat - 12:13 25-09-2009
CYTAT(waldekk @ 25.09.2009, 12:03)
dziękuje jeszcze raz ....
ale ja widzę tyko tam same art..
jak pan siedzi w tym na co dzień to i możne są trywialne ja niestety nie siedzę
oczywiście bez urazy.
za kłopot przepraszam


Można czytać tak jakby nie było przytoczonych artykułów i paragrafów- to tylko podstawa prawna. Jako podejrzany ma Pan prawo odmówić składania jakichkolwiek wyjaśnień w sprawie lub też odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania. Nie ponosi Pan też negatywnych skutków prawnych za złożenie umyślnie nieprawdziwych wyjaśnień. Ma Pan prawo składać wszelkie wnioski dowodowe.
waldekk - 12:40 25-09-2009
CYTAT(Pasjonat @ 25.09.2009, 12:13)
Można czytać tak jakby nie było przytoczonych artykułów i paragrafów- to tylko podstawa prawna. Jako podejrzany ma Pan prawo odmówić składania jakichkolwiek wyjaśnień w sprawie lub też odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania. Nie ponosi Pan też negatywnych skutków prawnych za złożenie umyślnie nieprawdziwych wyjaśnień. Ma Pan prawo składać wszelkie wnioski dowodowe.



teraz wszystko jasne rolleyes.gif

czyli nie musze na zadne pytania odp
pasjonat - 13:56 25-09-2009
CYTAT(waldekk @ 25.09.2009, 12:40)
czyli nie musze na zadne pytania odp



Jak najbardziej- nie ma takowego obowiązku.
waldekk - 17:50 26-09-2009
W srode przesluchanie hmm??
ciekawe co będzie ???
czy maja już wyniki ???
jaka kara będzie ???

Modle się żeby nie zabrali mi tego dokutemu jest mi potrzebne jak woda do życia
praktycznie z niego się utrzymuje
ale jak to się mówi za głupotę czasami trzeba płacić
hmm???

pasjonat - 19:09 26-09-2009
CYTAT(waldekk @ 26.09.2009, 17:50)
W srode przesluchanie hmm??
ciekawe co będzie ???
czy maja już wyniki ???
jaka kara będzie ???

Modle się żeby nie zabrali mi tego dokutemu jest mi potrzebne jak woda do życia
praktycznie z niego się utrzymuje
ale jak to się mówi za głupotę czasami trzeba płacić
hmm???


CYTAT
Art. 137. 1. Postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy, w przypadkach określonych w art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, wydaje w terminie 14 dni od dnia otrzymania prawa jazdy:
1) prokurator - w toku postępowania przygotowawczego, a sąd - po przekazaniu sprawy do sądu;
2) w sprawie o wykroczenie - sąd właściwy do rozpoznania sprawy.
2. O wydaniu postanowienia o zatrzymaniu prawa jazdy zawiadamia się właściwego starostę.
3. Na postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy służy zażalenie.

waldekk - 21:23 26-09-2009
co mówi ten art...
nie rozumie ????
pasjonat - 21:48 26-09-2009
CYTAT(waldekk @ 26.09.2009, 21:23)
co mówi ten art...
nie rozumie ????


Mówi o zatrzymaniu dokumentów prawa jazd jako środek zapobiegawczy do czasu wydania prawomocnego wyroku w danej sprawie.
waldekk - 21:59 26-09-2009
Ale nic na wezwaniu nie ma ze mam zabrać dokument ze sobą ???

mam go zabrac ???
pasjonat - 22:51 26-09-2009
CYTAT(waldekk @ 26.09.2009, 21:59)
Ale nic na wezwaniu nie ma ze mam zabrać dokument ze sobą ???

mam go zabrac ???

Nie ma takowej potrzeby- skoro dokumentu nie zatrzymano zaraz po zdarzeniu jak i nie wydano postanowienia o zatrzymaniu dokumentu to wynika z tego, że nie zastosowano takiego środka zapobiegawczego.
waldekk - 17:15 30-09-2009
dzisiaj bylem kp. mieli wyniki badan wynik był pozytywny
przyznalem sie do winy
teraz kazali czekać za dobrowolna kara
czy mam jej sie podac ??
czy lepiej jak sad mi wymierzy ????
na ile mogę stracić prawko ???
jaka kwotę będę miał do zapłaty miej więcej chociaż ??

pasjonat - 18:03 30-09-2009
CYTAT(waldekk @ 30.09.2009, 17:15)
dzisiaj bylem kp. mieli wyniki badan wynik był pozytywny
przyznalem sie do winy
teraz kazali czekać za dobrowolna kara
czy mam jej sie podac ??
czy lepiej jak sad mi wymierzy ????
na ile mogę stracić prawko ???
jaka kwotę będę miał do zapłaty miej więcej chociaż ??


Dobrowolne poddanie się karze rzadko jest dobrym rowiązaniem- niepisana umowa to 1 promil= 1 rok zakazu.
waldekk - 18:28 30-09-2009
CYTAT(Pasjonat @ 30.09.2009, 18:03)
Dobrowolne poddanie się karze rzadko jest dobrym rowiązaniem- niepisana umowa to 1 promil= 1 rok zakazu.



czy to sie ma tak samo do środków odurzających???
na jakie koszty sadowe mogę być narażony
miej więcej jaka kwota to bedze ????
ewakonieczna - 18:31 30-09-2009
Przesiąść się na hulajnogę jak się chce ćpać- a nie siadać za kierownicę.
waldekk - 18:52 30-09-2009
bujaj sie !!!
nie do ciebie te pytanie było !!!
co to jest za baba ??
pasjonat - 19:06 30-09-2009
CYTAT(EWAKONIECZNA @ 30.09.2009, 18:31)
Przesiąść się na hulajnogę jak się chce ćpać- a nie siadać za kierownicę.


To też pojazd- z tym, że niemechaniczny- ale zagrożenie również stwarza.

CYTAT
USTAWA z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym


CYTAT
Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) droga - wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
2) droga twarda - drogę z jezdnią o nawierzchni bitumicznej, betonowej, kostkowej, klinkierowej lub brukowcowej oraz z płyt betonowych lub kamienno-betonowych, jeżeli długość nawierzchni przekracza 20 m; inne drogi są drogami gruntowymi;
3) autostrada - drogę dwujezdniową, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, na której nie dopuszcza się ruchu poprzecznego, przeznaczoną tylko do ruchu pojazdów samochodowych, które na równej, poziomej jezdni mogą rozwinąć prędkość co najmniej 40 km/h, w tym również w razie ciągnięcia przyczep;
4) droga ekspresowa - drogę dwu- lub jednojezdniową, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, na której skrzyżowania występują wyjątkowo, przeznaczoną tylko do ruchu pojazdów samochodowych;
5) droga dla rowerów - drogę lub jej część przeznaczoną do ruchu rowerów jednośladowych, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
6) jezdnia - część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów; określenie to nie dotyczy torowisk wydzielonych z jezdni;
7) pas ruchu - każdy z podłużnych pasów jezdni wystarczający do ruchu jednego rzędu pojazdów wielośladowych, oznaczony lub nieoznaczony znakami drogowymi;
8) pobocze - część drogi przyległą do jezdni, która może być przeznaczona do ruchu pieszych lub niektórych pojazdów, postoju pojazdów, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt;
9) chodnik - część drogi przeznaczoną do ruchu pieszych;
10) skrzyżowanie - przecięcie się w jednym poziomie dróg mających jezdnię, ich połączenie lub rozwidlenie, łącznie z powierzchniami utworzonymi przez takie przecięcia, połączenia lub rozwidlenia; określenie to nie dotyczy przecięcia, połączenia lub rozwidlenia drogi twardej z drogą gruntową lub stanowiącą dojazd do obiektu znajdującego się przy drodze;
11) przejście dla pieszych - powierzchnię jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska przeznaczoną do przechodzenia przez pieszych, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
12) przejazd dla rowerzystów - powierzchnię jezdni lub torowiska przeznaczoną do przejeżdżania przez rowerzystów, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
13) przystanek - miejsce zatrzymywania się pojazdów transportu publicznego, oznaczone odpowiednimi znakami drogowymi;
14) tunel - budowlę na drodze, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi;
15) obszar zabudowany - obszar oznaczony odpowiednimi znakami drogowymi;
16) strefa zamieszkania - obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi;
17) uczestnik ruchu - pieszego, kierującego, a także inne osoby przebywające w pojeździe lub na pojeździe znajdującym się na drodze;
18) pieszy - osobę znajdującą się poza pojazdem na drodze i niewykonującą na niej robót lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się również osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także osobę w wieku do 10 lat kierującą rowerem pod opieką osoby dorosłej;
19) kolumna pieszych - zorganizowaną grupę pieszych prowadzoną przez kierownika lub dowódcę;
20) kierujący - osobę, która kieruje pojazdem lub zespołem pojazdów, a także osobę, która prowadzi kolumnę pieszych, jedzie wierzchem albo pędzi zwierzęta pojedynczo lub w stadzie;
21) kierowca - osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym;
22) szczególna ostrożność - ostrożność polegającą na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie;
23) ustąpienie pierwszeństwa - powstrzymanie się od ruchu, jeżeli ruch mógłby zmusić innego kierującego do zmiany kierunku lub pasa ruchu albo istotnej zmiany prędkości, a pieszego - do zatrzymania się, zwolnienia lub przyspieszenia kroku;
24) ruch kierowany - ruch otwierany i zamykany za pomocą sygnalizacji świetlnej albo przez uprawnioną osobę;
25) niedostateczna widoczność - widoczność występującą od zmierzchu do świtu, a także w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza od świtu do zmierzchu;
26) wymijanie - przejeżdżanie (przechodzenie) obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego się w przeciwnym kierunku;
27) omijanie - przejeżdżanie (przechodzenie) obok nieporuszającego się pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody;
28) wyprzedzanie - przejeżdżanie (przechodzenie) obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego się w tym samym kierunku;
29) zatrzymanie pojazdu - unieruchomienie pojazdu niewynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwające nie dłużej niż 1 minutę, oraz każde unieruchomienie pojazdu wynikające z tych warunków lub przepisów;
30) postój pojazdu - unieruchomienie pojazdu niewynikające z warunków lub przepisów ruchu drogowego, trwające dłużej niż 1 minutę;
31) pojazd - środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane;
32) pojazd silnikowy - pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru i pojazdu szynowego;
33) pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego;
34) pojazd wolnobieżny - pojazd silnikowy, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h, z wyłączeniem ciągnika rolniczego;
35) pojazd członowy - zespół pojazdów składający się z pojazdu silnikowego złączonego z naczepą;
36) pojazd specjalny - pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji;
37) pojazd używany do celów specjalnych ? pojazd samochodowy przystosowany w sposób szczególny do przewozu osób lub ładunków, używany przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Straż Graniczną, kontrolę skarbową, Służbę Celną, jednostki ochrony przeciwpożarowej, Inspekcję Transportu Drogowego i Służbę Więzienną;
38) pojazd uprzywilejowany - pojazd wysyłający sygnały świetlne w postaci niebieskich świateł błyskowych i jednocześnie sygnały dźwiękowe o zmiennym tonie, jadący z włączonymi światłami mijania lub drogowymi; określenie to obejmuje również pojazdy jadące w kolumnie, na której początku i na końcu znajdują się pojazdy uprzywilejowane wysyłające dodatkowo sygnały świetlne w postaci czerwonego światła błyskowego;
39) pojazd zabytkowy - pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub znajduje się w wojewódzkiej ewidencji zabytków, a także pojazd wpisany do inwentarza muzealiów, zgodnie z odrębnymi przepisami;
40) samochód osobowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu;
41) autobus - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą;
41a) autobus szkolny - autobus przeznaczony do przewozu dzieci do szkoły, barwy pomarańczowej, oznaczony z przodu i z tyłu prostokątnymi tablicami barwy białej, z napisem barwy czarnej ?autobus szkolny?
42) samochód ciężarowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków; określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą;
42a) ciągnik samochodowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie wyłącznie do ciągnięcia przyczepy; określenie to obejmuje ciągnik siodłowy i ciągnik balastowy;
43) taksówka - pojazd samochodowy odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do przewozu za ustaloną na podstawie taksometru opłatą:
a) osób w liczbie nie większej niż 9 łącznie z kierowcą oraz ich bagażu podręcznego (taksówka osobowa),
cool.gif ładunków o masie nieprzekraczającej 2,5 t (taksówka bagażowa);
44) ciągnik rolniczy - pojazd silnikowy skonstruowany do używania łącznie ze sprzętem do prac rolnych, leśnych lub ogrodniczych; ciągnik taki może być również przystosowany do ciągnięcia przyczep oraz do prac ziemnych;
45) motocykl - pojazd samochodowy jednośladowy lub z bocznym wózkiem - wielośladowy;
46) motorower - pojazd jednośladowy lub dwuśladowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm3, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h;
47) rower - pojazd jednośladowy lub wielośladowy poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem;
48) wózek inwalidzki - pojazd konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się osoby niepełnosprawnej, napędzany siłą mięśni lub za pomocą silnika, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do prędkości pieszego;
49) zespół pojazdów - pojazdy złączone ze sobą w celu poruszania się po drodze jako całość; nie dotyczy to pojazdów złączonych w celu holowania;
50) przyczepa - pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem;
51) przyczepa lekka - przyczepę, której dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 750 kg;
52) naczepa - przyczepę, której część spoczywa na pojeździe silnikowym i obciąża ten pojazd;
53) masa własna - masę pojazdu z jego normalnym wyposażeniem, paliwem, olejami, smarami i cieczami w ilościach nominalnych, bez kierującego;
54) dopuszczalna masa całkowita - największą określoną właściwymi warunkami technicznymi masę pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem, dopuszczonego do poruszania się po drodze;
55) rzeczywista masa całkowita - masę pojazdu łącznie z masą znajdujących się na nim rzeczy i osób;
56) dopuszczalna ładowność - największą masę ładunku i osób, jaką może przewozić pojazd, która stanowi różnicę dopuszczalnej masy całkowitej i masy własnej pojazdu;
57) nacisk osi - sumę nacisków, jaką na drogę wywierają koła znajdujące się na jednej osi;
58) VIN - numer identyfikacyjny pojazdu nadany i umieszczony przez producenta.
waldekk - 19:18 30-09-2009
*
Dobrowolne poddanie się karze rzadko jest dobrym rowiązaniem- niepisana umowa to 1 promil= 1 rok zakazu.



czy to sie ma tak samo do środków odurzających???
na jakie koszty sadowe mogę być narażony
miej więcej jaka kwota to bedze ????

jeśli bym mógł prosić o odp ?
pasjonat - 19:32 30-09-2009
CYTAT(waldekk @ 30.09.2009, 19:18)
*
Dobrowolne poddanie się karze rzadko jest dobrym rowiązaniem- niepisana umowa to 1 promil= 1 rok zakazu.



czy to sie ma tak samo do środków odurzających???
na jakie koszty sadowe mogę być narażony
miej więcej jaka kwota to bedze ????

jeśli bym mógł prosić o odp ?



Tak samo ma zastosowanie do środków odurzających. Koszty sądowe zależą od wielu czynników- opini biegłych, ilość świadków, długości postępowania etc. Średnio kilkaset złotych z tym, że sąd może zwolnić z ich ponoszenia w całości lub w części.

CYTAT
Art. 624. § 1. Sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do oskarżyciela prywatnego w razie rozpoznania sprawy bez zachowania wymagań określonych w art. 621 § 1.

grzegorz85 - 16:23 04-10-2009
Witam ponownie!

Sporo minęło od mojego ostatniego posta. Chciałbym jeszcze raz podziękować za uzyskanie tak cennej pomocy na tym forum.

Okazało się że w krwi wyszło mi mniej niż się spodziewałem i prawo jazdy zostało mi zwrócone. Jedynym minusem całej tej sprawy jest że przez pół roku nie mogę wyjeżdżać za granice.

Jeżeli chciałbym ktoś dowiedzieć się jak to wszystko wygląda albo jak sytuacja przebiegała to pisać PW
waldekk - 12:35 05-10-2009
mam jeszcze pyt
jeżeli jest dopuszczalne we krwi 2.0ng
a jak sie to ma do moczu czy tez jest jakaś norma ???
ja na wynikach miałem
w krwi 1.4ng czyli norma jest
a w moczu 855 nie pamiętam czego tam było i jakie oznaczenie ???
chyba będzie to traktowane jako wykroczenie a nie przestępstwo ???

waldekk - 10:32 08-10-2009
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1)

z dnia 11 czerwca 2003 r.

w sprawie wykazu środków działających podobnie do alkoholu oraz warunków i sposobu przeprowadzania badań na ich obecność w organizmie


Na podstawie art. 127 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wykaz środków działających podobnie do alkoholu oraz warunki i sposób przeprowadzania badań osób kierujących pojazdami lub innych osób, w stosunku do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogły kierować pojazdem, w celu ustalenia obecności, w organizmie osoby badanej, środków działających podobnie do alkoholu.

§ 2. Środkami działającymi podobnie do alkoholu, które mogą być oznaczane, są:

1) opiaty;

2) amfetamina i jej analogi;3) kokaina;

4) tetrahydrokanabinole;

5) benzodiazepiny;

§ 3. Badania, o których mowa w § 1, mogą obejmować:

1) badanie śliny;

2) badanie moczu;

3) badanie krwi.

§ 4. 1. Badanie śliny polega na pobraniu, bez dodawania jakichkolwiek substancji, próbek śliny i ich umieszczeniu w urządzeniu do oznaczania metodą immunologiczną środków działających podobnie do alkoholu, zgodnie z instrukcją obsługi tego urządzenia.

2. Urządzenie, o którym mowa w ust. 1, jest przeznaczone do wykrywania środków działających podobnie do alkoholu, określonych w § 2.

3. Badanie śliny przeprowadza osoba uprawniona do żądania poddania się badaniom, o których mowa w § 1, na podstawie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.

4. Z przebiegu badania sporządza się protokół, w którym opisuje się objawy lub okoliczności uzasadniające przeprowadzenie badania.

5. Urządzenia i materiały używane do badania śliny powinny posiadać świadectwo dopuszczenia wydane przez Instytut Ekspertyz Sądowych im. prof. dr. Jana Sehna w Krakowie.

§ 5. Osoba, u której przeprowadzono badanie śliny, może dodatkowo zażądać badania krwi lub moczu.

§ 6. 1. Pobranie krwi do badań w celu ustalenia w organizmie obecności substancji działających podobnie do alkoholu przeprowadza się w zakładzie opieki zdrowotnej lub w izbie wytrzeźwień.

2. Krew na badanie pobiera się do dwóch pojemników w ilości po około 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków:

1) do pobrania krwi używa się sprzętu jednorazowego użytku;

2) do pojemnika, do którego pobiera się krew, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji, poza znajdującymi się w pojemniku;

3) do dezynfekcji skóry należy używać wodnego 0,1 % roztworu etakrydyny lub innych środków odkażających niezawierających alkoholu.

3. Do pobrania krwi do badań jest obowiązany lekarz lub pielęgniarka zakładu opieki zdrowotnej lub izby wytrzeźwień, a jeżeli badanie dotyczy żołnierza czynnej służby wojskowej albo osoby zatrudnionej w jednostce wojskowej lub osoby pełniącej służbę lub zatrudnionej w jednostce organizacyjnej nadzorowanej, podległej lub podporządkowanej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, zwanemu dalej "ministrem" - także lekarz lub pielęgniarka zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra.

4. W przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia, że pobranie krwi może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia, decyzję o dokonaniu tego zabiegu podejmuje lekarz.

5. Z przebiegu badania sporządza się protokół, który przesyła się wraz z badaną próbką. W protokole opisuje się objawy lub okoliczności uzasadniające przeprowadzenie badania, a w przypadku odstąpienia od pobrania krwi z przyczyny, o której mowa w ust. 4, lub utrudnienia pobrania krwi przez badanego - zamieszcza się odpowiednią informację.

6. Badanie krwi polega na analizie laboratoryjnej krwi pobranej z żyły osoby poddanej badaniu metodą chromatografii gazowej połączonej ze spektrometrią masową lub inną metodą instrumentalną, w tym: wysokosprawną chromatografią cieczową, wysokosprawną chromatografią cieczową połączoną ze spektrometrią masową, których granice oznaczalności (LOQ) dla poszczególnych środków określa ust. 7.

7. W pobranej krwi oznacza się co najmniej następujące środki działające podobnie do alkoholu:

1) morfinę; LOQ - 20 ng/ml; <-- badanie krwi wykaże jeżeli zażywałeś jeden lub więcej z: kodeiny, tebainy, heroiny – pochodnej diacetylowej, dekstrometorfanu

2) amfetaminę i jej analogi, w tym metylenodioksymetamfetaminę (MDMA); LOQ - 50 ng/ml; <--- Po zażywaniu niektórych "tabletek" wynik badania krwi może wykazać śladowe ilości MDMA lub samej amfetaminy

3) kokainę (LOQ - 50 ng/ml) i jej metabolit - benzoiloekgoninę; <-- palenie jej w postaci crack, wolna zasada kokainy np freebase lub przyjęta w postaci proszku.

4) delta-9-tetrahydrokannabinol; LOQ - 2 ng/ml; <--- dotyczy haszyszu, blantów, jointów, white widow oraz konopii palonej lub zażywanej w każdej postaci

5) benzodiazepiny; <-- np Oxazepam, Diazepam, Rellanium i tym podobne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy

§ 7. 1. Pobranie moczu do badań na ustalenie w organizmie obecności substancji działających podobnie do alkoholu przeprowadza się w zakładzie opieki zdrowotnej. Pobranie moczu odbywa się w warunkach umożliwiających zachowanie intymności osoby badanej, w obecności lekarza lub pielęgniarki, tej samej płci co osoba badana.

2. Mocz na badanie pobiera się do dwóch pojemników w ilości co najmniej po 5 cm3 z zachowaniem następujących warunków:

1) do pobrania moczu używa się pojemnika jednorazowego użytku, uniemożliwiającego zamianę, rozcieńczenie lub dodanie do niego innych substancji po jego zamknięciu;

2) do naczynia, do którego pobiera się mocz, nie wolno dodawać jakichkolwiek substancji.

3. Do pobrania moczu do badań obowiązany jest lekarz lub pielęgniarka zakładu opieki zdrowotnej, a jeżeli badanie dotyczy żołnierza czynnej służby wojskowej albo osoby zatrudnionej w jednostce wojskowej lub osoby pełniącej służbę lub zatrudnionej w jednostce organizacyjnej nadzorowanej, podległej lub podporządkowanej ministrowi - także lekarz bądź pielęgniarka zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra.

4. Z przebiegu badania sporządza się protokół, który przesyła się wraz z badaną próbką. W protokole opisuje się objawy lub okoliczności uzasadniające przeprowadzenie badania, a w przypadku niepobrania moczu wobec braku zgody osoby badanej umieszcza się odpowiednią informację.

5. Badanie moczu polega na analizie laboratoryjnej moczu osoby poddanej badaniu metodami wymienionymi przy badaniu krwi, których granice oznaczalności (LOQ) dla poszczególnych środków określa ust. 6.

6. W pobranym moczu oznacza się co najmniej następujące środki działające podobnie do alkoholu:

1) morfinę i 6-acetylomorfinę; LOQ - 200 ng/ml;

2) amfetaminę i jej analogi, w tym metylenodioksymetamfetaminę (MDMA); LOQ - 200 ng/ml;

3) kokainę (LOQ - 100 ng/ml) i jej metabolit - benzoiloekgoninę;

4) 11-nor-9-karboksy-delta-9-tetrahydrokannabinol; LOQ - 20 ng/ml;

5) benzodiazepiny;

6) barbiturany.

§ 8. Wzór protokołu badania śliny, krwi lub moczu określa załącznik do rozporządzenia.

§ 9. 1. Oznaczanie obecności w krwi i moczu środków działających podobnie do alkoholu wykonują:

1) policyjne laboratoria kryminalistyczne;

2) Instytut Ekspertyz Sądowych im. prof. dr. Jana Sehna w Krakowie;

3) zakłady medycyny sądowej i właściwe zakłady akademii medycznych lub inne jednostki - na podstawie umowy zawartej z organami ścigania lub wymiaru sprawiedliwości.

2. Laboratoria wykonujące oznaczanie biorą udział w międzylaboratoryjnych systemach kontroli jakości badań.

3. Krew i mocz należy dostarczyć do laboratorium niezwłocznie.

4. Naczynia zawierające krew lub mocz do badania oznacza się w sposób zapewniający niewątpliwe ustalenie tożsamości osoby, od której zostały pobrane, poprzez podanie imienia i nazwiska oraz daty urodzenia tej osoby, a także uniemożliwiający zmianę ich zawartości w czasie przesyłki.

5. W przypadku niemożności ustalenia tożsamości osoby badanej stosuje się oznaczenie "NN" i opisuje znaki szczególne osoby badanej.

6. Do czasu rozpoczęcia badania pobrane krew i mocz należy przechowywać w temperaturze od 0 °C do 6 °C.

§ 10. Przepisy rozporządzenia w zakresie badania śliny stosuje się po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia rozporządzenia.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.





nic tu nie ma o moczu
czy mocz ma tez jakaś normę ?
i czy będą brane pod uwagę wyniki moczu ?




waldekk - 11:52 09-10-2009
jeżeli miałem w krwi 1.4ng
będzie to traktowane jako wykroczenie na jaka kare muszę sie przygotować ??
proszę o odp
waldekk - 10:49 10-10-2009
Proszę o pomoc ????????

to juz poniedzalek mam wezwanie
nie wiem czy podpisywać kare
nie wiem jak to będzie traktowane
co robic ??
waldekk - 13:27 06-11-2009
czy mocz ma tez jakaś normę ?
i czy będą brane pod uwagę wyniki moczu czy tyko krew ???
waldekk - 13:10 10-03-2010
12 MARCA MIJA POL ROKU JAK ZABRALI MI PRAWKO W SUMIE MINĘŁO OD ZATRZYMANIA JAKIEŚ 8 MIESIĘCY!!!
do dziś nie mam wyznaczonej kary ???
czy oni mogą tak zwlekać z kara ??
dostałem tylko pismo z prokuratury ze moje akta zostały tam dostarczone nic więcej się odezwali
co mam zrobić żeby to przyspieszyć do kogo się zwrócić ??
mam dosyć tego czekania i bycia w niepewności

waldekk - 11:34 25-03-2010
Wiec tak wczoraj przyszedł z sadu wyrok nakazowy
odbyło się bez prokuratora ??
prawo jady zatrzymane na okres jednego roku wink.gif liczy się czas zatrzymanego prawka 12.10.09 to którego mogę dnia odebrać prawko????????
Grzywna
50 stawek po 30 zl
500zl na poprawę dróg
i 1300 zl koszty sadowe
wszystko si tylko ta grzywna masakra nie dam rady tyle kasy od razu dać przydało by się to rozłożyć na raty jakieś ale jak mam się o to starać???????????
rado24 - 16:16 27-03-2010
skladasz w sadzie przez biuro podawcze wniosek o rozlozenie kosztow sadowych oraz grzywny na raty. i czekasz. przyjdzie wezwanie na posiedzenie sadu ktory to rozpatrzy.

nie jestem pewien ale chyba takze mozesz odwolac sie od tego wyroku ze wzgledu na zbyt wysokie koszty. chociaz z drugiej strony prawko zabrane na rok-oddadza bez egzaminow wiec nie wiem czy warto dalej to ciagnac.
filipmickey - 17:16 27-03-2010
waldekk miałeś tylko 1.4ng? i dlaczego zabrano ci prawko czy norma nie jest do 2ng??
waldekk - 15:30 28-03-2010
WIEC BĘDĘ TAKIE PISMO PISAŁ wink.gif
TYKO KIEDY MAM JE WYSYŁAĆ JUŻ TERAZ CZY DOPIERO PO POSIEDZENIU BO PEWNIE ONO BĘDZIE ????
NO A CO DO WYNIKU KRWI TO SIĘ MIESZCZĘ W NORMIE A NA PIŚMIE JEST EWIDENTNIE NAPISANE ZE JECHAŁEM POD WPŁYWEM A NIE PO UŻYCIU
I TEZ NAPISALI ZE ROBILI MI TEST KTÓRY DAL WYNIK POZYTYWNY
A WOGLE TAK NIE BYŁO
BYŁ TEST ALE NIC NIE WYKAZAŁO I PRAWKA NIE WZIĘLI DOPIERO PO 2 MIESIĄCACH ZABRALI JAK WYNIKI BADAN BYŁY
TAKA JEST W POLSCE SPRAWIEDLIWOŚĆ ????
ALE JA ZWYKLY OBYWATEL I COZ MI POZOSTAJE ZROBIC PODAJE SIE KAŻĘ
Z TYM ZE NIE MAM TYLE KAPUSTY BO NA RĘKĘ MAM 1600ZL
DOBRZE ZE TE PRAWKO BĘDĘ MIAŁwink.gif
A MJ NIE RUSZĘ JUŻ!!!!
PRZYJEMNOŚĆ KROTKA A JAKIE KŁOPOTY ZA TO DŁUGIEEEEEEEEEE I TA SPRAWIEDLIWOŚĆ HEEE
waldekk - 16:30 06-04-2010
ZNOWU PROBLEMY!!!
MYŚLAŁEM ZE WSZYSTKO SIĘ UŁOŻY A TU ZNOWU PISMO TYM RAZEM Z PROKURATURY
PRZYSZEDŁ SPRZECIW !!!!
PROKURATOR NIE ZGADZA SIĘ Z KAROM KTÓRA DAL MI SAD
CHCE NA PEWNO WZIASC NA WIĘCEJ NIŻ ROK PRAWKO sad.gif
28 04 10 ROZPRAWA
CO ROBIĆ MAM ???
CZY PRAWNIK JEST WSTANIE MNIE WYBRONIĆ ?
POMÓŻCIE MI PROSZĘ
waldekk - 10:24 07-04-2010
znalazłem pismo w necie czy mogę je wykorzystać w sadzie na swoja obronę ?

http://www.zielona-gora.po.gov.pl/esi-admi...elona-gora4.pdf

czy z góry nastawić się na przegrana w sadzie i dać se spokój bo i tak mi wezmą prawko na dłużej niż rok ??
jeszcze raz proszę o pomoc nie wiem co robić

ttoommii - 21:37 06-06-2010
Witam,
zostałem za trzymany przez policje za prowadzenie i posiadanie pod wpływem.
Znalazłem artykuł: http://spliff.com.pl/index.php?option=com_...1&Itemid=60

CYTAT
Obecnie artykuł 72 daje taką możliwość także osobom używającym ?substancji psychoaktywnych szkodliwie?, czyli praktycznie wszystkim użytkownikom narkotyków. Warunkiem zawieszenia postępowania jest podjęcie się uczestnictwa w programie leczniczym i rehabilitacyjnym (dotyczy osób uzależnionych), lub profilaktyczno-leczniczym (dotyczy używających). W takiej sytuacji prokurator może zawiesić postępowanie do czasu zakończenia programu.


Chciałbym się zapytać czy ktoś korzystał z tego artykułu i jaki był efekt?
Czy jak poddam się takiemu programowi to czy zakład pracy zostanie poinformowany?
waldekk - 12:01 21-09-2010
wiec tak moja sprawa dalej się ciągnie w sadzie 12 października mija rok od zatrzymania prawka
- czy mogę napisać pismo o zwrot dokutemu?
czy jest taka możliwość żeby mi oddali prawko
niby sprawa prosta a tyle sie ciagnie
waldekk - 18:19 15-10-2010
wiec tak mam już wyrok
jest to 1 rok zakazu co już zaliczyli od 12.10.09
800zl grzywny
1300zl koszty sadowe wyrok został dziś orzeczony czyli po terminie jednego roku
zanim się uprawomocni to tez minie pewnie kilka dni
pytanie
1.czy będę musiał zdawać ponowny egzamin na prawo jazdy ?
waldekk - 10:32 02-11-2010
dziękuje wszystkim za pomoc naprawdę się przydała
prawko odebrałem a cale to zdarzenie dobrze zapamiętam
bez prawnika bym prawka nie miał sporo mi pomógł jemu tez dziękuje
a z thc dałem spokój bo nie warto przyjemność krotka problemy spore

Społeczność »

Zadaj pytanie na forumZOSTAŃ NASZYM EKSPERTEM
dukeaeccnieruchomosci_wawmfilipinkazaneta1985
dukeaeccnieruchomosci_wawmfilipinkazaneta1985
Dołącz do naszego grona