Pracownik-ojciec wychowujący dziecko ma prawo do urlopu ojcowskiego w wymiarze 2 tygodni, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia. Takie prawo wynika z art. 1823 kodeksu pracy, który został dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz.U.08.237.1654) zmieniającej min. ustawę z dniem 1 stycznia 2009 r. Pracownik-ojciec wychowujący dziecko ma prawo do urlopu ojcowskiego począwszy od dnia 1 stycznia 2010 r. Wymiar urlopu ojcowskiego, o którym mowa w art. 1823 § 1 wynosi w 2010 r. i 2011 r. 1 tydzień.

Urlop ojcowski przysługuje wyłącznie pracownikowi-ojcu wychowującym dziecko. Nie przysługuje on pracownikowi, który przyjął dziecko na wychowanie i wystąpił do sądu opiekuńczego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie przysposobienia dziecka lub który przyjął dziecko na wychowanie jako rodzina zastępcza. Prawo do skorzystania z tego urlopu pod względem czasowym zostało ograniczone jedynie wiekiem dziecka. Do ukończenia przez dziecko pierwszego roku życia pracownik może korzystać z tego urlopu w dowolnym momencie – nawet wówczas gdy drugi rodzic korzysta z urlopu macierzyńskiego, czy urlopu wychowawczego.

Urlop jest udzielany wyłącznie na wniosek ojca-pracownika. Pracownik musi złożyć pisemny wniosek nie później niż 7 dni przed terminem planowanego urlopu ojcowskiego. Pracodawca zaś jest związany treścią wniosku i nie może odmówić udzielenia pracownikowi takiego urlopu. Za czas urlopu ojcowskiego pracownikowi przysługuje zasiłek macierzyński w wymiarze 100% podstawy wymiaru zasiłku zgodnie z art. 29 ust. 5a u.ś.p.u.s..
W okresie urlopu tacierzyńskiego pracownik korzysta z szerokiej ochrony stosunku pracy przewidzianej w art. 47, art. 50 § 5, art. 57 § 2, art. 177 kodeksu pracy.